با گسترش سریع فناوری های پوشیدنی و ورود ابزارهایی مثل ساعت های هوشمند، حلقه های دیجیتال و حالا عینک های مجهز به دوربین و هوش مصنوعی، مرز میان زندگی شخصی و فضاهای حساس کاری بیش از هر زمان دیگری کمرنگ شده است. نیروی هوایی آمریکا در واکنش به همین روند، در تاریخ 9 ژانویه دستورالعمل جدیدی صادر کرد که بر اساس آن استفاده از عینک های هوشمند هنگام پوشیدن لباس فرم نظامی به طور کامل ممنوع می شود؛ تصمیمی که بیش از هر چیز، ناظر بر کنترل ریسک های امنیتی پنهان در فناوری های نوظهور است.

در متن مقررات جدید، نیروی هوایی به صراحت اعلام کرده که هرگونه عینک هوشمند دارای قابلیت عکاسی، فیلم برداری یا پردازش مبتنی بر هوش مصنوعی، در زمان استفاده از لباس فرم مجاز نیست. به گزارش نشریه Task & Purpose، سخنگوی نیروی هوایی تاکید کرده که دلیل این تصمیم، افزایش تهدیدهای مرتبط با ضبط یا انتقال ناخواسته داده ها در محیط های عملیاتی و پایگاه های نظامی است.

دانا ثایر، مدیر حفاظت اطلاعات جناح 104 شکاری می گوید که این سیاست جدید پاسخی مستقیم به رشد سریع فناوری های پوشیدنی در محیط های نظامی است. به گفته او، ابزارهایی مانند ساعت های هوشمند، گوشی های دوربین دار و حالا عینک های هوشمند، پرسش های جدی درباره زمان و مکان استفاده امن از آن ها ایجاد کرده اند؛ به ویژه در پایگاه هایی که ماموریت های حساس انجام می دهند.

ثایر توضیح می دهد: اینکه نیروهای جوان تر بخواهند از فناوری های جدید در زندگی روزمره استفاده کنند، کاملا قابل درک است. اما واقعیت این است که چنین ابزارهایی، دست کم در مراکزی مثل پایگاه ما، جایی ندارند. ما سال هاست با مسئله اپل واچ ها و گوشی های دارای دوربین سروکار داریم و عینک های هوشمند فقط نسخه پیشرفته تر همان چالش قدیمی هستند.

پیش از این نیز ورود دستگاه های الکترونیکی شخصی به فضاهای طبقه بندی شده و محرمانه ممنوع بود. تفاوت مقررات جدید در این است که این محدودیت حالا به کل پوشش نظامی تعمیم داده شده است. هدف از این اقدام، حذف خطر ضبط تصویر، صدا یا داده های حساس بدون اطلاع کاربر توسط عینک های هوشمند است؛ خطری که با پیشرفت هوش مصنوعی، دیگر صرفا فرضی تلقی نمی شود.

ثایر به طور خاص به عینک های هوشمند مجهز به هوش مصنوعی، مانند محصولات ری-بن متا اشاره می کند. متا در جولای 2024 اعلام کرده بود که قابلیت های هوش مصنوعی این عینک ها به صورت پیش فرض فعال هستند و سیستم می تواند تصاویر، ویدیوها و داده های صوتی را ثبت و تحلیل کند؛ مگر اینکه کاربر به طور دستی آن ها را حذف کند.

به گفته ثایر، مشکل اصلی همین شفاف نبودن عملکرد دستگاه است: این دقیقا مثل زمانی است که گوشی شما به عباراتی مثل “Hey Siri” یا “Hey Alexa” گوش می دهد. قرار است فقط همان کلمه را تشخیص دهد، اما ما می دانیم که بیشتر از آن گوش می دهد. مسئله این است که شما هرگز دقیقا نمی دانید چه زمانی دستگاه در حال ضبط است یا چه زمانی امنیت آن به خطر افتاده است؛ تا وقتی که دیگر خیلی دیر شده.