روزنامه کیهان در مطلبی به چندوچون و چرایی بازداشت برخی از چهره های اصلاح طلب در روزهای اخیر پرداخته است.

این روزنامه آورده است: بازداشت برخی افراطیون مدعی اصلاحات با اتهامات امنیتی (از جمله نقش آفرینی در کودتای نافرجام و جنایتکارانه آمریکا و رژیم صهیونیستی) بار دیگر، بحران و بیماری عمیقی را که در جبهه ائتلافی اصلاحات پدید آمده، گوشزد می کند. ریشه این بحران، انفعال طیف اصلاح طلب وفادار به انقلاب و نظام در مقابل خط نفوذ در این جبهه است.

افراطیون مدعی اصلاحات، سوابقی بدی را از خود در طول دو دهه گذشته برجا گذاشته اند. از تسلیم طلبی دو دهه قبل در مقابل آمریکا به موازات ساختارشکنی و آشوب افکنی نیابتی بگیرید تا دهن کجی به اقتصاد و معیشت مردم، و سپس تبدیل انتخابات سال 1388 به میدان جنگ و آشوب به بهانه دروغین تقلب، دادن گرای تحریم های فلج کننده به دشمن پس از شکست در آشوب سیاسی، تبدیل همین تحریم ها به ابزار دوقطبی سازی و تضعیف قدرت مذاکراتی کشور، تحمیل عقبگرد اقتصادی به کشور در ده اخیر و در مقطع حضور در دولت ها، و نهایتاً نقش آفرینی خیانت بار در اغتشاشات نیابتی سال های 1401 و 1404.

در ماجرای کودتای آمریکایی- صهیونیستی اخیر، برخی مقامات صهیونیست و همچنین دونالد ترامپ و وزیران خارجه و خزانه داری وی، بارها اعتراف صریح کردند که کارفرمای آشوب بوده اند. ترامپ، چند روز قبل گفت: ایران به خاطر ما به آشوب کشیده شد. (That country is a mess because of us) … اسکات بسنت، وزیر خزانه داری آمریکا دو هفته قبل هم در پاسخ مجری پنل مجمع اقتصاد جهانی گفت: رییس جمهور ترامپ و دفتر او (OFAC) دستور دادند حداکثر فشار را بر ایران اعمال کنند و در ماه دسامبر اقتصاد آن ها ضربه خورد. کمبود دلار ایجاد شد و آن ها قادر به واردات نبودند. این یک جنگ اقتصادی بدون شلیک حتی یک گلوله بود . اینها البته ابعاد اقتصادی کودتا بود و سیا و موساد، گروهک های تروریست مسلح را هم وارد بازی جنایتکارانه خود کرده بودند.

اما با وجود این اعترافات صریح، افراطیون مدعی اصلاحات تلاش کردند ردّ پای دشمن و ردّ خونی که به سیا و موساد می رسید را پاک کنند و پروژه کودتای صهیونیستی آمریکایی را اعتراض مدنی جا بزنند. با وجود اعترافات صریح مقامات آمریکایی و صهیونیستی درباره تدارک آشوب اخیر، برخی عناصر سیاسی و رسانه ای اصرار داشتنند با ادبیات دو پهلو، نظام را جای قاتلان و جلادان این جنایت بزرگ بنشانند.

وقتی فراخوان آشوب، متعلق به پادوهای نشاندار سیا و موساد بوده، و همین سرویس ها، گروه های تروریست مسلح را به خط کرده اند تا کودتا و آشوب، هرچه بیشتر رنگ خون و خشونت به خود بگیرد؛ چگونه می شد طراحان و بانیان و کارفرمایان جنایت را سانسور کرد و آن را گردن نیروهای مدافع امنیت انداخت که با دست خالی، در برابر اشرار مسلح ایستادند، سلاخی شدند و صدها شهید تقدیم دفاع از کشور کردند؟

عناصر مقصر سیاسی که تظاهر به سوگمندی کردند، اما حاضر نشدند نامی از نقشه جنایتکارانه ترامپ و نتانیاهو بیاورند، حتماً در این جنایت شریکند. برخی از آن ها، در ایجاد انحراف گفتمانی در دهه اخیر، سوزاندن فرصت های خدمت پای اعتماد به آمریکا و آسیب زدن به معیشت مردم نقش آفرین بودند. همان ها، با تلاش برای پاک کردن رد پای آمریکا و اسراییل، اذعان کردندکه خیانت هایشان از سر خطا نیست، بلکه در نقش جریان موازی یگان های تروریستی دشمن رفتار می کنند.

از یاد نبریم کارفرمایان این جنایت بزرگ، علاوه بر بی خانمان کردن دو میلیون نفر، یکصد هزار فلسطینی بیگناه را در غزه قتل عام کردند که سی هزار نفر از آنان همچنان مفقود هستند. کارفرمایان آشوب در ایران، همان جنایتکارانی هستند که در جزیره فحشای اپستین، آتو دست موساد داده و از سوی شیطان پرستان (کابالایست ها/ خونخوران یهودی) به بیگاری گرفته شده اند. و باید بررسی کرد که آیا موساد و سیا، از برخی عناصر سیاسی و رسانه ای ایرانی هم آتو دارند که این افراد، به قیمت بی حیثیت کردن خود، ردّ آشکار جنایت نتانیاهو و ترامپ را پنهان، یا پاک می کنند؟!

از طرف، باید توجه داشت که مرض افراطیگری و ساختارشکنی و رفتارهای رادیکال، در درون جبهه اصلاحات نیز با اعتراض مواجه بوده، هرچند که افراطیون به تدریج توانستند طیف دیگر را منفعل کنند و به حاشیه برانند.

کودتاکنندگان در درون جبهه اصلاحات، چه زمانی که انتخابات مجلس را تحریم کردند و چه هنگامی که به گود انتخابات برگشتند، اهدافی رادیکال و ساختارشکنانه داشتند. شدت افراطی گری بی قاعده و دیوانه وار و همراهی با گروهک های برانداز، موجب شد که بهزاد نبوی اسفند 1401 از ریاست جبهه اصلاحات استعفا دهد و به یک معنا حذف شود. پیش از آن هم در پی ناکامی انتخابات مجلس سال 1398 و حملات شدید افراطیون مدعی اصلاحات، عارف و موسوی لاری، از ریاست و نایب رییسی شورای عالی سیاستگذاری اصلاح طلبان استعفا کرده بودند و شعسا از هم پاشیده بود.

سال 1401، در حالی که گروهک های ورشکسته و تروریست، دستور ترور و جنایت و آتش افروزی در متن اغتشاشات را می دادند، برخی از مدعیان اصلاح طلبی، هیزم کش آن ها شدند. بازیچگان فتنه، چنان جوگیر شده بودند که حتی کسانی مانند بهزاد نبوی را هم که نخواستند همراه شوند، از مرکزیت جبهه اصلاحات کنار گذاشتند.

نبوی درباره این طیف به مجله آگاهی نو گفته بود: وقتی کاری بکنیم که عاقبت آن را ندانیم و دیمی حرکت کنیم، اسمش می شود چپ روی. ما دچار مرض بچه گانه چپ روی هستیم. در مجموعه خودمان هم این را می بینیم و لوچ داریم .

مدتی پس از آن که نبوی توسط تندروهای حزب اتحاد ملت، از ریاست جبهه اصلاحات حذف شد، روزنامه اصلاح طلب همدلی در تحلیلی با عنوان عبور از خاکریز چریک پیر نوشت: به نظر می رسد نوبت به بهزاد نبوی رسیده که مواضعش به شدت مورد انتقاد قرار بگیرد.

چریک پیر، در مصاحبه با هم میهن، رسماً با اعتراضات مخالفت کرده و گفته: ما اصلاح طلبان قطعاً نمی توانیم با معترضان کف خیابان که شعارهای براندازانه می دهند، همسو شویم. بحث محافظه کاری نیست؛ ما شعارهای آنان را قبول نداریم. ما می خواهیم در چارچوب نظام، اصلاح کنیم. نمی خواهیم دینامیت زیر ساختمان نظام بگذاریم، بلکه می خواهیم همین بنا را اصلاح و ایراداتش را برطرف کنیم . این اظهارات، خیلی زود با واکنش کسانی مواجه شد که از او عبور کرده اند .

درباره هویت براندازانه پدرخواندگان جبهه اصلاحات، می توان به تحلیل روزنامه شرق اشاره کرد که پس از جنگ 12 روزه و صدور بیانیه ای ننگین به نام جبهه اصلاحات، به قلم احمد شیرزاد نوشت: بیانیه جبهه اصلاحات، چراغ سبز به شیطنت های آمریکا و اسراییل بود. دوستان ما بیانیه ای در اعتراض به قانون تعلیق همکاری با آژانس منتشر کردند. به عنوان یک اصلاح طلب نمی توانم با این موضع گیری همدل باشم. لحن بیانیه بسیار تند است و به نظر نمی رسد از سر پختگی و آرامش نگاشته شده.

ثانیاًً دوستان ما در شرایطی نیستند که با چنین لحنی با نهادهای حکومت سخن بگویند. کار دوستان بسیار عجولانه و دور از انتظار بود. مسبب وضعیت فعلی آمریکا و اسراییل است و دلیلی ندارد که ما برای ادامه شیطنت آن ها چراغ های مسیر را روشن کنیم. به کجا چنین شتابان؟ …ادامه همکاری با آژانس، به این معنی است که بازرسان را با احترامات فائقه ببریم بر سر تأسیسات بمباران شده تا گزارش میزان موفقیت حملات را تحویل دشمنان بدهند.