روزنامه اعتماد نوشت: در یک ماه بحرانی گذشته کشور همه گروه های سیاسی و اجتماعی با وجود همه اختلافات که گاهی بسیار بنیادین هستند، همگی روی یک نقطه اشتراک داشتند؛ اینکه تعداد زیادی از هموطنان ما - در واقع هزاران نفر- جان خود را از دست داده اند. سوگواری برای چنین فقدانی طبیعی ترین واکنش انسانی است البته اگر شما مجری صداوسیما نباشید. هنوز چند روز از ماجرای سوال چهار گزینه ای برنامه شبکه افق در مورد نحوه نگهداری اجساد کشته شدگان نگذشته بود که یکی دیگر از مجریان صداوسیما دوباره تصمیم گرفت نمک پاشیدن روی زخم مردم را امتحان کند. محمدحسین میثاقی، مجری برنامه فوتبال برتر با تمسخر کاپیتان پرسپولیس که به زبان حال گفته بود این روزها حال و هوای خوبی بر کشور حاکم نیست، علاوه بر زیر سوال بردن چنین وضعیتی روی آنتن زنده به او گفت اگه حال نداری برو بشین خونه .

میثاقی با این جمله یک بار دیگر ثابت کرد که چرا او باید هر هفته سه ساعت آنتن زنده تلویزیون را در اختیار داشته باشد و دیگران نه. سابقه این مجری صداوسیما نشان می دهد او در تمام این سال ها آنتن گرفته و یکه تازی کرده فقط برای همین بزنگاه ها. او به جای تمام مجریان مستقل هست تا همین تک جمله ها را در شرایط خاص بگوید. او هست تا به فوتبالیست هایی که در چارچوب فکری خودش و روسایش جا نمی گیرند، حمله کند. او هست تا تتو زدن فوتبالیست ها را در حد قتل عمد بزرگنمایی کند. او هست تا تخلفات انتخابات فدراسیون را بی اهمیت جلوه بدهد و مدیران فدراسیون را سفیدشویی کند. او هست تا از مربی که تیمش در سه بازی جام ملت های امیدهای آسیا صفر گل زده و حذف شده گواردیولا بسازد. وگرنه باقی برنامه که نکته خاصی ندارد. همه آنچه او می خواهد در طول برنامه اش نشان بدهد مردم از قبل می دانند؛ هم خلاصه بازی ها در دسترس شان است، هم کارشناسی داوری، هم اظهارات مربیان و بازیکنان. همه حاشیه ها و اخباری که قرار است در برنامه دوشنبه شب نشان داده شود در طول هفته بارها از تریبون های مختلف منتشر شده اند. دیگر مرجعیتی در کار نیست و تنها می ماند همین خودشیرینی های گاه وبیگاه برای اصحاب قدرت در فوتبال.

با همه این تفاسیر اظهارات اخیر او در کوچک شمردن اتفاقات ماه گذشته کشور برای خیلی ها دردناک بوده است. بسیاری از آنهایی که جان شان را از دست داده اند طرفدار همین تیم های استقلال و پرسپولیس و تراکتور بودند. عکس امثال سروش رفیعی و روزبه چشمی و علیرضا بیرانوند به در و دیوار اتاق شان بود. هر هفته پای اخبار تیم های شان می نشستند و با وسواس اتفاقات را رصد می کردند. حالا همه آنها زیر خروارها خاک خوابیده اند. در چنین شرایطی که همه از غم بزرگ می گویند آیا همدلی کار خیلی سختی است؟ آیا درک همدلی دیگران اینقدر طاقت فرساست؟ همین دیروز رییس جمهور در سخنرانی 22 بهمن دوباره تکرار کرد اتفاقات 18 و 19 دی غم بزرگی برای کشور ما ایجاد کرد. خدا را شکر میثاقی و امثال او هم دوره سعدی نبودند وگرنه وقتی شیخ اجل می سرود تو کز محنت دیگران بی غمی/ نشاید که نامت نهند آدمی پاسخ می دادند حالت خوب نیست، برو بشین خونه؛ لازم نیست شعر بگی!