در روزهایی که جهان با امواج سهمگین همه گیری کرونا دست وپنجه نرم می کرد، نام کریستینا پاگل به عنوان یکی از صداهای تحلیلی در میان انبوه اطلاعات و شایعات برجسته شد. او نه پزشک بود و نه متخصص اپیدمیولوژی؛ بلکه ریاضیدانی که بعدها به استاد تحقیق در عملیات در حوزه سلامت تبدیل شد. اما همین پیشینه متفاوت، به او نگاه آماری و ساختارمند ویژه ای داد؛ نگاهی که حالا وی را به عرصه سیاست کشانده است.

به گزارش ایسنا، به نقل از تایمز (Times Higher Education) در سال های اخیر، پاگل مسیر تازه ای را آغاز کرده است. او پروژه ای به نام ترامپ اکشن ترکِر راه اندازی کرده؛ یک داشبورد جامع که اقدامات، اظهارات و برنامه های دولت دونالد ترامپ را ثبت و دسته بندی می کند. این پروژه که با کمک گروه کوچکی از داوطلبان اداره می شود، از ژانویه 2025 تاکنون نزدیک به 2500 مورد از آنچه پاگل آن را حملات به دموکراسی می نامد، مستند کرده است.

به گفته او، این پروژه از دل یک سردرگمی اولیه شکل گرفت. در ماه های نخست دولت ترامپ، حجم تصمیم ها و اقدامات کاخ سفید آن قدر زیاد بود که در نگاه اول شبیه رویکردی پراکنده و بدون برنامه به نظر می رسید. اما پاگل با ذهن آماری خود به تدریج متوجه شد که این اقدامات در واقع از الگویی مشخص پیروی می کنند؛ الگویی که به مرور زیرساخت های حقوقی و سیاسی لازم را برای تغییرات بزرگ تر فراهم می کند.

او معتقد است این داده ها نشان می دهند که چگونه برخی سیاست ها، از جمله تغییر اختیارات نهادهای مهاجرتی، از همان ابتدای دوره ریاست جمهوری طراحی و اجرا شده اند تا در مراحل بعدی نقش کلیدی ایفا کنند. به گفته او، حتی رویدادهای سیاسی آینده، از جمله انتخابات میان دوره ای نیز می توانند ریشه در همین اقدامات اولیه داشته باشند.

پاگل می گوید دولت ترامپ تا حد زیادی از تاکتیکی استفاده کرده که استیو بنن آن را پر کردن میدان می نامد؛ یعنی سیل پی درپی تصمیم ها و خبرها برای سردرگم کردن مخالفان و رسانه ها. از نظر او، پروژه ردیابی اقدامات دولت، راهی برای مقابله با همین آشفتگی و ثبت دقیق آن چیزی است که واقعا اتفاق می افتد.

بر اساس این گزارش، صدها اقدام ترامپ به حوزه علم و سلامت مربوط می شود و بخش قابل توجهی نیز به دانشگاه ها، مدارس، موزه ها و نهادهای فرهنگی مرتبط است.

پاگل معتقد است این تمرکز تصادفی نیست. به گفته او، دانشگاه ها معمولا محل شکل گیری مقاومت در برابر سیاست های اقتدارگرایانه هستند و به همین دلیل اغلب هدف قرار می گیرند.

انگیزه شخصی پاگل نیز در این مسیر نقش مهمی داشته است. او که هویت دوگانه آلمانی انگلیسی دارد، فرزند والدینی است که در آلمان نازی متولد شده اند. همین پیشینه تاریخی باعث شده احساس کند در برابر روندهایی که به نظرش خطرناک می آیند، نمی تواند بی تفاوت بماند.

با این حال، او خود را قهرمان این داستان نمی داند. به گفته خودش، تنها کاری را انجام می دهد که از دستش برمی آید: جمع آوری داده ها، دسته بندی آنها و ارائه تصویری روشن تر از آنچه این روزها در عرصه سیاست آمریکا می گذرد. کاری که شاید امروز برای روزنامه نگاران و تحلیلگران مفید باشد و فردا برای مورخان.