حسین مسرّت اظهار کرد: دکتر عبدالحسین جلالیان معروف به جلالی یزدی اول فروردین 1307 در یزد چشم به جهان گشود، پدرش از معماران یزدی بود که در محله ی تل یزد به دنیا آمد و نیاکانش از روستای مهرجرد میبد به یزد مهاجرت کرده بودند.

به گزارش ایسنا، وی افزود: او دوره مکتب قدیمی، دبستان و دبیرستان را در یزد گذراند و در سال 1326 وارد دانشگاه تهران شد و تحصیلات عالی را در رشته داروسازی و تخصص امور آزمایشگاهی طبی در همان دانشگاه به پایان رساند.

مسرت خاطرنشان کرد: جلالیان در تیر سال 1330 به استخدام وزارت بهداری در آمده و به عنوان دکتر داروساز و مسئول امور آزمایشگاه ها به یزد بازگشت و به کار آزمایشگاهی مشغول شد و 26 سال در این زمینه کوشا بود تا این که در سال 1356 از کار دولتی بازنشسته شد و به بیمارستان مجیبیان آمد.

وی با بیان این که جلالیان برای نخستین بار آزمایشگاه موادغذایی در استان را بنیان نهاد، گفت: البته به غیر از آن که در عرصه پزشکی و علوم آزمایشگاهی نامور بود و خدمات وی به جامعه پزشکی استان یزد قابل ستایش است، در عرصه شعر و ادب نیز نامدار بود به اندازه ای که می توان او را جزو برجسته ترین سخنوران کنونی یزد در کنار ناصر و ریاضی و ثابتی اشرف(مسعود یزدی) دانست.

این محقق و نویسنده تاریخ یزد با بیان این که اهل ادب ایران او را که دارای طبعی روان و اندیشه ای پویاست، سال ها پیش، از راه مهنامه پربار باغ صائب می شناسند، عنوان کرد: دوره 9 جلدی پله های سنگی را که به عبارتی دیوان اشعار اوست، بخش غزلیاتش آکنده از غزل های ناب و قابل درنگ است.

وی افزود: البته توانمندی سروده های وی را هنگامی می توان دریافت که اشعار کتاب در رکاب حافظ او را دید که چگونه همپا و هم سنگ غزل های جاودانی حافظ شیرین سخن، غزل های تر و تازه و آبدار دارد.

وی با بیان این که جلالیان در گونه های دیگر شعر هم آثاری زیبا دارد، خاطرنشان کرد: یزدی های دوستدار شعر، او را با کتاب مشهورش پله های سنگی و سروده هایی به گویش یزدی در آن می شناسند که استادانه سخت ترین و دیرباب ترین واژگان یزدی را در قالب شعر آن هم از روی عمد به گونه طنز گنجانده و آن را ماندگار کرده و زبانزد همگان است.

وی با بیان این که سادگی و بی پیرایگی در پرداخت اشعار، زنده کردن امثال و حکم یزدی، واژه های از یاد رفته، سنّت های فراموش شده و به ویژه آمیختن آن با طنز و هزل، برماندگاری اشعارش دو چندان افزوده است به سروده شاگرد شَعرباف اشاره و بیان کرد: جلالیان در این سروده بدین روانی می گوید: وَرخیز مَمَلُک، دوده را یک جوری عَلَم کُن/شَلغَم بیجوشون صُب، بَرا ظهر فکرِ کَلَم کُن/هر مُشتری پاش هِش تو، بزن پاشا قَلَم کن .

مسرت به آشنایش با جلالیان از دهه 60 اشاره کرد و در این باره گفت: هنگامی که دفترک چند برگی غزل به لهجه و اصطلاحات یزدی او را در آن زمان دیدم و با علاقه ای که به گردآوری و ماندگاری واژه های یزدی داشتم، پیگیر خرید دفترهای یکم تا نهم آن شدم تا آنکه خود او این سروده ها را در دفتری به نام گفِ مُف گردآورد و مرا بیشتر دلبسته کار برای گردآوری آن واژگان کرد تا با همکاری میثم تجملیان در سال 1392 آن را با نام فرهنگ واژه های یزدی پله های سنگی چاپ کردم؛ زیرا می دیدیم که واژگان یزدی آمده در پایان کتاب های پله های سنگی بسیار کم است.

نویسنده کتاب چند جلدی یزد، یادگار تاریخ ابراز کرد: جلالیان در کنار این کار نیک فرهنگی که به ماندگاری گویش یزدی یاری رساند، موفق به بنیان انجمن ادبی حافظ در سال 1380 در جایگاه آزمایشگاه قدیمی خود در خیابان کرمان شد و تا سال 1398 با حضور خود او، هر هفته روزهای سه شنبه با شرکت انبوه شاعران یزدی برگزار می شد و خود به نقد و بررسی تازه سروده ها می پرداخت و در کنارش کتابخانه ای سرشار از کتاب های ادبیّات داشت.

وی کار دیگر و به یادماندنی دکتر جلالیان را بخشش کتابخانه بزرگ ادبی خود به کتابخانه مرکزی یزد در سال 1398 ذکر کرد و گفت: یادش به خیر هر سال در روز یکم فروردین برای دیدار نوروزی و شادباش زادروزش همراه با گروهی از دوستداران شعر و ادب و موسیقی به خانه اش می رفتیم و یک روز هم در تابستان به ساختمان بسیار زیبای طاق سپهر با معماری فرزندش محمود جلالیان با فضای گلستان گونه اش در تقی آباد ده بالا می رفتیم که در هر دو جا با شعرخوانی حاضران و دکتر جلالیان و اجرای موسیقی سنتی همراه بود.

مسرت همچنین گفت: در سال 1386 که در کار ساماندهی کتاب ارجنامه استاد ایرج افشار بودم از ایشان درخواست کردم سروده ای را در توصیف استاد افشار بگویند و ایشان با روی خوش پذیرفتند و سروده ای با عنوان مَردِ مَردانِ یزد با این مطلع برایم فرستادند؛ یزد شهری است خرّم و آباد/ یادگاری ز عهد و دورهِ ماد .

وی با اشاره به کتابشناسی آثار دکتر جلالیان، تصریح کرد: پله های سنگی، در رکاب حافظ، ده ابر مرد بزرگ تاریخ ایران، دیوان حافظ به سعی جلالی و به خط محمود رهبران، شرح جلالی بر حافظ: برای جوانان، فرهنگ واژه های یزدی پله های سنگی و گفِ مُف: اشعار به لهجه و اصطلاحات یزدی، از جمله این آثار هستند.

مسرت همچنین به آثاری همچون؛ مسیر شعر فارسی(از دیرباز تا امروز)، ن ی ن واز اوّل : اح وال ش م س ت ب ری زی و س خ ن ان او ب ه ش ع ر و نیز و مثنوی بهروز و بهرام: اح م د ب ن م ح مّ ّدش ف ی ع وقار شیرازی با مقدّمه و کوشش عبدالحسین جلالیان، نیز اشاره کرد.