فرارو- برخی عادت های روزمره ما در استفاده از تلفن همراه، از اسکرول بی وقفه تا اضطراب هنگام خاموش شدن گوشی، می توانند نشانه های پنهان اضطراب باشند.

به نقل از هاف پست، گوشی تلفن همراه شما فقط ابزاری برای ارتباط، اطلاع از وضعیت هوا یا دنبال کردن اخبار روز نیست؛ از نگاه متخصصان سلامت روان، شیوه استفاده ما از موبایل می تواند آینه ای از وضعیت احساسی و روانی مان باشد. روان درمانگران می گویند برخی عادت های به ظاهر ساده و روزمره در استفاده از تلفن همراه، گاهی نشانه های پنهان اضطراب هستند؛ نشانه هایی که اغلب نادیده گرفته می شوند، اما می توانند سرنخ های مهمی درباره آنچه در درون ما می گذرد، ارائه دهند.

به گفته تاشا بیلی، روان درمانگر ساکن لندن و نویسنده کتاب گفت وگوی واقعی: درس هایی از درمان درباره التیام و خوددوستی ، زمانی که دچار اضطراب می شویم، بدن وارد حالت جنگ یا گریز می شود. از آنجا که تلفن همراه به بخش جدایی ناپذیر زندگی ما تبدیل شده، این واکنش اغلب نخستین بار در رفتار ما با گوشی بروز پیدا می کند. به بیان دیگر، اضطراب می تواند خودش را از طریق صفحه نمایش کوچک موبایل نشان دهد.

در ادامه، به هفت عادت رایج در استفاده از تلفن همراه می پردازیم که ممکن است نشانه ای از اضطراب پنهان یا فشار روانی عمیق تر باشند.

بسیاری از افراد با اصطلاح دوم اسکرولینگ آشنا هستند؛ عادتی که به مرور مداوم اخبار نگران کننده، مطالب منفی یا موضوعات اضطراب آور در شبکه های اجتماعی و سایت های خبری اشاره دارد. این رفتار، به گفته متخصصان، نه تنها می تواند نشانه اضطراب باشد، بلکه در بسیاری از موارد خود به تشدید آن دامن می زند.

کری هاوارد، مددکار اجتماعی بالینی و مربی اضطراب، توضیح می دهد که افراد هنگام دوم اسکرولینگ به دنبال قطعیت و پاسخ هستند، اما در عمل، با بمباران ذهنی از اطلاعات منفی، اضطراب خود را افزایش می دهند. این چرخه می تواند باعث شود افکار نگران کننده تمام ذهن را اشغال کند و تمرکز بر سایر جنبه های زندگی دشوار شود.

جالب اینجاست که حتی اسکرول بیش از حد محتوای ظاهراً مثبت مانند ویدئوهای سرگرم کننده یا پست های طنز هم می تواند نشانه اضطراب باشد. در این حالت، فرد از گوشی به عنوان ابزاری برای حواس پرتی و فرار از واقعیت های استرس زای زندگی مانند فشار کاری یا مشکلات روابط استفاده می کند.

در کنار دوم اسکرولینگ، دوم سرچینگ یا جست وجوی افراطی موضوعات اضطراب آور نیز رفتاری شایع است. افراد مضطرب اغلب دچار بیش هوشیاری ذهنی می شوند و تمایل دارند همه چیز را بیش از حد تحلیل کنند. این وضعیت می تواند به باز کردن ده ها تب مرورگر درباره بیماری ها، علائم جسمی، آینده روابط یا پیامدهای بدترین سناریوهای ممکن منجر شود.

به گفته بیلی، جست وجوهای اینترنتی ما نشان می دهند ذهن مان درگیر چه دغدغه هایی است. آیا مدام علائم بیماری ها را بررسی می کنید؟ یا دائماً درباره زمان بهبود پس از یک جدایی عاطفی جست وجو می کنید؟ این جست وجوها اغلب تلاشی برای یافتن تأیید، اطمینان یا راهنمایی هستند، اما گاهی اضطراب را بیشتر می کنند.

برخی افراد از تلفن همراه به عنوان سپری برای فرار از تعاملات اجتماعی استفاده می کنند. هاوارد می گوید مراجعانی داشته که هنگام مواجهه با اضطراب اجتماعی، وانمود می کنند در حال پاسخ دادن به پیام یا تماس هستند تا از گفت وگوی حضوری اجتناب کنند.

تصور کنید در یک کافه نشسته اید و فردی آشنا به سمت شما می آید؛ اگر فوراً گوشی را به دست می گیرید تا از تعامل فرار کنید، این می تواند نشانه ای از استفاده از موبایل به عنوان راهبرد اجتنابی باشد. همین الگو در محیط کار هم دیده می شود؛ زمانی که فرد برای فرار از پروژه ای استرس زا، مدام به گوشی پناه می برد و کار را به تعویق می اندازد.

وابستگی مداوم به تلفن همراه حتی در زمان ورزش، خواب یا جلسات کاری می تواند نشانه اضطراب یا حتی نوعی هم وابستگی ناسالم باشد. اما ماهونی، درمانگر سلامت روان، می گوید بسیاری از افراد رابطه ای نابرابر و افراطی با گوشی خود دارند؛ رابطه ای که اگر موبایل یک انسان بود، قطعاً نگران کننده تلقی می شد.

افراد مضطرب اغلب گوشی خود را دائماً چک می کنند، حتی در موقعیت هایی که مناسب نیست. نتیجه این رفتار، کاهش تمرکز، افزایش خستگی ذهنی و حتی تخلیه سریع باتری گوشی است؛ نشانه ای کوچک اما معنادار از وابستگی بیش از حد.

برخی افراد به محض دریافت هر اعلان، احساس اجبار برای پاسخ دادن دارند. این رفتار می تواند تلاشی ناخودآگاه برای کاهش اضطراب باشد، اما در عمل مرزهای شخصی را از بین می برد. فرد همواره در حالت آماده باش قرار می گیرد و احساس می کند باید همیشه در دسترس باشد.

این وضعیت می تواند اضطراب را تشدید کند، زیرا انتظار پاسخ فوری چه از سوی دیگران و چه از سوی خود فرد به فشار روانی دائمی تبدیل می شود.

اگرچه شوخی های زیادی درباره علاقه نسل های جوان به پیامک به جای تماس تلفنی وجود دارد، اما پرهیز افراطی از تماس می تواند نشانه اضطراب باشد. به گفته هاوارد، کاهش مهارت های ارتباطی حضوری و تلفنی باعث می شود برخی افراد تماس را تجربه ای دلهره آور بدانند و ترجیح دهند پشت صفحه گوشی پنهان شوند.

احساس نگرانی شدید یا وحشت زمانی که اینترنت قطع می شود یا باتری گوشی تمام می شود، می تواند زنگ خطر باشد. البته این موضوع شامل افرادی که برای امنیت خود مثلاً مسیریابی شبانه به گوشی وابسته اند، نمی شود. اما اگر اضطراب صرفاً به دلیل ناتوانی در چک کردن پیام ها یا شبکه های اجتماعی باشد، بهتر است مورد توجه قرار گیرد.

متخصصان تأکید می کنند که وابستگی اضطرابی به گوشی موضوعی شرم آور نیست. تلفن های هوشمند عمداً به گونه ای طراحی شده اند که توجه ما را به خود جلب کنند. بنابراین، احساس وابستگی تا حدی قابل درک است. در عین حال، مهم است با خودتان صادق باشید و بپرسید چگونه می توانید فاصله ای سالم با گوشی ایجاد کنید و دوباره با خودتان ارتباط بگیرید.

برخی راهکارهای ساده می توانند به افزایش آگاهی و کاهش استفاده افراطی کمک کنند. برای مثال، ماهونی پیشنهاد می کند یک کش مو دور گوشی بیندازید؛ مانعی فیزیکی که باعث می شود هر بار برداشتن گوشی آگاهانه تر باشد.

ایجاد مرزهای مشخص نیز اهمیت دارد؛ مانند محدود کردن زمان استفاده از برخی اپلیکیشن ها، خاموش کردن اعلان ها پس از ساعات کاری یا حتی خاموش کردن گوشی برای یک ساعت در روز. اطلاع دادن به اطرافیان درباره این مرزها می تواند به مدیریت انتظارات کمک کند.

در نهایت، کاهش اضطراب فقط به مدیریت گوشی محدود نمی شود. خواب کافی، تغذیه سالم، فعالیت بدنی منظم و رسیدگی به سلامت روان نقش کلیدی دارند. تمرین هایی مانند مدیتیشن، نوشتن روزانه، گوش دادن به موسیقی آرام بخش و تنفس عمیق می توانند به تنظیم ذهن و بدن کمک کنند.

همچنین، مراجعه به متخصص سلامت روان در صورت نیاز می تواند گامی مهم باشد. همان طور که هاوارد تأکید می کند، هیچ کس مجبور نیست با اضطراب به تنهایی کنار بیاید. شناخت نشانه ها، از جمله آن هایی که در گوشی تلفن همراه پنهان شده اند، نخستین قدم برای بهبود و آرامش بیشتر است.