عباس آخوندی، وزیر پیشین راه و شهرسازی گفت: زمانی که ایران اعلام می کند ابتکار هرمز یا سیاست همسایگیِ خوب را در پیش می گیرد و بر برقراری ارتباط با کشورهای همسایه تأکید می کند، از منظر همان کشورها چنین تلقی نمی شود که ایران برای آنان مرکز تهدید یا مرکز همکاری نباشد. تا هنگامی که ایران پرونده های باز گذشته خود را چه در جنگ ایران و عراق و چه در سایر پرونده ها مانند یمن، سوریه و دیگر موارد نبندد، امکان ارائه هیچ پیشنهاد معتبری را نخواهد داشت.

آخوندی تاکید کرد: نکته دوم آن است که در منطقه، بازیگران دیگری غیر از کشورهای جنوب خلیج فارس حضور دارند و کشورهای خلیج فارس تمام تنظیمات امنیتی خود را در ارتباط با آن بازیگران تعریف کرده اند. بنابراین پیش از آنکه ایران بتواند تکلیف خود را با سایر بازیگران مشخص کند، امکان طرح سخنی اجرایی و عملیاتی وجود نخواهد داشت.

افزون بر این، همان گونه که عرض کردم، این پرسش مطرح است که آیا ایران اساساً واجد دولت است یا خیر؟ این سؤال اصلی است. به نظر می رسد هم در درون ملت ایران چنین احساسی وجود دارد که با پدیده ای به نام بی دولتی مواجه اند؛ پدیده ای که در آن، دولت اساساً امکان ارائه سخن معتبر ندارد. در عین حال، ناظران و محافل خارجی نیز این پرسش را مطرح می کنند که اساساً با چه کسی مذاکره می کنند و اگر طرف ایرانی سخنی را در مذاکره مطرح می کند، آیا از اقتدار لازم برخوردار است یا صرفاً سخنی گفته می شود و سپس اتفاق دیگری رخ می دهد؟

او گفت: اساساً ویژگی دولت آن است که یگانه باشد؛ به محض آنکه به صورت چندگانه تعریف شود، دیگر وجود خارجی نخواهد داشت.