فرارو- فیلم سینمایی استخر به کارگردانی سروش صحت ساخته و به نظر می رسید در ماه های آینده در سینماها اکران خواهد شد.

به گزارش فرارو، سروش صحت بیش از آنکه به هر بخشی از هنر سرک بکشد، به عنوان نویسنده سریال های تلویزیونی شناخته می شد. بعدها وارد دنیای کارگردانی شد، البته با ساخت سریال های تلویزیونی مانند پژمان و لیسانسه ها نام خود را در میان مردم بر سر زبان ها انداخت. با این حال جهان با من برقص چهره دیگری از این کارگردان را نشان داد.

فیلم سینمایی جهان با من برقص از یک واقع گرایی تلخ نشات می گیرد. چیزی که نتیجه گذر زمان، زوال جسم و در نهایت مرگ است. این فیلم در ذات خود همانطور که آوانگارد است مخاطبان را نیز با خود همراه می کند.

مخاطب در لحظه لحظه فیلم می تواند نگاه سروش صحت به زندگی و مرگ را ببیند. نوعی پوچ گرایی که انگار زندگی چیزی لذت بردن از لحظه حال نیست. تقابل غم و شادی، زیبایی و زشتی، مرگ و زندگی همانطور که در ترانه های خیام جاری است. در این فیلم نیز به شکل زیبایی روایت و به تصویر کشیده شده است. در عین حال فیلم ادعایی در فلسفه ندارد. رفیقی که قرار است بمیرد و دوستانش دورش جمع شده اند تا تسکین باشند. اما نکته اساسی در مورد این فیلم مواجهه کاراکترها با یکدیگر است. هر کاراکتر آینه دیگری می شود و همه چیز حول محور جهان شکل می گیرد.

مخاطب میان یک دوراهی بزرگ گیر کرده، نمی داند صبحانه با زرافه‎ ها را نوعی عقب گرد بداند یا شیوه ای متفاوت از ساخته قبلی. افرادی دور هم جمع شده اند و جز منافع شخصی و لذت به چیزی فکر نمی کنند. مواد مخدر به خط اصلی داستان تبدیل می شود. کاراکترها در لحظه های مختلف مواد می کشند و یک موقعیت خاص کمدی به وجود می آورند. صحت در این فیلم جهان فلسفی خود را با نوعی پوچی خاص به نمایش می گذارد. افرادی که در زندگی هر لذتی را تجربه کرده اند و حالا با مصرف مواد مخدر به دنبال تفریح و لذت بیشترند. با این حال شخصیت پردازی ضعیف سبب شده تا صبحانه با زرافه ها نتواند موفقیت فیلم قبلی صحت را تکرار کند.

استخر سومین ساخته سروش صحت است. این اثر همانند آثار پیشین ژانر فانتزی دارد و تلفیقش با کمدی راهی که استفاده کرده تا مخاطب را با خود همراه کند. استخر روایت زوجی که زندگیشان به طلاق رسیده، طلاقی که دلیل اصلی آن بی تفاوتی مرد است. امین حیایی اولین بار جلوی دوربین این کارگردان رفته. او نقشی را بازی می کند که به نظر می رسید پژمان جمشیدی قرار بود بازی کند که با تداخل برنامه روبرو شدند. در واقع صحت در این فیلم از ترکیب بازیگران همیشگی و جدید بهره برده. باید تا زمان اکران عمومی صبر کرد و دید که آیا استخر همان نگاه فلسفی را به تصویر می کشد یا نه؟ آیا موفقیتی دوباره مانند جهان با من برقص در انتظار این کارگردان است؟ یا بیننده اثری شبیه به صبحانه با زرافه را می بیند؟