انتشار هزاران صفحه از اسناد جدید پرونده جفری اپستین در فوریه 2026، آن هم در شرایطی که تنش های نظامی میان ایالات متحده و ایران به نقطه اوج خود رسیده است، پرده از لایه ای پنهان و کمتر دیده شده در شبکه فعالیت های این سرمایه گذار بدنام، مجرم جنسی و متهم درگذشته قاچاق انسان برداشته است.

به گزارش خبرآنلاین، در حالی که تیترهای اصلی رسانه ها همچنان بر نام شاهزاده ها و رؤسای جمهور متمرکز شده اند، کالبدشکافی دقیق ایمیل ها، لاگ های پروازی و شهادت های ثبت شده، حکایت از وجود ارتباط هایی میان اپستین و برخی چهره های ایرانی حکایت دارد؛ ارتباطی پیچیده که نه تنها پای چهره های متمول ایرانی-آمریکایی را به میان می کشد، بلکه به عمق تاریخ روابط پنهان تهران و واشنگتن، از ماجرای ایران-کنترا تا سرنوشت املاک دیپلماتیک توقیف شده در منهتن، نفوذ می کند.

این گزارش نشان می دهد که چگونه اپستین در تقاطع دیپلماسی پنهان، دلالان اسلحه و الیگارشی مالی، با پرونده ایران درگیر بوده است.

در میان انبوه ایمیل های افشاشده، نام علیرضا اتحادیه به عنوان یکی از افراد کلیدی که دسترسی مستقیم و بی واسطه به اپستین داشته، مورد توجه قرار گرفته است. برخلاف بسیاری که تنها نامشان در دفترچه تلفن سیاه اپستین درج شده بود، مکاتبات اتحادیه نشان می دهد که او با اپستین درباره مسائل کلان ژئوپلیتیک ایران تبادل نظر می کرد.

در یکی از ایمیل های افشاشده، اتحادیه تحلیلی دقیق از وضعیت سیاسی ایران پس از انتخابات ریاست جمهوری ارائه می دهد و می نویسد: حامیان آقای روحانی انتظار دارند که پیروزی او با 57 درصد آرا، تلاش های وی برای تعامل با غرب را تقویت کند.

او همچنین فضای خیابان های تهران و سر داده شدن شعارهای بای بای رییسی را برای اپستین توصیف کرده و به نقل از محمدتقی فاضل میبدی، روحانی اصلاح طلب، هشدار می دهد که اگر روحانی نتواند آزادی های مدنی را تأمین کند، آینده تاریکی در انتظار خواهد بود. اپستین در پاسخی کوتاه اما معنادار و پیش گویانه به اتحادیه می نویسد: بهت گفتم این اتفاق میفته. قبل از اینکه اوضاع بهتر بشه، خیلی بدتر می شه.

رابطه اتحادیه و اپستین تنها به تحلیل سیاسی محدود نمی شد. اسناد روزنامه تلگراف نشان می دهد که اتحادیه رابط خبرهای خصوصی سلبریتی ها نیز بوده است. در یک ایمیل، اپستین با لحنی صمیمانه خطاب به اتحادیه می نویسد: سلام من را به دیوید [کاپرفیلد] برسان. او در جزیره من با کلودیا شیفر نامزد کرد.

اتحادیه بنیان گذار و مدیرعامل شرکت Freestream Aircraft Limited است. این شرکت که دفتر مرکزی آن در لندن است، در زمینه خرید، فروش، طراحی و مدیریت جت های خصوصی لوکس (مانند Gulfstream و Boeing Business Jets) فعالیت می کند.

اسناد منتشر شده توسط رسانه ها از جمله نیویورک پست نشان می دهد که اتحادیه در حوزه املاک نیز فعال بوده است.

در ایمیل های منتشر شده، آخرین گفت وگوهای اتحادیه و اپستین به سال 2021 و گفت وگو درباره خرید یک هواپیما بازمی گردد. با این حال، گفت وگوهای آن ها از سال 2018 عملا فضای متفاوتی دارد و بحث و جدل آن ها در سال 2018 پایان دوران خوب دوستی شان به حساب می آید. در گفت وگویی در سال 2018، اپستین مشخصات یک هواپیما را از اتحادیه می خواهد اما اتحادیه تأکید می کند که دیگر اطلاعات مجانی در اختیار اپستین قرار نمی دهد و برای حفظ دوستی پیشنهاد می دهد فقط بحث های سیاسی آن ها ادامه یابد.

یکی از عجیب ترین اسناد به دست آمده، ایمیلی از رابرت تریورز، زیست شناس مشهور تکاملی، به جفری اپستین در سال 2018 است. تریورز در این ایمیل با لحنی صمیمانه، از رویکرد متغیر اپستین در ملاقات با افراد مختلف انتقاد می کند.

در بخشی از این ایمیل آمده است: نکته دیگری که در مورد تو جالب توجه است اما نباید سوءتفاهم شود، چرا که هنوز در این باب با هم سخن نگفته ایم این است که تو در قبال شرکای سیاسی ات ماهیتی تغییرپذیر و چندگانه (Polymorphous perverse) داری. اگر تو را بازتابی از اطرافیانت بدانیم، تو هم زمان یک سوسیالیست رادیکال هستی، آنجا که با فیدل کاسترو نشست وبرخاست داری و به همان اندازه، تو یک اسلام گرای رادیکال جلوه می کنی، زمانی که محمود احمدی نژاد درست پس از سخنرانی های آتشین خود علیه اسراییل، صهیونیست ها و شاید کلیت یهودیان در سازمان ملل، با تو در نیویورک دیدار می کند.

ادعای دیدار اپستین با رییس جمهور سابق ایران بسیار جنجالی شده است.

محمود احمدی نژاد شخصا به این سند فاش شده پاسخی نداده اما علی اکبر جوانفکر، مشاور محمود احمدی نژاد، در گفت وگویی با سایت دولت بهار (منسوب به احمدی نژاد) این موضوع را تکذیب کرده است. جوانفکر گفته است: ادعای مطرح شده در رسانه ها، دایر بر ملاقات فردی به نام اپستین با دکتر احمدی نژاد، کذب محض است و چنین ملاقاتی هرگز انجام نشده است.

او افزود: ظاهرا تولید کنندگان اینگونه جعلیات کم آورده اند و می خواهند با توسل به این روش های مشمئز کننده، خودشان را بازسازی کنند.

شاید ملموس ترین و فیزیکی ترین ارتباط اپستین با دولت ایران، محل اقامت مرموز او در نیویورک باشد. بر اساس اسناد جدید و شهادت ماریا فارمر، یکی از قربانیان اصلی پرونده، اپستین برای سال ها در عمارتی واقع در خیابان شصت و نهم شرقی (East 69th Street) فعالیت می کرد که پیش از انقلاب 1979 متعلق به دولت ایران بود و توسط وزارت خارجه آمریکا توقیف شده بود. بر اساس اسناد وزارت دادگستری آمریکا (صفحه 17) وزارت امور خارجه این کشور، این ملک را به جفری اپستین اجاره داده بود.

فارمر در شهادت خود تصریح می کند: او در جایی زندگی می کرد که قبلاً ملک دیپلماتیک ایران بود. پرسشی که اکنون تحلیلگران امنیتی مطرح می کنند این است: چگونه یک شهروند عادی توانسته است ملکی را که تحت حفاظت شدید دیپلماتیک قرار دارد و در لیست اموال توقیفی وزارت خارجه است، اجاره و مدیریت کند؟

تحقیقات عمیق تر نشان می دهد که اپستین وارث زیرساخت های لجستیکی و مالی بود که در دهه 80 میلادی برای معاملات پنهان با ایران (رسوایی ایران-کنترا) مورد استفاده قرار می گرفت.

در ایمیلی از سیسیلیا استین، او از اپستین مشورت می خواهد که آیا باید برای محمد خاشقجی (پسر عدنان خاشقجی) کار کند یا خیر. عدنان خاشقجی، دلال اسلحه میلیاردر سعودی، مهره اصلی در انتقال سلاح های اسراییلی به ایران در جریان جنگ با عراق بود. اما چه ارتباطی میان اپستین و این پرونده وجود دارد؟

دهه 1980 میلادی نقطه عطفی در تاریخ عملیات های جاسوسی و نظامی بود. دکترین ریگان و سیاست های جنگ سرد، ایالات متحده را به سمت حمایت از نیروهای ضدکمونیست در سراسر جهان سوق داد، اما محدودیت های قانونی نظیر اصلاحیه بولند دست سازمان سیا را برای تأمین مالی مستقیم شورشیان کنترا در نیکاراگوئه بست. این بن بست قانونی، نیاز مبرمی به ایجاد شبکه های خصوصی و غیررسمی ایجاد کرد که بتوانند خارج از نظارت دولت، اما در راستای اهداف آن عمل کنند.

در این فضا، سازمان های اطلاعاتی به شدت به واسطه ها وابسته شدند. این افراد کسانی بودند که می توانستند پول، سلاح و اطلاعات را جابجا کنند بدون اینکه ردپایی رسمی از دولت ها باقی بماند. ایران-کنترا نمونه بارز این مدل بود. فروش موشک های ضدتانک TOW و ضدهوایی HAWK به ایران (که تحت تحریم بود) از طریق اسراییل و دلالان خصوصی، و سپس انتقال سود حاصل از این معاملات به شورشیان کنترا در آمریکای مرکزی.

جفری اپستین در دقیقاً همین برهه زمانی و در همین فضا ظهور کرد. تأسیس شرکت اینترکانتیننتال استس گروپ توسط او در سال 1981، که همزمان با آغاز ریاست جمهوری ریگان و اوج گیری تنش ها بود، بستر حقوقی لازم برای ورود او به این دنیای سایه را فراهم کرد.

یکی از ارکان اصلی پرونده ایران-کنترا، نیاز به جابجایی پول های کلان بدون جلب توجه سیستم بانکی رسمی بود. اپستین، با سابقه کار در بخش محصولات ویژه و استراتژی های مالیاتی در بانک سرمایه گذاری بر استرنز ، مهارت های فنی لازم برای ایجاد ساختارهای پیچیده مالی فراساحلی را داشت. او خود را متخصص در بازیابی پول های اختلاس شده و همچنین کمک به اختلاس گران برای پنهان کردن پول معرفی می کرد؛ توصیفی که دقیقاً با نیازهای بازیگران دولتی و شبه دولتی در بازارهای سیاه تسلیحاتی همخوانی داشت.

برای درک عمق ارتباطات اپستین، باید به عقب تر بازگشت. استخدام او در مدرسه دالتون در سال 1974 توسط دونالد بار، پدر ویلیام بار صورت گرفت. دونالد بار سابقه همکاری با اداره خدمات راهبردی (OSS - سلف سازمان سیا) را داشت و پسرش ویلیام بار بعدها به عنوان دادستان کل، نقش کلیدی در مدیریت حقوقی و عفو متهمان پرونده ایران-کنترا ایفا کرد. این ارتباط اولیه نشان دهنده قرارگیری اپستین در مدار خانواده هایی است که پیوندهای عمیقی با جامعه اطلاعاتی آمریکا داشتند.

اپستین پس از دالتون به بر استرنز پیوست و به سرعت پله های ترقی را طی کرد. اما خروج او از این بانک در سال 1981 به دلیل تخلف مقرراتی نکته ای کلیدی است. در حالی که چنین تخلفی معمولاً پایان کار یک بانکدار است، برای اپستین آغاز یک دوره جدید و بسیار سودآورتر بود. او بلافاصله پس از اخراج، شرکت IAG را تأسیس کرد و ادعا نمود که تنها با مشتریانی با ثروت بیش از یک میلیارد دلار کار می کند.

مهم ترین و مستقیم ترین سند ارتباط اپستین با پرونده ایران-کنترا، رابطه کاری و مالی او با عدنان خاشقجی است. خاشقجی، میلیاردر سعودی و دلال اسلحه، چهره مرکزی ماجرای مک فارلین و فروش سلاح به ایران بود. او کسی بود که با تأمین مالی اولیه و تضمین پرداخت ها، پل ارتباطی میان اسراییل (تأمین کننده اولیه سلاح ها از انبارهای خود) و ایران را ایجاد کرد.

تحقیقات نشان می دهد که خاشقجی در دهه 1980 یکی از مشتریان شرکت اینترکانتیننتال استس گروپ (IAG) متعلق به اپستین بوده است. استیون هافنبرگ، شریک تجاری اپستین در آن سال ها، صراحتاً بیان کرده است که خاشقجی نه تنها مشتری اپستین بود، بلکه به عنوان یک مربی در تجارت اسلحه برای او عمل می کرد.

سؤال اساسی اینجاست که اپستین چه خدماتی به بزرگترین دلال اسلحه جهان ارائه می داد؟ با توجه به تخصص اپستین در بازارهای مالی و ساختارهای فراساحلی، نقش او احتمالاً مدیریت جریان های مالی پیچیده حاصل از فروش سلاح بوده است. در ماجرای ایران-کنترا، پول حاصل از فروش سلاح به ایران باید از مسیرهای پرپیچ وکمی عبور می کرد تا منشأ آن پنهان بماند و سپس برای خرید سلاح برای کنتراها هزینه شود. اپستین که ادعا می کرد در جابجایی پول های بدون ردپا تخصص دارد، مهره ای ایده آل برای این بخش از عملیات بود.

علاوه بر این، در دورانی که خاشقجی تحت فشار شدید مالی و تحقیقات بین المللی قرار داشت، اپستین به او در مدیریت دارایی ها و شاید پنهان سازی ثروت کمک می کرد. هافنبرگ تأکید می کند که اپستین در این دوران دائماً بین آمریکا، اروپا و خاورمیانه در سفر بود و حتی پاسپورتی اتریشی با نام مستعار داشت که محل اقامت او را عربستان سعودی ذکر می کرد.

شاید ملموس ترین و فیزیکی ترین ارتباط میان اپستین و زیرساخت های ایران-کنترا، دخالت او در مدیریت و جابجایی شرکت هواپیمایی ساترن ایر ترنسپورت (Southern Air Transport - SAT) باشد.

ساترن ایر ترنسپورت یکی از شرکت های هوایی بود که بین سال های 1960 تا 1973 مستقیماً تحت مالکیت سازمان سیا قرار داشت. حتی پس از فروش ظاهری آن به بخش خصوصی، این شرکت همچنان به عنوان شرکت اختصاصی (Proprietary) برای عملیات های سیا عمل می کرد. در جریان رسوایی ایران-کنترا، هواپیماهای SAT بودند که سلاح ها را از پایگاه های آمریکا و اسراییل به ایران منتقل می کردند و در بازگشت یا در مسیرهای دیگر، تدارکات را برای شورشیان کنترا در نیکاراگوئه می بردند. سقوط یکی از هواپیماهای C-123 متعلق به این شرکت در نیکاراگوئه در سال 1986 بود که باعث افشای کل ماجرای ایران-کنترا شد.

در اواسط دهه 1990، زمانی که SAT به دلیل رسوایی ها و فشارهای قانونی در میامی (پایگاه اصلی عملیات های ضدکمونیستی در آمریکای لاتین) با مشکل مواجه شده بود، نیازمند یک پناهگاه جدید بود. در اینجا لس وکسنر، میلیاردر مالک برند ویکتوریا سکرت و تنها مشتری رسمی میلیاردر اپستین، وارد عمل شد.

تحقیقات نشان می دهد که اپستین و وکسنر نقش کلیدی در انتقال مقر SAT از میامی به فرودگاه ریکن باکر در کلمبوس، اوهایو ایفا کردند. این انتقال تنها یک جابجایی اداری نبود؛ بلکه تلاشی برای حفظ و نجات یکی از مهم ترین دارایی های لجستیکی جامعه اطلاعاتی آمریکا بود.

نکته قابل تأمل این است که حتی پس از انتقال به اوهایو و فعالیت تحت پوشش حمل بار برای شرکت های وکسنر، هواپیماهای SAT همچنان درگیر فعالیت های مشکوک بودند. در سال 1996، مأموران گمرک آمریکا محموله ای مخفی از کوکایین را در یکی از هواپیماهای این شرکت کشف کردند که یادآور اتهامات قدیمی قاچاق مواد مخدر توسط کنتراها برای تأمین مالی جنگ بود.

این دخالت مستقیم در نجات و مدیریت شرکتی که نماد عملیات های غیرقانونی ایران-کنترا بود، نشان می دهد که اپستین نه تنها با افراد درگیر در آن پرونده (مانند خاشقجی) کار می کرد، بلکه در حفظ و نگهداری زیرساخت های فیزیکی آن شبکه نیز نقش داشت.

بعد دیگری از ارتباط اپستین با شبکه ایران-کنترا، پیوندهای عمیق او با تشکیلات اطلاعاتی اسراییل است.

ابرت مکسول، غول رسانه ای بریتانیایی و پدر گیلین مکسول (شریک جرم و شریک زندگی اپستین)، یکی از مهره های کلیدی موساد در عملیات های غربی بود. پس از مرگ مشکوک او در سال 1991، مقامات اطلاعاتی تأیید کردند که او برای سال ها با سرویس های اطلاعاتی اسراییل همکاری داشته است.

آری بن مناشه، مأمور سابق اطلاعات نظامی اسراییل، شهادت داده است که اپستین و رابرت مکسول در دهه 1980 با یکدیگر همکاری می کردند. بن مناشه ادعا می کند که شخصاً اپستین را در دفتر مکسول و در جلساتی که مربوط به عملیات های اطلاعاتی و تسلیحاتی اسراییل بود، دیده است. به گفته او، مکسول اپستین را به مقامات ارشد اسراییلی معرفی کرد و او را به عنوان مهره ای ارزشمند برای عملیات های مالی و جمع آوری اطلاعات (و باج گیری) پرورش داد.

بن مناشه حتی مدعی است که اپستین و گیلین مکسول ادامه دهنده راه پدر در تأمین منافع اطلاعاتی اسراییل از طریق عملیات های تله جنسی (Honey trap) بودند.

در میان اسناد تازه از طبقه بندی خارج شده، نام سالار کمانگر، مدیرعامل سابق یوتیوب و از مدیران ارشد ایرانی-آمریکایی گوگل نیز به چشم می خورد. این دیدارها عمدتاً به سال های 2011 تا 2017 بازمی گردد (زمانی که اپستین سعی داشت مجدداً وارد محافل نخبگان فناوری و علمی شود). بر اساس اسناد فاش شده، اپستین تلاش می کرد تا با افراد با نفوذ در دنیای تکنولوژی ارتباط برقرار کند تا از اعتبار آن ها برای بازسازی چهره خود استفاده کند یا در پروژه های آن ها مشارکت داشته باشد. هیچ اتهام رسمی یا مدرکی دال بر اینکه سالار کمانگر در فعالیت های مجرمانه اپستین دست داشته، منتشر نشده است و به نظر می رسد این ارتباط صرفاً در سطح ملاقات های کاری یا شبکه سازی های معمول در دنیای ثروتمندان بوده است.