عنکبوتی که اندازه اش از یک سکه بزرگ تر نیست، دانسته های پیشین دانشمندان درباره مواد طبیعی را دگرگون کرده است. عنکبوت پوست درختی داروین (Darwin's bark spider) که در طبیعت بکر ماداگاسکار کشف شده، ابریشمی می تند که از کِولار (یک الیاف مصنوعی بسیار مقاوم) هم سخت تر است و معیار تازه ای برای استحکام زیستی تعیین می کند.

برپایه پژوهشی که در The Journal of Arachnology منتشر شده، این عنکبوت تارهای گرد عظیمی را بر فراز رودخانه ها و جویبارها می سازد و آن ها را با رشته هایی به طول بیش از 24 متر معلق نگه می دارد. ابریشم آن فقط وزن را تحمل نمی کند، بلکه انرژی را کارآمدتر از هر ماده طبیعی یا مصنوعی شناخته شده ای جذب می کند.

عنکبوت پوست درختی داروین تارهایی می سازد که می توانند بیش از 2 مترمربع گستردگی داشته باشند و در میانه هوا بر فراز رودخانه ها معلق بمانند. هیچ شکارچی هشت پای دیگری شناخته نشده که به طور منظم در چنین موقعیت هایی، یعنی چندین متر بالاتر از سطح آب و متصل به درختان دو سوی ساحل، تار ببافد.

این موقعیت سبب می شود تارها ناچار به تحمل باد، کشش و تقلاهای شکار باشند. آگنارسون و کونتنر اشاره کرده اند که این عنکبوت ها احتمالاً رشته هایی را روی آب پرتاب می کنند و آن ها را به شاخه ها گیر می اندازند تا پایه ی تار شکل بگیرد. پس از مهار شدن، بقیه ساختار را می بافند.

در حالی که برخی عنکبوت های دیگر هم نزدیک آب تار می سازند، تاکنون مستند نشده که هیچ یک چنین تارهای گسترده ای را در هوای آزاد بسازند. به احتمال زیاد، فشارهای زیستگاه سبب تکامل ابریشم خارق العاده آن ها شده؛ ابریشمی که نه فقط برای تحمل نیرو، بلکه برای دوام در گذر زمان ساخته شده است.

شگفتی اصلی زمانی رخ داد که پژوهشگران ابریشم را آزمایش کردند. تیم تحقیق دریافت این ابریشم پیش از گسیختن می تواند مقدار عظیمی انرژی جنبشی جذب کند و حتی از کولار (ماده به کاررفته در جلیقه های ضدگلوله) هم عملکرد بهتری دارد. این ابریشم 10 برابر بهتر از کولار توصیف شد، نه تنها از دید استحکام، بلکه از دید توانایی جذب انرژی پیش از پارگی.

جسیکا گارب، زیست شناس تکاملی درباره این عنکبوت گفته: این عنکبوت مشهور است چون نشان داده شده یکی از انواع ابریشمی که تولید می کند، به نام ابریشم درَگ لاین (نخ کششی)، سخت ترین ابریشم عنکبوتی است که تاکنون اندازه گیری شده است.

کشسانی نقش مهمی ایفا می کند. این ابریشم پیش از پاره شدن، دو برابر بیش از ابریشم دیگر عنکبوت های گردباف کش می آید. این ویژگی به تار اجازه می دهد هنگام تقلا کردنِ شکار سالم بماند و انرژی را بدون گسستن، ذخیره و مستهلک کند.

ساختار مولکولیِ مسئول این ویژگی های شگفت انگیز هنوز شناخته نشده، هرچند این دو پژوهشگر باور دارند تحقیقات آینده ممکن است روشن کند چه چیزی این ابریشم را تا این حد کارآمد کرده است.

با اینکه اندازه این عنکبوت به زحمت به یک اینچ می رسد، تأثیرش بسیار فراتر از جثه اش است. آگنارسون و کونتنر می گویند این تارها به طور منظم ده ها حشره را به دام می اندازند. اندازه و تلاشی که برای ساخت آن ها لازم است بسیار زیاد است، اما انگار بازده تغذیه ای آن ارزشش را دارد.

جالب اینکه، هرچند شکارهای بزرگ مانند پرندگان یا خفاش ها در این تارها مشاهده نشدند، پژوهشگران این احتمال را رد نکردند. تارها به قدر کافی بزرگ و مقاوم هستند که بتوانند مهره داران کوچک را هم در خود نگه دارند. با وجود بیش از 40.000 گونه عنکبوت و حدود 200.000 نوع ابریشم برآوردشده در طبیعت، عنکبوت پوست درختی داروین ممکن است تنها یکی از گونه های زیادی باشد که ویژگی های شگفت انگیز دارند.