وقتی رگبار مسلسل ها به سمت این ماشین متوقف شد، هنوز کسی نمی دانست چه کسی داخل خودروی سفیدِ مرکوری گرند هدف قرار گرفته است. اعضای کارتل تیخوانا تصور می کردند ال چاپو را به قتل رسانده اند، اما خیلی زود مشخص شد کسی که کشته شده، کاردینال خسوس پوساداس اوکامپو ، اسقف اعظم گوادالاجارا بوده است.

درگیری چند دقیقه بیشتر طول نکشید، اما صحنه پارکینگ فرودگاه گوادالاجار اینچنین به یک میدان جنگ واقعی تبدیل شده بود. کاردینال با چهارده گلوله از فاصله نزدیک کشته شد، راننده اش یازده گلوله خورد و در مجموع هفت نفر، یعنی کاردینال، راننده و پنج نفر دیگر جان باختند.

در آن زمان جنگ شدیدی میان کارتل سینالوآ و کارتل تیخوانا در مکزیک جریان داشت. ال چاپو برای یک جلسه یا شاید حتی فرار به فرودگاه گوادالاخارا رفته بود. او سوار بر یک خودروی سفیدِ مرکوری گرند بود؛ درست شبیه خودروی کاردینال اعظم گوادالاجارا. همین شباهت میان خودروها جان او را نجات داد و ال چاپو که آن لحظه در فرودگاه بود، به گواتمالا گریخت. اما این اتفاق سرآغاز درگیری هایی شد که در نهایت دولت مکزیک را وادار کرد تصمیم بگیرد پرونده کارتل های مواد مخدر را برای همیشه ببندد.

خواکین آرچی والدو گوسمان لوئرا، معروف به ال چاپو، در سال 1957 در خانواده ای بسیار فقیر در ایالت سینالوآی مکزیک به دنیا آمد؛ جایی که کارتل گوادالاخارا تحت رهبری میگل آنخل فلیکس گایاردو فعالیت می کرد. او از جوانی وارد تجارت مواد مخدر شد؛ ماری جوانا و خشخاش می کاشت و با عموزاده هایش می فروخت. پدرش هم همین کار را می کرد، اما ال چاپو جاه طلب بود و خیلی زود پیشرفت کرد.

او در اوایل دهه 1980، زمانی که به کارتل سینالوآ پیوست، در ابتدا فقط رانندگی می کرد، اما خیلی سریع به مسئول لجستیک و حمل ونقل مواد مخدر از کلمبیا و مکزیک به آمریکا تبدیل شد. ال چاپو به خاطر روش های نوآورانه اش در قاچاق، مانند استفاده از هواپیماهای کوچک، تونل ها و مخفی کردن کوکایین در قوطی های فلفل، خیلی زود به شهرت رسید. همین موضوع باعث شد زمانی که کارتل گوادالاجارا با دستگیری گایاردو در سال 1989 فروپاشید، ال چاپو به همراه شرکایش، از جمله اسماعیل زامبادا گارسیا و خوان خوزه اسپاراگوسا، کارتل سینالوآ را تشکیل دهد و مسیرهای اصلی قاچاق در غرب مکزیک و مرزهای کلیدی با آمریکا به دست آن ها بیفتد.

اما ساختن یک کارتل بزرگ مواد مخدر، آن هم بدون درگیری با رقبا، کار آسانی نبود. به همین دلیل در دهه 1990، زمانی که جنگ های خونینی میان کارتل ها درگرفت، ال چاپو با استفاده از شبکه توزیع گسترده مواد مخدر در آمریکا، رقبایش را به تدریج تضعیف کرد. ماجرای فرودگاه و کشته شدن کاردینال باعث شد او در سال 1993 برای نخستین بار دستگیر شود.

کاملاً مشخص بود که کاردینال اعظم گوادالاجارا به اشتباه و توسط کارتل رقیب، یعنی تیخوانا، کشته شده است، اما کلیسای کاتولیک و بسیاری از محققان معتقد بودند این کشتار و مرگ کاردینال عامدانه بوده و همین موضوع باعث شد دولت مکزیک فشار زیادی برای دستگیری ال چاپو وارد کند.

ال چاپو به گواتمالا فرار کرده بود، اما نیروهای امنیتی آن کشور او را نزدیک مرز مکزیک دستگیر کردند. او هنگام دستگیری ادعا کرد که یک کشاورز است، اما خیلی زود شناسایی شد و به اتهام قاچاق مواد مخدر فوراً به مکزیک مسترد شد. در مکزیک نیز به دلیل قتل و جنایت سازمان یافته به بیش از بیست سال زندان محکوم و به زندان فوق امنیتی پونته گرانده منتقل شد.

ال چاپو هشت سال در این زندان ماند. در این مدت عملاً زندان را تحت کنترل خود درآورده بود؛ میلیون ها دلار خرج کرده، رشوه داده و از ساده ترین کارکنان تا نگهبانان و حتی رؤسای زندان برای او کار می کردند. سرانجام در سال 2001، با رشوه ای که گفته می شود حدود دو میلیون دلار بوده، درون یک سبد لباس های کثیف پنهان شد و نگهبانان سبد را از زندان خارج کردند و او آزاد شد. هرچند بعدها بسیاری گفتند داستان سبد لباس های چرک کاملاً ساختگی است و ال چاپو آن قدر زندان را خریده بود که عملاً در را برایش باز کردند و او شبانه از زندان خارج شد.

ال چاپو سیزده سال در بیرون از زندان ماند، به رییس کارتل سینالوآ تبدیل شد و یکی از بزرگ ترین شبکه های مواد مخدر جهان را راه اندازی کرد. تونل های متعددی به آمریکا حفر کرد و مواد مخدر را از طریق آن ها وارد خاک ایالات متحده می کرد. آمریکا سال ها به دنبال او بود، اما ال چاپو یاد گرفته بود چگونه پنهان شود. او تقریباً به سرزمین مادری اش بازگشته بود و در دره ها و جنگل های آن منطقه زندگی می کرد.

با این حال، مکزیک و آمریکا دست از تعقیب او برنداشتند و یک عملیات طولانی و مشترک را آغاز کردند. با دستگیری افراد نزدیک به ال چاپو، حلقه اطراف او تنگ تر شد تا این که سرانجام با اشتباه یکی از محافظان ارشد کارتل، از طریق یک گوشی موبایل روشن و پیامکی که ارسال شده بود، متوجه شدند او در شهر ساحلی و توریستی مازاتالان در ایالت سینالوآ زندگی می کند. در 21 فوریه 2014، حدود 40 نیروی دریایی مکزیک به همراه مأموران آمریکایی به یک مجتمع مسکونی به نام میرامار یورش بردند. ال چاپو را به همراه همسر و فرزندانش در آپارتمان شماره 401 پیدا کردند. این دستگیری بدون هیچ درگیری انجام شد و گفته می شود عملیات کمتر از سه دقیقه طول کشید و حتی یک گلوله هم شلیک نشد.

دولت مکزیک این دستگیری را یکی از بزرگ ترین و موفق ترین عملیات های خود معرفی کرد و ال چاپو به زندان فوق امنیتی آلتی پلانو منتقل شد. او در تمام این سال ها که به نوعی قهرمان مردمی در سینالوآ محسوب می شد، با کمک مردم محلی پنهان شده بود؛ مردمی که اغلب اطلاعات غلط به مقامات می دادند و حتی شایعاتی وجود داشت مبنی بر این که او خارج از مکزیک زندگی می کند.

گفته می شود گروه بزرگی از محافظان مسلح همیشه او را همراهی می کردند و با استفاده از خودروهای ضدگلوله، هواپیماهای کوچک، وسایل نقلیه آفرود، شبکه گسترده جاسوسی، دوربین ها و افراد نفوذی، امنیت او را تأمین می کردند و مانع ردیابی اش می شدند. در این سیزده سال، علاوه بر حفر تونل های قاچاق به آمریکا، تونل های گسترده ای هم در داخل مکزیک ایجاد کرده بود تا بتواند محل زندگی اش را تغییر دهد و از دستگیری فرار کند. تا زمان دستگیری اش در سال 2014، او به قدرتمندترین و ثروتمندترین قاچاقچی مواد مخدر جهان تبدیل شده بود که زندگی ای شاهانه اما کاملاً مخفی داشت.

زندان آلتی پلانو به عنوان یک زندان ضدفرار طراحی شده بود، اما ال چاپو تنها کمی بیش از یک سال در آن جا ماند و یکی از تاریخی ترین فرارهای زندان را رقم زد؛ فراری که هنوز هم آن را شبیه فیلم های هالیوودی می دانند. کارتل تحت رهبری او طی یک سال تونلی کاملاً مهندسی شده به طول حدود یک و نیم کیلومتر حفر کرد که دقیقاً به زیر دوش سلول ال چاپو می رسید. تونل حدود ده متر عمق داشت و مجهز به تهویه، نور، برق و یک ریل با موتورسیکلت کوچک بود تا او را به محل فرار برساند.

آخرین بار، ال چاپو اینجا در زندان دیده شد که به سمت دوش رفت و سپس در نقطه ای که دوربین ها او را نمی دید ناپدید شد. او از سوراخ زیر دوش پایین رفت و با موتورسیکلت به خانه ای نیمه ساز در آن سوی تونل رسید. گفته می شود هزینه این فرار خارق العاده حدود 50 میلیون دلار بوده است.

جاه طلبی ال چاپو بار دیگر برایش دردسرساز شد. حدود شش ماه پس از این فرار کم نظیر، او دوباره دستگیر شد. ال چاپو تصمیم داشت فیلمی بیوگرافی درباره زندگی خود ساخته شود و به همین دلیل باشان پن، بازیگر آمریکایی، و کیت دل کاستیلو، بازیگر مکزیکی، تماس گرفت. او می خواست در دیدار با این دو هنرپیشه داستان زندگی اش را تعریف کند تا به یک فیلم سینمایی تبدیل شود.

کارتل سینالوآ برای این دیدار مخفیانه در اکتبر 2015 همه تمهیدات امنیتی را در نظر گرفت. آن ها در منطقه ای جنگلی و دورافتاده با هم ملاقات کردند؛ دیداری که گفته می شود هفت ساعت گفت وگوی مداوم به همراه داشت. اما مقامات مکزیکی موفق شدند ارتباطات تلفنی و پیام های ال چاپو را ردیابی کنند و به محل تقریبی او برسند.

سرانجام صبح زود 8 ژانویه 2016، نیروهای ویژه دریایی مکزیک بر اساس اطلاعات اطلاعاتی به دست آمده، خانه ای در شهر لوس موچیس را محاصره کردند. درگیری مسلحانه شدیدی رخ داد؛ محافظان ال چاپو مقاومت کردند، پنج نفر از اعضای کارتل کشته شدند، شش نفر دستگیر شدند و یک سرباز مکزیکی به شدت زخمی شد.

ال چاپو ابتدا از طریق تونل فاضلاب فرار کرد و خودرویی را سرقت کرد، اما چند ساعت بعد در جاده ای در همان نزدیکی دستگیر شد؛ در حالی که به شدت خسته و کثیف بود. این آخرین باری بود که او در مکزیک بازداشت شد، چرا که پس از آن، به درخواست دولت آمریکا، به این کشور مسترد شد.

محاکمه ال چاپو در بروکلینِ نیویورک برگزار شد. این دادگاه در سال های 2018 و 2019 انجام گرفت و او در تمام اتهامات، از جمله رهبری سازمان جنایی، قاچاق مواد مخدر، پول شویی و قتل، مجرم شناخته شد. دادگاه او را به حبس ابد به علاوه 30 سال زندان محکوم کرد. اکنون ال چاپو در زندان فوق امنیتی ADX فلورنس در ایالت کلرادو، معروف به آلکاتراز کوه های راکی، نگهداری می شود؛ زندانی که هیچ تماس مستقیمی با دنیای بیرون در آن ممکن نیست و تا سال 2026 هیچ گزارش جدیدی از فرار یا تغییر وضعیت او منتشر نشده است.

امروز فرزندانش، معروف به چاپیتوس ، همچنان کارتل سینالوآ را فعال نگه داشته اند، اما افسانه ال چاپو با انتقال او به آمریکا و زندگیش در دل کوه های راکی به پایان رسیده است. با این حال، پس از دستگیری اش، مصاحبه شان پن با او منتشر شد که یکی از جنجالی ترین مصاحبه های آن سال ها بود. یکی از پاسخ های ال چاپو بیش از همه دیده شد؛ جایی که در پاسخ به این سؤال که چرا قاچاق مواد مخدر می کند، گفت: من مواد مخدر تأمین می کنم چون تقاضا وجود دارد. اگر من نباشم، یکی دیگر هست.