بر اساس داده های رسمی شرکت ملی گاز، مصرف روزانه گاز کشور در روزهای سرد سال به بیش از 700 میلیون مترمکعب می رسد؛ رقمی که ایران را در ردیف پرمصرف ترین کشورهای جهان قرار می دهد. این در حالی است که شدت مصرف انرژی در ایران حدود 2 تا 2.5 برابر متوسط جهانی و حتی بالاتر از بسیاری از کشورهای صنعتی است.

به گزارش مهر، یکی از مهم ترین تغییرات در نظام جدید تعرفه گذاری، کاهش تعداد پلکان ها از 12 پله غیرمتعارف به 4 پله استاندارد است.

در نظام قبلی، پیچیدگی بیش از حد پلکان ها باعث شده بود بسیاری از مشترکان درک روشنی از جایگاه مصرف خود نداشته باشند. اما اکنون با چهار پله مشخص—کم مصرف، خوش مصرف، پرمصرف و بسیار پرمصرف—پیام قیمتی به صورت شفاف منتقل می شود. آمارهای اولیه نشان می دهد که 88 درصد مشترکان در پله های اول و دوم قرار دارند و عملاً مشمول افزایش قابل توجه تعرفه نشده اند؛ موضوعی که ادعای فشار بر عموم مردم را تا حد زیادی رد می کند.

در مقابل، حدود 10 درصد در پله سوم و تنها 2 درصد در پله چهارم قرار دارند؛ همان گروهی که به گفته مدیرعامل شرکت ملی گاز، بخش قابل توجهی از آن ها دارای استخر خانگی، متراژهای بسیار بالا یا مصارف ترکیبی خانگی-تجاری بوده اند.

یکی از نوآورانه ترین بخش های اصلاح تعرفه گاز، افزایش تعداد اقلیم های محاسباتی از 5 اقلیم کلی به حدود 1300 اقلیم شهری است. این تغییر، پاسخ مستقیمی به یکی از قدیمی ترین انتقادات به نظام تعرفه گذاری بود: بی عدالتی میان مناطق سردسیر و گرمسیر.

در مدل قدیمی، یک شهر سرد کوهستانی و شهری با زمستان های ملایم، ممکن بود در یک اقلیم قرار بگیرند؛ موضوعی که عملاً مصرف بالاتر در مناطق سرد را بد مصرفی تلقی می کرد. اما در مدل جدید، هر شهر و حتی هر محدوده شهری، بر اساس داده های دقیق هواشناسی و دمایی، اقلیم خاص خود را دارد.

شاید نمادین ترین خروجی اصلاح تعرفه ها، صدور قبوض سنگین برای مشترکان بسیار پرمصرف باشد؛ از جمله قبض 550 میلیون تومانی در منطقه یک تهران که بازتاب گسترده ای در افکار عمومی داشت. هرچند این عدد در نگاه اول شوک آور به نظر می رسد، اما بررسی ها نشان می دهد این قبض مربوط به یک واحد معمولی نبوده، بلکه به مجموعه ای چندواحدی با استخر و مصارف غیرمتعارف تعلق داشته است.