پژوهشگران دانشگاه نیوکاسل و آکادمی هنرهای زیبای وین، یک شیء کوچک از جنس آلیاژ مس را که یک قرن پیش از یک گورستان در مصر علیا کشف شده بود، دوباره بررسی کرده اند و نتیجه گرفته اند که این ابزار، قدیمی ترین دریل فلزی چرخان شناسایی شده در مصر باستان است و به دوره پیش پادشاهی (اواخر هزاره چهارم پیش از میلاد) تعلق دارد، یعنی پیش از آنکه نخستین فرعون ها حکومت کنند. این مطالعه در نشریه Egypt and the Levant منتشر شده است.

این اثر که در حال حاضر در موزه باستان شناسی و انسان شناسی دانشگاه کمبریج قرار دارد، در قبر 3932، مربوط به یک مرد بزرگسال یافت شد. در دهه 1920، پژوهشگران این شیء کوچک را که تنها 63 میلی متر طول و حدود 1.5 گرم وزن داشت، یک سوزن مسی کوچک با بند چرمی پیچیده دور آن توصیف کردند. این توضیح کوتاه به راحتی قابل چشم پوشی بود و تا دهه ها توجه چندانی جلب نکرد.

با این حال، پژوهشگران زیر ذره بین دریافتند این ابزار آثار ساییدگی مشخصی دارد که با حفاری سازگار است: خطوط ریز، لبه های گردشده و انحنای جزیی در انتهای کارشده، همگی ویژگی هایی هستند که به حرکت چرخشی اشاره دارند، نه سوراخ کردن ساده.

در این تحقیق، همچنین شش حلقه از یک بند چرمی بسیار شکننده توصیف شده که پژوهشگران آن را بقایای زه کمان می دانند، ابزاری که برای قدرت بخشیدن به دریل کمانی استفاده می شده. این در واقع چیزی معادل یک دریل دستی بوده است که در آن، رشته یا بندی دور محور پیچیده می شود و حرکت رفت و برگشتی کمان، سبب چرخش سریع مته می شود.

دریل کمانی در عمل، نقاشی مقبره از دوره پادشاهی نوین در تبس غربی، مقبره رهمیر، شیء 31.6. 25. اعتبار: موزه متروپولیتن هنر

دکتر مارتین اُدلِر، عضو مهمان مدرسه تاریخ، کلاسیک و باستان شناسی دانشگاه نیوکاسل و نویسنده اصلی، توضیح می دهد:

مصریان باستان به خاطر معابد سنگی، مقبره های نقاشی شده و جواهرات خیره کننده شان مشهورند، اما پشت این دستاوردها، فناوری های عملی روزمره ای وجود داشت که به ندرت در آثار باستان شناسی باقی می ماند. یکی از مهم ترین این ابزارها دریل بود؛ ابزاری برای سوراخ کردن چوب، سنگ و مهره ها که همه چیز از ساخت مبلمان تا تولید زیورآلات را ممکن می کرد .

این بازتحلیل شواهد محکمی ارائه می دهد که نشان می دهد این شیء به عنوان یک دریل کمانی استفاده شده که عمل حفاری سریع تر و کنترل شده تری نسبت به فشار دادن یا پیچاندن دستی ابزار شبیه سوزن ایجاد می کرد. این یافته گواه اینست که صنعتگران مصری هزاران سال پیش فنون حفاری چرخشی را فراگرفته بودند.

دریل های کمانی از دوره های بعدی تاریخ مصر هم شناخته شده اند، از جمله نمونه های باقی مانده از دوره پادشاهی نوین (هزاره دوم پیش از میلاد) که در مقبره ها صحنه هایی از صنعتگرانِ در حال حفاری مهره ها و کار چوب را نشان می دهند، در منطقه مدرن غرب رودخانه نیل در اقصر.

تحلیل شیمیایی توسط تیم پژوهشی با استفاده از دستگاه پرتودهی اشعه ایکس قابل حمل (pXRF) نشان داد که دریل از یک آلیاژ مس غیرمعمول ساخته شده است. همکار نویسنده، جیری کوموشک توضیح می دهد: این دریل حاوی آرسنیک و نیکل، با مقادیر قابل توجهی سرب و نقره است. چنین ترکیبی فلزی سخت تر و از دید بصری متمایز نسبت به مس استاندارد تولید می کرد. حضور نقره و سرب ممکن است به انتخاب های آگاهانه در آلیاژسازی و شاید شبکه های گسترده تر مواد یا دانش فنی که مصر را به شرق مدیترانه باستان در هزاره چهارم پیش از میلاد مرتبط می کرد، اشاره داشته باشد.