فرارو- سریال برتا؛ داستان یک اسلحه به قسمت چهاردهم رسید، اثری جنایی که حول محور یک اسلحه مرموز می چرخد اما از همان قسمت های ابتدایی مخاطب به راحتی می فهمد که با داستانی کلیشه ای روبرو است. در کنار ضعف فیلمنامه، نقطه قوت سریال را می توان بازی شهرام حقیقت دوست دانست که از حد متوسط فراتر نمی رود.

به گزارش فرارو، او شخصیت عجیبی که مخاطب با شنیدن نامش فکر می کند با بازیگری درجه چندم روبرو است که استعدادی هم ندارد. با این حال تماشای فقط یک سکانس از برتا؛ داستان یک اسلحه کافی است تا استعدادش آشکار شود که در پشت فیلمنامه ضعیف و کلیشه ای هدر رفته است.

شهرام حقیقت دوست با خط قرمز شروع کرد، بازیگری که علاوه بر ظاهر زیبا باورپذیر هم بازی می کرد. در اوایل دهه 80، دورانی که دسترسی ها به فیلم و سریال های روز محدود بودند نام شهرام حقیقت دوست بر سر زبان ها افتاد. در فضای مجازی او جز معدود بازیگرانی که مخاطبان معتقدند چشمانش حرف می زند. همچنین او را جز بازیگرانی می دانند که روی ظاهرش تکیه نکرده است. در واقع زیبایی ظاهری در خدمت کاراکترها قرار می گیرد. گاهی نقش هایی از این بازیگر می بینید که اثری از زیبایی چهره در آن وجود ندارد مانند کاراکتر احد در فیلم چند می گیری گریه کنی یا حضورش در سریال شاهگوش .

او در سینما، تئاتر و تلویزیون فعالیت کرد و جلو آمد، قطعا همه انتخاب هایش خوب نبوده اما در آثار بدی هم که حضور داشته تنها نقطه مثبت بوده است. نمونه تازه این وضعیت را در سریال برتا؛ داستان یک اسلحه می توان دید، او تلاش می کند تصویری از پلیس باهوش ترسیم کند که غمی هم از گذشته دارد.

این اثر کپی از سریال خونسرد و مجموعه ای از کلیشه های سریال های آمریکایی که از همان ابتدا نشانه هایش مشخص است. در چنین فضایی بازیگر هر چقدر هم تلاش کند نمی تواند از چارچوب کلیشه ای خارج شود. شهرام حقیقت دوست نیز از این قاعده جدا نیست، او در برتا؛ داستان یک اسلحه خوب بازی می کند اما چشم نواز نیست، چون متن و سایر معیارها چیزی پایین تر از حد متوسط هستند.

نقش آفرینی او مانع از سقوط کامل صحنه می شود. درست مانند بسیاری از اجراهای این بازیگری که جذاب هستند اما ماندگار نمی شوند. اینجاست که تناقضی بزرگ در میان انتخاب های این بازیگر شکل می گیرد، چرا باید نقشی را قبول کند که دیده نمی شود.

در نهایت شهرام حقیقت را می توان بازیگری دانست که همیشه بازی خوبی از خود ارائه داده اما هرگز به قله نرسیده است. سریال برتا؛ داستان یک اسلحه هم بیش از آنکه سکوی پرتاب باشد نمونه ای واضح از اثری که استعداد بازیگر را هدر داده است.