فرارو موضوع سرنوشت ذخایر اورانیوم 60 درصد ایران، با اخباری تاییدنشده مبنی بر شکل گیری زمینه های مذاکره میان جمهوری اسلامی و ایالات متحده در مرکز توجه قرار گرفته است.

به گزارش فرارو، گمانه زنی مذکور بعد از ادعای روزنامه هاآرتص اسراییل بیشتر مورد توجه قرار گرفت. این روزنامه در گفتگویی با یک مقام ارشد ترکیه ای مدعی شد که شاید خروج ذخایر اورانیوم 60 درصد از ایران به عنوان یک پیشنهاد و گزینه در نظر گرفته شود. تا لحظه تنظیم این گزارش، هیچ یک از مقامات رسمی ایران، ترکیه، آمریکا یا روسیه به عنوان کشوری که نامش به عنوان یکی از مقاصد احتمالی در اخبار آمده به این ادعا پاسخی ندادند.

هاآرتص به نقل از مقامات آنکارا ادعا کرد که ترامپ ممکن است فرصتی به ترکیه بدهد تا تلاش کند بحران ایران را حل کند. ممکن است پیشنهاد کنیم اورانیوم غنی شده ایران را به ترکیه منتقل کنیم با تعهدی که هرگز به ایران بازگردانده نشود. پیش از آن خبر تاییدنشده دیگری نیز وجود داشت که حاکی از درخواست آمریکا برای انجام این کار یعنی تحویل اورانیوم 60 درصد بود. یک روایت دیگر می گوید پیشنهاد از سوی ایران بوده و ادعای دیگری نیز مقصد این ذخایر را روسیه اعلام می کرد.

این موضوع از چهار زاویه مورد توجه قرار گرفت: سفر اخیر عراقچی به آنکارا، سفر علی لاریجانی به مسکو، پستی که دبیر شعام در توییتر منتشر کرد و از فضای مثبت مذاکراتی خبر داد و یادداشتی بازنشر شده در رسانه های داخلی به نقل از یک سایت خبری متعلق به سپاه مبنی بر این که ایران پیشنهاد خارج کردن اورانیوم را هم پذیرفت اما ترامپ دنبال خلع سلاح ایران است.

بر اساس اظهارات متعدد و گزارش رسمی رافائل گروسی، ایران 440.9 کیلوگرم اورانیوم غنی شده 60 درصد در اختیار دارد که دسترسی آژانس پس از بمباران سایت های هسته ای ایران به آن ها قطع شده است. گروسی هفته گذشته در حاشیه مجمع داووس به رویترز گفته بود این شرایط نمی تواند تا ابد ادامه پیدا کند. ایران نیز با توجه به این که همچنان عضو معاهده عدم اشاعه است در نهایت باید تکلیف این ذخایر را مشخص کند. یک گروه از تحلیل گران در ایران معتقدند که وجود این ذخایر در کشور، برگ برنده ایران در بازدارندگی مقابل تهاجم خارجی است و برخی دیگر از همین گروه، آنچه در ماه های گذشته درباره اورانیوم 60 درصد اتفاق افتاده را ذیل مفهوم ابهام هسته ای تعریف می کنند.

مقامات ایران بارها تاکید کرده اند که اورانیوم 60 درصد در همان سایت های بمباران شده قرار داشته و در هفت ماه گذشته نیز در همان مکان بوده است. اظهارات مدیرکل آژانس نیز روایتی غیر از این ارائه نمی دهد. ایران 24 فروردین 1400، از آغاز غنی سازی 60 درصدی در واکنش به اقدامات خصمانه طرف های غربی خبر داد و آن زمان سیدعباس عراقچی، معاون سیاسی وقت گفت این اقدام طی نامه ای به آژانس اعلام شده است. پیش از جنگ، بخشی از گزارش گروسی برای نشست فصلی شورای حکام به رسانه ها درز پیدا کرد که خبر از انباشت 408.6 کیلوگرم اورانیوم 60 درصد می داد.

دبیر شورای عالی امنیت ملی دیروز در توییتر نوشت: برخلاف فضاسازی جنگ رسانه ای تصنعی، شکل گیری ساختاری برای مذاکرات در حال پیشرفت است. همزمانی این دو موضوع، در ایران واکنش های تندی به دنبال داشت. مرور واکنش های توییتری نشان می دهد که حداقل در این پلتفرم، واکنش مثبتی نسبت به این همزمانی نشان داده نشد.

علی علیزاده، فعال مجازی ساکن لندن با بازنشر توییت لاریجانی، او را به قذافی تشبیه کرد و اینگونه واکنش نشان داد: بخشی از کارگزاران جمهوری اسلامی شاید گمان کنند با تحویل 300 کیلو اورانیوم غنی شده خطر حمله نظامی و رژیم چنج رفع می شود. برای ثبت در تاریخ می نویسم فاصله ی لحظه تحویل اورانیوم لحظه ای که ایران لیبی و همین آقای لاریجانی در خیابان مثل قذافی کشیده شود کمتر از دو سال است.

داود مدرسیان، یکی از فعالان رسانه ای تندرو نوشت: شما عادت دارید که بارها از یک سوراخ گزیده شوید: 1.یا با مذاکره فریب می خورید تا به وقتش غافلگیرتان کنند(مثل جنگ 12روزه) 2. یا فریب می خورید که با خروج اورانیوم غنی شده، خطر جنگ رفع می شود! مثل خروج 130 تن آب سنگین و 11 تن اورانیوم غنی شده دوره برجام که بازدارندگی کشور را آسیب زد!

​

علی قلهکی، فعال رسانه ای اصولگرا هم این سوال را طرح کرد: در بخشِ هسته ای مذاکرات، خروجِ 400 کیلو اورانیوم غنی شده از ایران بابت تجربه تلخِ گذشته (خروج مواد غنی شده در برجام به روسیه) منتفی بود، ولی برخی تحرکات اخیر نشان دهنده ی آن است که در مورد این موضوع هم گفت وگو شده؛ اما آیا بر فرضِ موافقتِ سختِ تهران با خروج 400 کیلو اورانیوم از ایران، سایه جنگ از کشور موقتا دور می شود و یا دشمن راحت تر دست به حماقتِ نظامی می زند؟!