در حالی که بسیاری خودروهای برقی را فاقد روح می دانند، تاریخ صنعت خودروسازی استثناهایی را به خود دیده است. مدل BMW 1602 Elektro نمونه ای بارز از نوآوری شرکت ب ام و در دهه های گذشته محسوب می شود.

در سال 1969، هم زمان با وضع قوانین سخت گیرانه تر آلایندگی در ایالات متحده، ب ام و این چالش را به فرصتی تجاری تبدیل کرد. مهندسان این شرکت با استفاده از پلتفرم مدل استاندارد 1602، اولین خودروی تمام الکتریکی خود را طراحی و تولید کردند.

در این مدل، پیشرانه احتراقی جای خود را به 12 باتری سرب-اسیدی با ظرفیت کل 12.6 کیلووات ساعت داد. برای درک بهتر این عدد، می توان آن را با ظرفیت 118 کیلووات ساعتی مرسدس بنز EQS مدل 2026 مقایسه کرد. یکی از ویژگی های پیشرو در این خودرو، قابلیت تعویض آسان پکیج باتری های خالی با نمونه شارژ شده بود.

موتور الکتریکی ساخت شرکت بوش در این خودرو، قدرتی معادل 43 اسب بخار تولید می کند. این پیشرانه خودرو را در مدت 8 ثانیه از حالت سکون به سرعت 50 کیلومتر بر ساعت می رساند. ب ام و 1602 برقی با سرعت ثابت 50 کیلومتر بر ساعت، بردی در حدود 60 کیلومتر داشت که در آن زمان رقمی قابل توجه به شمار می رفت.

ب ام و برای معرفی این فناوری، از دو دستگاه از این خودرو در بازی های المپیک 1972 مونیخ استفاده کرد. این خودروها به دلیل نبود دود اگزوز و حرکت کاملاً بی صدا، به عنوان خودروهای پشتیبان و حامل دوربین در مسابقات دو ماراتن به کار گرفته شدند تا مزاحمتی برای ورزشکاران ایجاد نکنند.

علیرغم نوآوری های به کار رفته، این پروژه به تولید انبوه نرسید. نبود زیرساخت های شارژ و برد محدود 60 کیلومتری، این خودرو را فراتر از زمان خود قرار داد و استفاده از آن را برای اکثر خریداران آن دوران غیرکاربردی کرد.