متن کامل مصاحبه جناب آقای دکتر تخت¬روانچی معاون محترم سیاسی وزارت امور خارجه با خبرنگار ارشد شبکه جهانی بی بی سی:

پرسش: خیلی ممنون که با بی بی سی صحبت می کنید. به نظر می رسد دور بعدی مذاکرات در ژنو و در چند روز آینده، یعنی سه شنبه، برگزار شود. آیا می توانید آخرین اطلاعات را به ما بدهید؟

پاسخ: پیشنهادی برای دیدار در ژنو در روز سه شنبه مطرح شده که هنوز به طور رسمی نهایی نشده است. اما به نظر می رسد که چنین خواهد بود.

پرسش: در این زمینه، شما دیدگاه های بسیار قوی درباره محل برگزاری داشته اید. شما همیشه مسقط در عمان را ترجیح داده اید. اما آیا این گزینه هم برای شما قابل قبول است؟

پاسخ: ما همیشه در مورد محل برگزاری انعطاف پذیر بوده ایم. به خاطر دارید که در طول پنج دور گفت و گوهای قبلی؛ سه بار در مسقط و دو بار در رم دیدار داشتیم. بنابراین محل برگزاری، هر چند مهم است، اما ما خیلی به مکان خاصی وابسته نیستیم. نکته مهم این است که باید میزبان را حفظ کنیم. منظورم این است که میزبان باید در همه زمان ها عمان باشد، چه در ژنو ملاقات کنیم، چه در مسقط یا رم. عمان کشوری است که اکنون بین ایران و ایالات متحده نقش میانجی را دارد و به همین دلیل هر جا که ملاقات کنیم، باید این کار را یا در سفارت عمان یا در نمایندگی عمان یا هر مکانی که عمان در آن کشور خاص دارد، انجام دهیم.

پرسش: چرا عمان؟

پاسخ: هر دو طرف توافق کرده ایم که عمان به عنوان میانجی عمل کند. عمان همسایه خوبی برای ایران است. ما همیشه بهترین روابط را با دوستان عمانی خود داشته ایم. ما در یک منطقه هستیم؛ تجارت و شناخت خوبی از یکدیگر داریم. قرن ها با یکدیگر کار کرده ایم. به همین دلیل ما معتقدیم عمان یک میانجی صادق است و این چیزی است که اهمیت دارد.

پرسش: چه چیزی هنوز مانع از تأیید این موضوع است که دور بعدی مذاکرات سه شنبه در ژنو برگزار شود؟

پاسخ: این مسئله مربوط به زمان است. منظورم این است که شاید تا فردا اعلام شود. ما هنوز آن را به طور رسمی اعلام نکرده ایم، اما فکر می کنم ظرف امروز یا فردا موضع ما به طور رسمی اعلام خواهد شد.

پرسش: اما به نظر محتمل می رسد.

پاسخ: به نظر می رسد که دور بعدی مذاکرات در ژنو برگزار شود.

پرسش: ایران دور اول مذاکرات در اوایل فوریه در عمان را به عنوان یک شروع خوب توصیف کرد. شما چگونه آن را توصیف می کنید؟ چه چیزی به دست آوردید؟

پاسخ: قبل از پاسخ به پرسش شما، اجازه دهید چند کلمه درباره آنچه در چند ماه گذشته رخ داده است بگویم. به خاطر دارید که ما در میانه گفت¬و¬گوها و مذاکرات بودیم. ما در آستانه شروع دور ششم گفت¬و¬گوها با آمریکایی ها در عمان بودیم.

پرسش: ژوئن سال گذشته؟

پاسخ: بله، دقیقاً. قرار بود در پانزدهم ژوئن برگزار شود. اما در سیزدهم ژوئن صبح زود ما غافلگیر شدیم و دیدیم که یک تجاوز آشکار علیه ایران توسط اسراییلی ها با حمایت ایالات متحده انجام شد و بعداً ایالات متحده به اسراییلی ها در تجاوزشان علیه ایران پیوست. پس از ان، ما شاهد تلاش اروپایی ها، E3، با حمایت ایالات متحده در نیویورک برای بازگرداندن قطعنامه های قبلی شورای امنیت سازمان ملل ( و مکانیسم موسوم به اسنپ بک ) بودیم.

بعد از آن حمایت از شورش ها در ایران صورت گرفت. همچنین شاهد تجمع نظامی علیه ایران در خلیج فارس و مناطق همجوار بوده ایم. بنابراین، ما با در نظر گرفتن همه این تحولات منفی به جدیدترین دور مذاکرات در عمان رفتیم و مطمئن نبودیم که آیا گفت¬وگوی خوب یا بدی خواهیم داشت. اما ارزیابی ما این است که دور آخر هر چند نمی توان صد در درصد مطمئن بود که نتیجه نهایی در پایان چه خواهد شد؛ کم و بیش در یک مسیر مثبت قرار داشته است.

اما همان طور که گفتم برای قضاوت زود است. باید صبر کنیم و ببینیم آیا آمریکایی ها واقعاً علاقه مند به حل این مسئله از طریق راه های مسالمت آمیز هستند یا نه.

پرسش: از آن دور مذاکرات پیام هایی رد و بدل شده است. آیا این موضوع اعتماد شما به این روند را بیشتر می کند؟ رییس جمهور ترامپ می گوید که خواهان یک توافق است.

پاسخ: او یک توافق را ترجیح می دهد اما ما از آمریکا سیگنال های متناقضی دریافت می کنیم. در حالی که می شنویم به مذاکرات علاقه مند هستند و آن ها هم این موضوع را به صورت عمومی و همچنین در گفتگوهای خصوصی از طریق عمان گفته اند که علاقه مند به حل و فصل این موضوع از طریق راه های مسالمت آمیز هستند؛ اما در عین حال این سوال مطرح است که چرا نیروهای آمریکایی در اطراف ایران در حال تجمع هستند، چرا از تهدید استفاده می کنند و چرا به ارعاب متوسل می شوند. بنابراین همه این سیگنال های مختلف به ما هشدار می دهد که باید متوجه باشیم که نمی توان فقط به کلمات اتکا کرد.

همان طور که قبلاً توضیح دادم ما در میانه گفتگوها بودیم که مورد حمله قرار گرفتیم، بنابراین نمی خواهیم دوباره غافلگیر شویم. این یک مورد آشکار از خیانت به ایران و همچنین خیانت به دیپلماسی بود. زیرا آخرین چیزی که هنگام مذاکره با یک یا چند کشور به ذهنتان می رسد این است که میز مذاکرات برهم زده شود. بنابراین این یک غافلگیری بزرگ بود و ما نمی خواهیم دوباره غافلگیر شویم.

پرسش: اما دیدیم که بعد از دیدار رییس جمهور ترامپ با نتانیاهو نخست وزیر اسراییل، رییس جمهور ترامپ بیرون آمد و گفت من می خواهم مذاکرات ادامه پیدا کند. وقتی این را می بینید، آیا این به شما اعتماد بیشتری می دهد؟

پاسخ: آن یک پیام بود که در اینجا دریافت شد. اما همان طور که گفتم، ما سیگنال های متناقض می شنویم و حتی صحبت از تغییر رژیم هم بوده است. منظورم این است که اگر شما به تغییر رژیم علاقه مند هستید نمی توانید آن را از طریق ابزارهای دیپلماتیک بدست آورید. اگر به تغییر رژیم علاقه مند هستید پس درباره دیپلماسی صحبت نکنید. ما دیپلماسی را ترجیح می دهیم و می خواهیم دیپلماسی موفق باشد.

اما در عین حال، باید بسیار محتاط باشیم. باید هر اقدام احتیاطی که لازم است انجام دهیم تا از خودمان محافظت کنیم. ما در صورت وقوع یک حمله از حاکمیت و تمامیت ارضی خود با همه ابزارهای در دسترس دفاع خواهیم کرد. ما قصد نداریم به کسی حمله کنیم اما آن ها و همه باید مطمئن باشند که ایران از هر چیزی که در دسترس دازد، برای دفاع از خود استفاده خواهد کرد، و این حق ذاتی دفاع از خود بر اساس منشور سازمان ملل و حقوق بین الملل شناخته شده است.

پرسش: می شنویم که شما این پیام را از طریق شرکای خود در منطقه بسیار روشن منتقل کرده اید، اینکه در حالی که در نوبت قبلی حملات خود، برای مثال به پایگاه العدید، دقت کردید که هیچ آمریکایی کشته نشود اما اکنون روشن کرده اید که آن ها می توانند هدف باشند. بیش از 40 هزار سرباز آمریکایی در سراسر منطقه مستقر هستند. جان آن ها اکنون می تواند در خطر باشد.

پاسخ: اولا، ما می خواهیم بر این واقعیت تأکید کنیم که ما به جنگ علاقه مند نیستیم. ما نمی خواهیم جنگی در این همسایگی رخ دهد.

پرسش: اما اگر رخ دهد؟

پاسخ: اگر رخ دهد ما مقابله به مثل خواهیم کرد. وقتی مورد حمله قرار بگیریم مقابله به مثل خواهیم کرد، و کسانی که به ما حمله کرده اند مسئولیت آن را بر عهده خواهند داشت. آن ها مورد ضربه قرار خواهند گرفت.

پرسش: بنابراین این بار بازی متفاوتی است؟

پاسخ: این یک بازی متفاوت است. کل منطقه به هم خواهد ریخت. چرا به جنگ نیاز داریم؟ چرا به جنگ نیاز داریم در حالی که می توانیم این موضوع را از طریق راه های مسالمت آمیز حل کنیم؟ ما باور داریم که می توانیم موضوع را از طریق راه های مسالمت آمیز و از طریق گفتگوها و مذاکرات حل کنیم، به شرطی که هر دو طرف نخواهند مسائل غیرمرتبط در گفت و گوها گنجانده شود. هر دو طرف توافق دارند که می خواهند یک راه حل برد-برد داشته باشند. هر دو طرف باید این واقعیت را در نظر داشته باشند که هیچ راه حل نظامی برای این موضوع وجود ندارد. ما باور داریم که هیچ راه حل نظامی برای مشکل کنونی در رابطه با پرونده هسته ای ایران وجود ندارد.

پرسش: فکر می کنم منظور شما این است که فقط می خواهید روی پرونده هسته ای تمرکز کنید، نه روی موشک های بالستیک و فعالیت های شما در سراسر منطقه. آیا درست است؟

پاسخ: ما بارها گفته ایم که تنها موضوع در دستور کار بین ایران و ایالات متحده، مسئله هسته ای است و ما آماده ایم با صداقت و به طور جدی با ایالات متحده وارد تعامل شویم تا این موضوع را از طریق راه های مسالمت آمیز حل کنیم. ما معتقدیم که راهی برای خروج از این وضعیت وجود دارد، به شرطی که آمریکایی ها نخواهند مسائل دیگر را وارد کنند، چه مسئله موشکی باشد یا مسائل دیگر. موشک ها بخشی از توانمندی های دفاعی ما هستند. ما در مورد توانمندی های دفاعی خود مصالحه نمی کنیم، همان طور که هیچ کشور دیگری چنین کاری نمی کند. زیرا فراموش نکنید که دفعه قبل که توسط اسراییلی ها و آمریکایی ها مورد حمله قرار گرفتیم، موشک های ما به کمک ما آمدند و آن موشک ها به نوعی عمل کردند که مهاجمان را از اقدامات بیشتر بازدارند. بنابراین چگونه باید بپذیریم که خود را از توانمندی های دفاعی مان محروم کنیم؟

پرسش: مقام عالی امنیتی شما، دکتر علی لاریجانی، در یک مصاحبه اشاره کرده بود که اگرچه شما می خواهید با موضوع هسته ای شروع کنید، اما ممکن است اگر روند آغاز شود و موفق باشد، بتوانید درباره مسائل دیگر، از جمله موشک های بالستیک، صحبت کنید. آیا این درست است؟

پاسخ: خیر. زیرا موشک های بالستیک، همان طور که قبلاً توضیح دادم، بخشی از توانمندی های دفاعی ما هستند و ما در این مورد مصالحه نمی کنیم. درباره مسائل دیگر، وقتی یک سیگنال آشکار برای توافق واقعی در موضوع هسته ای داده شد مبنی بر اینکه طرف مقابل آماده مصالحه است، بعدا خواهیم دید چه اتفاقی می افتد و ما مسائل دیگر را در نظر خواهیم گرفت. اما درباره توانمندی های دفاعی، این یک خط قرمز برای ما است، زیرا همان طور که گفتم، هیچ کشوری اجازه نمی دهد خود را در معرض تجاوز قرار دهد.

پرسش: در پیام هایی که با ایالات متحده رد و بدل کرده اید، آیا به نظر شما می رسد که آن ها در این مرحله اول آماده هستند فقط روی موضوع هسته ای تمرکز کنند؟

پاسخ: بله. برداشت ما این است که آن ها به این نتیجه رسیده اند که اگر می خواهیم به یک توافق برسیم، باید بر مسئله هسته ای تمرکز کنیم و رییس جمهور ایالات متحده قبلاً این را گفته است، که تنها موضوع برای گفتگوها، مسئله هسته ای است.

پرسش: شما از واژه مصالحه استفاده کردید. شما تجربه طولانی در مذاکره دارید، از جمله آخرین توافق هسته ای که در سال 2015 به نتیجه رسید و رییس جمهور ترامپ از آن خارج شد. می دانم که نمی توانید همه مذاکرات خود را افشا کنید، اما مصالحه های مختلفی مطرح شده است که شما غنی سازی هسته ای را تعلیق خواهید کرد. ما از رییس سازمان انرژی اتمی شما شنیدیم که شما اورانیوم بسیار غنی شده 60 درصد خود در سطح تسلیحاتی را رقیق خواهید کرد در صورتی که همه تحریم ها برداشته شود. آیا این اکنون جزیی از مصالحه های ممکن برای رسیدن به یک توافق است؟

پاسخ: ما آماده ایم به طور جدی وارد گفتگوها شویم و وقتی به آن نقطه برسد که هر دو طرف احساس کنند باید کاری انجام دهند و در ازای امتیازی، از طرف دیگر امتیاز متقابلی به دست آورند، فکر می کنم آن لحظه ای است که می توان گفت ما در جهت داشتن یک توافق حرکت می کنیم. لذا ما باید بدانیم اگر ایران از آن مواد صرف نظر کند، ما به ازای آن برای این کار چه خواهد بود؟

پرسش: پس شما مایل هستید این را بحث کنید؟

پاسخ: ما آماده ایم این را و مسائل دیگر مرتبط با برنامه مان را بحث کنیم، به شرطی که آن ها نیز آماده باشند درباره برداشتن تحریم ها صحبت کنند. نمی توان این تصور را پذیرفت که ایران باید کارهای خاصی انجام دهد بدون اینکه طرف مقابل خود را متعهد کند سهم خود را انجام دهد. بنابراین باید بده بستان باشد، این همان چیزی است که مصالحه درباره آن است. شما کاری انجام می دهید و در مقابل چیزی دریافت می کنید. بنابراین آن ها نیز باید آماده باشند که به طور جدی در زمینه پایان دادن به تحریم ها وارد تعامل شوند.

پرسش: درباره اورانیوم بسیار غنی شده، 60 درصد ، که نزدیک به سطح تسلیحاتی است؛ در توافق قبلی شما موافقت کردید بخش زیادی از ذخایر خود را به روسیه ارسال کنید. روسیه گفته است این بار هم آن را می پذیرد. آیا شما موافقت می کنید آن را از کشور خارج کنید؟

پاسخ: هنوز برای گفتن اینکه در جریان مذاکرات چه اتفاقی خواهد افتاد خیلی زود است. موضع اصولی ما این است که ایران آماده است اورانیوم بسیار غنی شده را در ازای پایان دادن به تحریم ها رقیق کند.

پرسش: همه تحریم ها؟

پاسخ: درباره اینکه درباره چه تحریم هایی صحبت می کنیم باید بحث شود. ما آماده ایم با آن ها وارد تعامل شویم تا ببینیم ایران چه کاری باید انجام دهد و طرف مقابل چه کاری باید انجام دهد.

پرسش: گزارش هایی می شنویم که ایالات متحده از درخواست خود مبنی بر غنی سازی هسته ای صفر از طرف شما عقب نشینی کرده است. آیا آن ها پذیرفته اند؟

پاسخ: شما باید این پرسش را از ایالات متحده بپرسید. ما درباره یک رقم مشخص صحبت نمی کنیم. اما به نظر ما، ما از آن مرحله عبور کرده ایم. اینکه مسئله غنی سازی صفر دیگر مساله نیست.

پرسش: پس آن ها این درخواست را کنار گذاشته اند؟

پاسخ: همان طور که گفتم، باید این پرسش را از آن ها بپرسید. اما تا جایی که به ما مربوط می شود، غنی سازی صفر روی میز نیست. زیرا ما برای فعالیت های غنی سازی خود بهای بسیار سنگینی پرداخته ایم. ما چیزهای زیادی را تحمل کرده ایم. یک جنگ تجاوزکارانه علیه ما تحمیل شد. دانشمندان و ژنرال های عالی رتبه ما شهید شدند. غنی سازی بخش مهم و جدایی ناپذیر فعالیت های هسته ای ما است. بنابراین ما برای این موضوع هزینه زیادی داده ایم. چگونه می توانیم همه این رنج هایی را که داشته ایم فراموش کنیم؟ بنابراین، غنی سازی بخش اساسی هر مذاکره ای درباره مسئله هسته ای است.

پرسش: شما طوری صحبت می کنید که انگار پیشرفت هایی در حال انجام است. آیا خوش بین هستید که بتوان به توافق رسید؟

پاسخ: هنوز خیلی زود است که بگوییم آیا به توافق خواهیم رسید یا نه. بعد از یک دور، نمی توان با قطعیت گفت آن هم با در نظر گرفتن این واقعیت که ما در میانه مذاکرات، جنگ را تجربه کردیم. بنابراین یک جلسه کافی نیست که به ما اطمینان دهد طرف مقابل جدی است. اما همان طور که گفتم، دور اول کم وبیش شروع خوبی بود. ببینیم در ادامه چه اتفاقی خواهد افتاد.

پرسش: رییس جمهور ترامپ می گوید به گمان او ظرف یک ماه ممکن باشد. آیا این امکان پذیر است، این جدول زمانی؟

پاسخ: واقعاً نمی دانم. ما به ضرب الاجل مصنوعی متعهد نیستیم. منظورم این است که اگر از هر کسی که در مذاکرات جدی در سراسر جهان درگیر بوده است بپرسید، تعیین یک ضرب الاجل مصنوعی به کل این روند آسیب می زند. بنابراین به همین دلیل باید به خودمان یادآوری کنیم که به جای تعیین یک ضرب الاجل مصنوعی، باید نشان دهیم که جدی هستیم و اگر آن ها جدی هستند، چرا که نه؟ شاید ظرف یک ماه بتوانیم کار را انجام دهیم. بنابراین، در حالی که ما موضوع را جدی می گیریم، در حالی که در تلاش جدی برای حل این موضوع از طریق راه های مسالمت آمیز هستیم، واقعاً عاقلانه نیست که بگوییم باید کار را در یک بازه زمانی مشخص انجام دهیم.

پرسش: آیا ایران با مذاکرات حضوری، طولانی، موافقت می کند؟ آیا ایران موافقت می کند به جای غیرمستقیم، مذاکرات رو در رو داشته باشد، همان طور که یک دهه پیش در مذاکرات هسته ای داشتید؟

پاسخ: به نظر ما، مذاکرات غیرمستقیم می تواند کار را انجام دهد. همان طور که آگاه هستید، در هر نشست، زمان کوتاهی برای دست دادن یا سلام دیپلماتیک با طرف مقابل وجود دارد. بنابراین این طور نیست که کاملاً صد درصد مذاکرات غیرمستقیم باشد. عمدتاً مذاکرات غیرمستقیم است، اما یک برخورد دیپلماتیک در قالب سلام و گفتن چند کلمه وجود دارد. بنابراین به نظر ما اگر اراده سیاسی در هر دو طرف وجود داشته باشد، تبادل غیرمستقیم نیز می تواند کار را انجام دهد.

پرسش: اما اگر روند پیش برود، می توانید به مذاکرات مستقیم روی بیاورید؟

پاسخ: باید ببینیم در آینده چه اتفاقی خواهد افتاد.

پرسش: آخرین اظهار نظر رییس جمهور ترامپ این است که تغییر رژیم در ایران اتفاق بسیار خوبی خواهد بود. وقتی این را می شنوید، چه فکر می کنید؟

پاسخ: این یک نمونه روشن از سیگنال های متناقضی است که به آن اشاره می کردم.

پرسش: اما در پیام های خصوصی چه به شما می گویند؟ به چه چیزی گوش می دهید؟ به آنچه او علناً می گوید یا خصوصی؟

پاسخ: نه، ما این شعارها را در گفتگوهای خصوصی نمی شنویم.

پرسش: او روشن کرده است که اگر دیپلماسی موفق نشود، برای ایران بسیار ضربه زننده خواهد بود و شاهدیم که قدرت نظامی آمریکا در منطقه نیز در حال افزایش است. آیا آن نبرد برای ایران وجودی خواهد بود؟

پاسخ: برای همه بد خواهد بود. این طور نیست که فقط ایران رنج بکشد. همه رنج خواهند برد. به ویژه کسانی که این تجاوز را آغاز کرده اند. اگر احساس کنیم که این یک تهدید وجودی است، مطابق آن پاسخ خواهیم داد.

پرسش: آیا احساس می کنید که یک تهدید وجودی در حال شکل گیری است؟ یک نبرد برای بقا؟

پاسخ: واقعاً نمی دانم. ترجیح می دهم درباره این موضوع اظهار نظر نکنم زیرا حتی فکر کردن به چنین سناریوی بسیار خطرناکی عاقلانه نیست. زیرا اگر به آن نقطه برسیم، کل منطقه به هم خواهد ریخت و ما نمی خواهیم ببینیم که این اتفاق رخ دهد.

پرسش: آیا به همین دلیل است که رهبران عرب تلفنی در تماس بوده اند؟ شما با آن ها در تماس بوده اید؟ آن ها با رییس جمهور ترامپ تماس گرفته اند و به او گفته اند به اقدام نظامی متوسل نشود زیرا منطقه به شدت آسیب خواهد دید؟

پاسخ: ما با همسایگان و دوستان خود در همسایگی مان در تماس نزدیک بوده ایم و بسیار جالب است که می بینیم تقریباً یک صدای واحد در منطقه ما علیه جنگ وجود دارد. این یک تحول بسیار جالب است. انگار کل منطقه خواستار صلح است و فقط چند کشور خواستار جنگ هستند که بسیار معنادار است. این نشان می دهد که این منطقه از جنگ و درگیری خسته شده است. بنابراین بهتر است از راه های دیگر برای حل مسائل بویژه با اتکا به راه های مسالمت آمیز استفاده شود. ما فکر می کنیم آن ها هم در نهایت مبتنی بر واقعیات، به گزینه نظامی فکر نخواهند کرد زیرا گزینه نظامی گزینه قابل اتکایی نیست.

پرسش: آیا برداشت شما از پیام هایی که از رهبران منطقه دریافت می کنید این است که رییس جمهور ترامپ به آن ها گوش می دهد؟

پاسخ: ترجیح می دهم به این پرسش پاسخ ندهم زیرا نمی خواهم هر آنچه رهبران منطقه می گویند را بازگو کنم. اما به نظر می رسد که گاهی به آن ها گوش داده است.

پرسش: رییس جمهور ترامپ، همان طور که می گویید، پیام های مختلفی می دهد. اما یکی از پیام هایی که داده این است که می خواهد به معترضان کمک کند. سفیران شما در سراسر جهان احضار شده اند تا به آنچه گزارش های وحشتناک خشونت در جریان سرکوب امنیتی شما توصیف شده پاسخ دهند. این موضوع چقدر بر دیپلماسی گسترده تر شما تأثیر می گذارد؟

پاسخ: مطمئنم شنیده اید که مقام های ما وضعیت را توضیح داده اند که برای 7 تا 10 روز ما تظاهرات مسالمت آمیز داشتیم بدون اینکه خشونت زیادی رخ دهد، اما بعد از 7 تا 10 روز دیدیم چه اتفاقی افتاد و اقدامات خشونت آمیز زیادی صورت کرفت و آشوبگران هر کاری که می توانستند انجام می دادند. در این میان شنیدیم رییس جمهور ترامپ گفت که بروید و نهادها را تصرف کنید، کمک در راه است. بنابراین به نظر ما این تحریک به خشونت است. از نظر تعامل ما با کشورهای دیگر، ما روابط عادی با کشورهای دیگر داریم.

پرسش: اما آن ها روایت شما را نپذیرفته اند. آن ها گفته اند شما باید به مردم اجازه می دادید بدون ترس از اقدامات تلافی جویانه، خواستار حقوق و آزادی های اساسی خود شوند.

پاسخ: ما درباره فعالیت های خشونت آمیز صحبت می کنیم که در آن تظاهرکنندگان مسالمت آمیز نیز هدف قرار گرفته و کشته شدند. ما بین تظاهرات مسالمت آمیز و فعالیت های خشونت آمیز تمایز قائل می شویم. کسانی که در تظاهرات مسالمت آمیز مشارکت دارند، کاملاً حق دارند دیدگاه ها و نظرات خود را درباره مسائل مختلف بیان کنند، چه مسائل داخلی باشد یا مسائل خارجی ایران. اما وقتی صحبت از خشونت می شود، هیچ کس خشونت را تحمل نمی کند. در آمریکا، دولت ایالات متحده حتی اجازه نمی دهد که یک افسر پلیس را لمس کند، چه برسد به اینکه با سلاح افسر پلیس را هدف قرار دهد. بنابراین ما درباره فعالیت های خشونت آمیز صحبت می کنیم که قابل تحمل نیست. ما درباره تظاهرات مسالمت آمیز صحبت نمی کنیم که طبق قانون اساسی ما مجاز است و مردم می توانند اعتراض خود را بیان کنند.

پرسش: آقای معاون وزیر، همین حالا که صحبت می کنیم، آیا احساس می کنید ایران در آستانه یک جهش در دیپلماسی است یا یک جنگ دیگر؟

پاسخ: ما امیدوار هستیم که بتوانیم کار را از طریق راه های مسالمت آمیز انجام دهیم، هرچند نمی توان 100 درصد مطمئن بود. به همین دلیل ما همه اقدامات احتیاطی را انجام داده ایم تا هوشیار باشیم و دوباره غافلگیر نشویم و هر فرصتی را برای دفاع از خود از دست ندهیم. بنابراین این یک احساس مختلط است. در حالی که به سمت مذاکرات می رویم، در حالی که فکر می کنیم باید دیپلماسی را ترویج کنیم، همان طور که همیشه می کنیم، در عین حال باید نسبت به هر تلاش از سوی دشمنان مان، از سوی دشمنانی که تلاش می کنند به ما ضربه بزنند، هوشیار باشیم. به همین دلیل، در حالی که به سمت دیپلماسی حرکت می کنیم، در عین حال هر کاری که بتوانیم انجام خواهیم داد تا از خود محافظت کنیم و نیروهای مسلح شجاع ما نهایت تلاش خود را برای دفاع از میهن انجام می دهند.

پرسش: بنابراین شما احتمالاً با این احساس به ژنو می روید که یک توافق در دسترس است. فارغ از اینکه چقدر طول خواهد کشید، اما در دسترس است؟

پاسخ: ما، حداقل از جانب خودمان، می توانیم بگوییم که امیدوار هستیم. در عین حال، ما بهترین تلاش خود را می کنیم، اما طرف مقابل باید ثابت کند که آن ها نیز صادق هستند.

پرسش: مارکو روبیو گفت رییس جمهور ترامپ یک توافق را ترجیح می دهد، اما گفت به دست آوردن آن سخت است، بسیار سخت است که با ایران به توافق برسد. او می گوید این به شما بستگی دارد.

پاسخ: نه، توپ در زمین آمریکا است. منظورم این است که آن ها باید ثابت کنند که می خواهند با ما به توافق برسند و اگر صداقت وجود داشته باشد، اگر ما صداقت را از طرف آن ها ببینیم، مطمئن هستم که در مسیر رسیدن به یک توافق خواهیم بود.

مجری: بسیار سپاسگزارم.