سید مهدی جوادی تهیه کننده فیلم گیس درباره چالش های ساخت این فیلم با موضوعی امنیتی گفت: فیلم گیس یک داستان ملتهب، پیچیده و یک درام اجتماعی- امنیتی است که می توان آن را در ژانر هیجان انگیز نیز طبقه بندی کرد. فیلم با تنوع لوکیشن بالا و خارج از تهران، در شهرستان ماهشهر تولید شد. در روند تولید فیلم با حوادث گوناگونی نیز مواجه شدیم از جمله حمله رژیم صهیونیستی به کشور و به دلیل اینکه حدود 41 درصد ظرفیت پتروشیمی ایران در ماهشهر مستقر است، فیلمبرداری ما را با مشکل مواجه کرد. همچنین شهادت همزمان چند تن از پرسنل پدافند هوایی ارتش، وقوع زلزله و حملاتی که به تأسیسات پتروشیمی در آن مقطع صورت گرفت نیز ما را با چالش روبه رو کرد.

به گزارش مهر، وی تاکید کرد: خوشبختانه، همدلی و هماهنگی تیم تولید که چندین ماه به صورت مستمر در ماهشهر مستقر بودیم، شانس بزرگ ما بود که توانستیم فیلم را به سرانجام برسانیم.

این تهیه کننده درباره به روز بودن برخی دیالوگ ها و فضای فیلم بیان کرد: درد امروز ما، دردی آنی و لحظه ای نیست که از دیروز شروع شده باشد. مسئله معیشت جامعه، به ویژه جامعه کارگری کشور، موضوع تازه ای نیست. وقتی سفره ها کوچک می شود، زمینه برای نفوذ گسترده تر فراهم می آید. انسان هایی که دچار تنگدستی معیشتی می شوند، در مقایسه با دیگران، مورد تطمیع قرار می گیرند. این ها موضوعاتی نیست که منحصر به امروز و دیروز باشد. فیلم گیس از این موضوع سخن می گوید که محرومیت و بی مسئولیتی شرایط نفوذ را فراهم می کند و ما در این فیلم تأکید می کنیم که نباید تصور کرد دشمن بیرون از مرزها برای ضربه زدن به کشور برنامه ندارد؛ او از هر فرصتی که در گسل های اجتماعی ما ایجاد شود، برای نفوذ استفاده می کند.

وی افزود: گیس روایت تلاش تکنسین ها و کارگران صنعتی است که می خواهند کاری محال و نشدنی را ممکن کنند. این تکنسین ها با تکیه بر توان خود، اعتماد به نفس، بازیابی روحیه و استقامت، ظرف 77 روز یک دستگاه را راه اندازی می کنند و یک دستاورد شگفت انگیز صنعتی رقم می زنند. این روایت، به نظرم تا زمانی که مشکلات اصلی کشور حل نشور، روایتی به روز است و هر بار می توان به آن رجوع کرد.

جوادی تاکید کرد که فیلم گیس یک اقتباس آزاد از یک یا دو داستان واقعی است که در هم تنیده شده اند.

وی درباره کنتراست بازی حامد بهداد و حسین پورکریمی عنوان کرد: بی تردید حامد بهداد بازیگر توانمندی است و نقش او در این فیلم نیز به اذعان بسیاری از کارشناسان و مخاطبان، بسیار خوب از کار درآمده است. طبیعی است که کنتراست میان یک بازی برجسته و بازی دیگران تا حدودی به چشم بیاید اما من این را لزوماً به معنای ضعف بازیگر مقابل نمی دانم.

این تهیه کننده درباره علت شکست اغلب فیلم های صنعتی اظهار کرد: روایت کردن آهن (صنعت) بسیار دشوارتر از روایت کردن آدم است. وقتی دوربین وارد یک ساختار صنعتی می شود، در چارچوبی قرار می گیرد که خط داستانی آن درباره ترکیدن یک دستگاه و ساخت نمونه مشابه آن در 77 روز با وجود تحریم است؛ دراماتیزه کردن چنین خط داستانی بسیار سخت است. این ضعف عمده فیلمنامه نویسان ما در این حوزه بوده که خوشبختانه کاظم دانشی و مهتاب صداقت که فیلمنامه اولیه را نوشتند، توانستند به خوبی آن را حل کنند. به طور کلی، سینمای ما در تبدیل روایت های صنعتی و علمی به زبانی جذاب و دراماتیک ضعف دارد.

جوادی درباره انتخاب بهنوش طباطبایی و حامد بهداد در یک نقش امنیتی گفت: انتخاب ها بر اساس نزدیکی جنس بازیگر به بافت فیلمنامه بود. ما به دنبال بازیگرانی بودیم که بتوانند نقشی متفاوت و هنرمندانه را ایفا کنند. حامد بهداد با استقبال و همدلی بسیار، این نقش را پذیرفت و چندین ماه در ماهشهر ماند. او تعامل خوبی با نویسندگان برای ایفای نقش خود داشت و به دلیل علاقه ای که به نقش پیدا کرده بود، ایده های خوبی نیز برای ارتقای آن ارائه می داد.

این تهیه کننده درباره استقبال از گیس در گیشه سینما بیان کرد: داستان گیس یک داستان مردم پسند است و صرفاً یک اثر هنری نیست. فکر می کنم اگر مناسبات اقتصادی سینما که بنده چندان از آن سر در نمی آورم، اجازه دهد، فیلم در گیشه نیز موفق خواهد بود.

وی درباره فیلم های درحال تولیدش بیان کرد: 2 کار در دست تولید داریم. یکی از آنها به داستان پرویز ثابتی می پردازد که داستانی ملتهب و مهم است. فیلمنامه این کار توسط علی جعفرآبادی نویسنده فیلمنامه هایی چون پسر مریم نوشته شده و پژوهش مفصلی درباره این شخصیت صورت گرفته است. روایت این فیلم، اقتباسی آزاد است تا قابلیت سینمایی پیدا کند. در حال رایزنی برای انتخاب کارگردان فیلم هستیم و برنامه ریزی تولید بر اساس توافقات نهایی انجام خواهد شد.

این تهیه کننده در بخش دیگری از صحبت هایش درباره شرایط سخت همکاری با تلویزیون گفت: در تلویزیون چند طرح را با دوستان مطرح کردیم، اما به نظر می رسد شرایط همکاری با صداوسیما بسیار سخت و محدود شده است. فرآیند تصویب فیلمنامه در سیمافیلم بسیار پیچیده شده و دایره افرادی که می توانند کار کنند، بسیار محدود و بسته است. بخش قابل توجهی از فقر آنتن تلویزیون در حوزه سریال های خوب، ناشی از این شرایط سخت تولید است.

جوادی در پایان درباره اینکه تلویزیون باید دایره ارتباطاش را با آدم های مختلف گسترده کند، متذکر شد: من دوستان تصمیم گیرنده در تلویزیون را می شناسم و معتقدم که نیت و تمایل برای این کار در آنها وجود دارد و به نوعی خودشان اسیر ساختارهای خودشان هستند. مدل تصویب فیلمنامه، مدل اعطای مجوز تهیه کنندگی و کارگردانی، نمونه های بارز این موانع هستند. به طور مثال اگر کارگردانی با پنج سیمرغ جشنواره فجر را به تلویزیون ببرید، به دلیل نداشتن سابقه سریال سازی، با او به عنوان کارگردان اولی برخورد می شود. این سازوکارها که خودشان ساخته اند، مانع از جذب ظرفیت های موجود در سینما می شود که علاقه مند به کار با تلویزیون هستند.

حامد بهداد، بهنوش طباطبایی، عرفان طهماسبی، الهه حصاری، حسین پورکیانی و سپهر گندمی در فیلم گیس بازی کرده اند.