عصر ایران در یادداشتی نوشت:

یادمان نمی رود که یک جریان مشکوک سیاسی، با طرح هایی مانند حجاب و عفاف و صیانت، چه مین هایی در زمین جامعه کاشت که در حوادث 1401، شاهد انفجارشان بودیم و ایران، برای ماه ها در ناآرامی های گسترده فرو رفت.

منظورمان از "مین"، طرح ها و قوانینی است که نه تنها نیاز جامعه نیستند که دقیقاً و دقیقاً به مثابه فرو کردن انگشت در چشمان مردم اند. مثلاً همان قانون ننگین موسوم به عفاف و حجاب را ببینید: مردم ایران هزاران سال، بدون هیچ قانون تحمیلی و مصوبی درباره نوع پوشش، داشتند زندگی می کردند که این ها، آن قانون شرم آور را تصویب کردند و خواستند حتی پیش از تصویب اجرایش کنند که با خشم مردم مواجه شدند و ماجراهای مهسا امینی و حوادث تلخ و خونبار بعدی رخ داد.

الان هم که گویا ترک عادت مردم آزاری، موجب مرض است، باز هم دور هم جمع شده اند که چه کنیم تا هر کسی که در فضای اینترنت، از پلتفرم های پخش فیلم و سایت گرفته تا کانال تلگرامی و پیج اینستاگرامی فعال است را محدود کنیم و یک نارضایتی چند ده میلیون نفری جدید به جامعه ملتهب ایران تحمیل کنیم؟!

اسم طرح شان را هم گذاشته اند طرح حمایت و رسیدگی به تخلفات صوت و تصویری فراگیر فضای مجازی !
خلاصه اش این است: اگر به هر نحوی از انحا، چیزی در اینترنت منتشر می کنید که صوتی یا تصویری باشد، اولاً که باید بروید از صدا و سیما اجازه بگیرید و ثانیاً اگر صدا و سیما از کار شما خوشش نیامد، می تواند مجازات تان کند. مثلاً اگر دارید در یک سایت، یک پلتفرم پادکستی، اینستاگرام، تلگرام، آپارات، روبیکا یا هر جای دیگری که نامش "اینترنت" است، مثلاً آموزش آشپزی می دهید، یا درباره سلامت حرف می زنید، دفاع شخصی یاد می دهید، دوربین مخفی می سازید، درباره گیاهان آپارتمانی صحبت می کنید، از روش های بازاریابی می گویید، مشاوره روان شناسی می دهید، کلاس آموزش زبان انگلیسی یا نقاشی برای کودکان دارید، تحلیل سیاسی می کنید یا حتی با تقلید صدا و شکلک درآوردن مردم را می خندانید و ... باید قبلش بروید از سازمان صدا و سیما مجوز بگیرید!

بعدش هم چه مجوز بگیرید و چه نگیرید، می روید زیر نظارت ساختاری که عملاً صدا و سیما همه کاره آن است و می تواند هر جا که خواست، بدون ارجاع به دادگاه، مجازات تان کند و شگفت که بسیاری از احکامی که خودش می برد و می دوزد، قطعی اند و شگفت انگیزتر که طبق طرح حاضر، حتی می تواند قبل از رسیدگی هم دستور توقف انتشار را صادر کند و سپس حکم دهد و مجازات کند.

مجازات ها هم که بر مجازات های عمومی قوانین جاری افزوده می شوند، عجیب اند. مثلاً می توانند شما را ملزم کنند به تولید یا انتشار محتوای مورد نظر خودشان، یا فعالیت سایت، کانال یا پیج شما را از یک هفته تا 3 ماه متوقف کنند، یا پهنای باند و سرعت اینترنت تان را کم کنند؛ حتی این حق را هم برای خودشان قائل شده اند که محکوم تان کنند به جریمه نقدی از یک تا 5 درصد کل درآمد ناخالص سالیانه تان یا جزای نقدی معادل 2 تا 10 برابر درآمد تبلیغات و حتی تعلیق و ابطال مجوز و از کار و زندگی ساقط کردن تان!

خلاصه این که اگر یک پادکست هم تولید می کنید یا کانالی درباره دکوراسیون دارید و فیلم های جالب مرتبط را در آن می گذارید، باید ششدانگ حواس تان باشد که استانداردهای عالیجنابان طراح این طرح را رعایت کنید و الا می آیند سراغ تان و حتی سراغ حساب بانکی شما تا چندین برابر آنچه را که از راه تبلیغات سایت و کانال و پیج تان داشته اید از شما بگیرند، در اینترنت تان اخلال ایجاد کنند و فعالیت تان را معلق یا حتی متوقف کنند!

سخن کفتن درباره این که این طرح، اساساً اجرا شدنی نیست، بماند برای بعد (مثلاً فکر کنید چطور می خواهد برای دهها میلیون نفری که در فضای اینترنت، از سایت ها گرفته تا شبکه های اجتماعی و آپارات و ... فعالیت دارند، مجوز صادر کنند و با چه عِده و عُده ای می خواهند بر آنها نظارت نمایند و حکم دهند و اجرایش کنند؟)

سخن اصلی این نوشتار این است که چطور می شود یک گروه سیاسی، تمام همّ و غمّ خود را مصروف شناسایی نقاط حساس جامعه و ضربه زدن به همان نقطه ها کند؟

چطور شاخک های نهادهای امنیتی و مشخصاً شورای عالی امنیت ملی نمی جنبد که چرا یک عده که اتفاقاً خیلی هم معرف حضورند، مدام در حال مین گذاری جامعه هستند؟ مگر بحران سازی، شاخ و دم دارد یا حتماً باید به شکل فراخوان خارجی برای تجمع باشد که نامش ایجاد بحران امنیتی باشد؟

چرا به این فکر نمی کنند که اگر این طرح، قانون شود، چه تقابل عظیم و هزینه زا و پردردسری بین مردم و مشخصاً جوانان و حاکمیت ایجاد خواهد شد؟

آیا باید دست روی دست بگذارند تا عناصر سیاسی مشکوک - که می کوشند خود را به شدت انقلابی نشان دهند - آشفتگی، شوک، بی ثباتی، تهدید و وضعیت اورژانسی جدیدی برای کشور درست کنند تا بعد از آن، به چه کنم چه کنم بیفتند برای مهار آتش؟

کسی نیست از اینان بپرسد در حالی که کشور این همه مشکل دارد چرا به عنوان نمایندگان مجلس، به جای حل معضلات، به وضوح دارید گرفتاری و چالش های جدیدی به کشور می افزایید؟ این ها خلاقیت(!)های خودتان است یا از جایی دستور می گیرید؟!

هشدار که اگر هم اکنون جلوی فتنه جدید که به "صیانت 2" معروف شده است گرفته نشود، با توجه به گستردگی موضوع اینترنت در کشور و به هم آمیختگی حیات و معیشت میلیون ها ایرانی با آن، بحرانی بزرگ تر از حوادث دی ماه گذشته و سال 1401 در پیش خواهد بود و چنین میاد!