رحمن قهرمانپور در دنیای اقتصاد نوشت: مذاکرات ایران و آمریکا در عمان در حالی تمام شد که همچنان ابهاماتی در مورد امکان توافق وجود دارد. بیم و امید همچنان بر چشم انداز مذاکرات حاکم است، ولی به نظر می رسد این دور از مذاکرات توانسته تا حدی امیدواری را افزایش دهد. هرچند ناظران و بسیاری از تحلیلگران با احتیاط به صحنه نگاه می کنند، چراکه اختلاف و شکاف میان دو طرف به حدی است که احتمال توافق حداقل در کوتاه مدت بسیار کم است.

اگر بخواهیم نگاهی خوش بینانه به این دور از مذاکرات داشته باشیم، می توانیم بگوییم که عدم شکست مذاکرات به معنای موفقیت نسبی آن است و هم اینکه دو طرف اعلام کردند که احتمال ادامه مذاکرات وجود دارد بدان معناست که پیشنهادهای مطرح شده را به پایتخت های خود خواهند برد و با مقامات عالی کشورها در این زمینه رایزنی خواهند کرد.

به نظر می رسد ایران در این دور از مذاکرات پیشنهادی داده است که آمریکایی ها آن را دارای ارزش بررسی می دانند و به همین دلیل در مورد ادامه مذاکرات تا حدی سکوت کرده اند که می تواند به معنای احتمال ادامه مذاکرات در دور آتی در صورت موافقت واشنگتن با پیشنهادهای ایران باشد. موضع گیری وزیر خارجه عمان درباره اینکه گفت وگوها میان آمریکا و ایران بسیار جدی بوده و قرار است نتایج نشست ها با دقت در واشنگتن و تهران بررسی شود، نشان می دهد مذاکرات می تواند در زمان مناسب از سر گرفته شود.

از طرف دیگر اگر بخواهیم از منظر بدبینانه به موضوع نگاه کنیم، می توان گفت اتفاق خاصی نیفتاده است و ایران همچنان بر مواضع گذشته خود پافشاری می کند. از طرف دیگر، حضور فرمانده سنتکام در مذاکرات به معنای آن است که آمریکا هم قصد کوتاه آمدن از مواضع خود را ندارد. از این منظر می توان گفت طولانی کردن این دوره مذاکرات الزاما به معنای نفی گزینه مداخله نظامی نیست، چراکه ترامپ برای اتخاذ آرایش نظامی نهایی در خلیج فارس به یک هفته یا 10 روز دیگر زمان نیاز دارد و بنابراین ادامه مذاکرات آسیبی متوجه آرایش نظامی آمریکا در منطقه نمی کند.

از سوی دیگر، احتمالا بازارها هم واکنش محتاطانه ای به این مذاکرات نشان خواهند داد. هرچند قول ادامه مذاکرات قطعی نیست و همان طور که اشاره شد به بررسی پیشنهادهای ایران در واشنگتن نیاز دارد، اما به نظر می رسد اعلام عدم شکست کامل مذاکرات می تواند برخی ها را در بازار نسبت به تداوم گفت وگوها و یافتن یک راه حل دیپلماتیک امیدوار کند.

اکنون باید منتظر باشیم و ببینیم تفسیر و ارزیابی دو طرف از این مذاکرات چیست؛ مخصوصا ارزیابی آمریکایی ها در این مرحله بسیار حائز اهمیت است. اگر آمریکایی ها برداشتشان این باشد که ایران در مذاکرات جدی است، در آن صورت نگاه مثبتی به این مذاکرات خواهند داشت. ولی اگر به هر دلیلی احساس کنند که ایران قصد توافق صریح را ندارد، ممکن است که مثل دور قبلی مذاکرات به دنبال اتخاذ نوعی عملیات فریب باشند.

در هر صورت در روزهای آینده معلوم خواهد شد که برداشت دو طرف از مذاکرات و مخصوصا نگرش مقامات کلیدی در دو کشور نسبت به محتوای مذاکرات چیست و این نگاه ها تعیین خواهد کرد که آیا امکان توافق دیپلماتیک در روزهای آینده بیشتر خواهد شد یا همان طور که در شرایط فعلی به نظر می رسد امکان تقابل نظامی بیشتر از توافق دیپلماتیک است.