فرارو- تاریخ ادبیات فارسی، چهره های بزرگ زیادی را به خود دیده است. دراین بین، خاقانی شروانی یکی از مهم ترین ها به شمار می رود.

به گزارش فرارو، کمترکسی را می توان یافت که در سرودن قصیده، به پایگاهی برابر با پایگاه خاقانی رسیده باشد. خاقانی ازجمله مهم ترین شاعران تاریخ ایران و جهان است که آثار بسیاری را از خود به جا گذاشته است. خاقانی، باوجوداینکه در سرودن غزل نیز تبحر داشنات، بیشتر به عنوان شاعری قصیده سرا شخته می شود.

قصیده های خاقانی به رغم پیچیدگی هایی که دارند، اشعاری بی مانند به شمار می روند. خاقانی ازآن دست از شاعران ایرانی است که کمترکسی جسارت این را دارد که به سراغ او برود. بااین حال، درصورتی که فردی با زبان و جهان این شاعر بزرگ آشنا شود، دل کندن از وی بسیار دشوار به نظر می رسد.

خاقانی در شهر شروان متولد شد. روزگار کودکی و جوانی را به بحث وفحص در باب علوم مختلف گذراند. ازآنجاکه عمویش دستی بر آتش علوم انسانی داشت، خاقانی در مجاورت وی قرار گرفت و بسیاری از دروس اصلی را از عمویش آموخت.

آشنایی با ابوالعلا گنجه ای مسیر جدید را پیش روی خاقانی قرار داد. خاقانی که درادامه به دامادی ابوالعلا گنجه ای درآمد، فنون شاعری را از وی آموخت. گنجه ای، خاقانی را همچون پسر خود می دانست و بسیاری از فنون شاعری را به وی یاد داد. بااین حال درادامه بین استاد و شاگرد کدورتی پدیدار شد و این کدورت به نفرتی دیرپا نیز بدل گشت.

افزون بر این، روزگار جوانی خاقانی به خدمت در دربار شروانشاهان سپری شد و به این جهت تخلص خاقانی را برای خود انتخاب کرد. خاقانی باوجوداینکه در خطه اران می زیست، دل در گروِ سبک عراقی ادبیات فارسی داشت. به همین سبب بیشتر خودش را شاعری با سبک عراقی می دانست. نقل است که او برای آشنایی با شاعران مکتب عراقی، از شروان به سمت عراق عجم رفت. بااین‎ حال در میانه راه بیمار شد و از رسیدن به مقصد بازماند.

غالب اشعار خاقانی را اشعار فارسی او تشکیل می دهند. بااین حال ابیات و اشعاری به زبان های دیگر نیز از وی به یدگار مانده است. خاقانی شاعری بود که علاوه بر آثار درجه یکی که خلق کرد، تاثیر بسیار عمیقی نیز بر شاعران پس از خود گذاشت.

به هرحال عمده شهرت این شاعر بزرگ به سبب قصاید اوست. او در سرودن قصیده شاعری بی مانند بود و باوجوداینکه آثار زیادی را در دیگر قوالب نیز از خویش به یادگار گذاشته، همچنان قصیده های او هستند که از وی چهره ای متمایز می سازند.