خودروهای برقی ذاتا ساکت اند؛ آنقدر ساکت که می توانند برای عابران پیاده، به ویژه در سرعت های پایین، خطرناک باشند. به همین دلیل، قانون گذاران وارد ماجرا شده اند و حالا صدا بخشی جدانشدنی از تجربه رانندگی با برقی هاست. اما وقتی دست خودروسازان برای انتخاب این صدا باز گذاشته می شود، نتیجه می تواند چیزی شبیه موسیقی فیلم های ترسناک شود.

طبق استاندارد شماره 141 ایمنی خودروهای فدرال آمریکا، از سپتامبر 2019 تمام خودروهای برقی ملزم شده اند هنگام حرکت با سرعت کمتر از 19 مایل بر ساعت (حدود 30 کیلومتر بر ساعت) صدایی تولید کنند. هدف ساده است: آگاه کردن عابران پیاده از حضور خودرویی که تقریبا بی صدا حرکت می کند.

در خودروهای بنزینی، صدای موتور و اگزوز به طور طبیعی این وظیفه را انجام می دهد؛ اما در یک خودروی برقی، فقط صدای لاستیک ها باقی می ماند.

نکته جالب اینجاست که سازمان NHTSA مشخص نکرده این صدا دقیقا باید چه شکلی باشد. همین آزادی باعث شده تا خودروسازان مسیرهای بسیار متفاوتی را انتخاب کنند. برخی به سراغ شبیه سازی صدای موتور رفته اند؛ مثل هیوندای آیانیک 5N با صدای موتور چهار سیلندر توربو، یا دوج چارجر دیتونا با سیستم فراتزونیک که ادای یک V8 تنفس طبیعی را درمی آورد.

در مقابل، برندهایی مثل تسلا، تویوتا و فولکس واگن ترجیح داده اند تا صداهایی آینده گرایانه و مینیمال پخش کنند؛ زمزمه هایی که بیشتر شبیه موسیقی علمی تخیلی هستند تا صدای خودرو. اما نیسان؟ نیسان تصمیم گرفته پا را فراتر بگذارد.

ماجرا از یک ویدئوی ساده از دنده عقب گرفتن یک نیسان لیف جدید در پارکینگ در تیک تاک شروع شد. در نگاه اول، هیچ چیز خاصی دیده نمی شود. اما کافی است صدا را زیاد کنید. آنچه می شنوید، نه فقط عجیب، بلکه واقعا ترسناک است.

نیسان هم از یک صدای با فرکانس بالا استفاده کرده، اما این صدا دو ویژگی دارد که آن را از بقیه متمایز می کند. اول، خود لحن صداست؛ چیزی بین موسیقی متن فیلم های ترسناک علمی تخیلی و بازی های ویدئویی آخرالزمانی. دوم، نحوه پخش آن است؛ صدا ممتد نیست، بلکه به شکل تپشی و قطع و وصل شونده پخش می شود.

از نیسان درباره این صدا پرس وجو شد. پاسخ آن ها، برخلاف خود صدا، کاملا منطقی بود. نیسان توضیح داد که این صدا بخشی از سیستم VSP یا صدای خودرو برای عابران پیاده است.

به گفته این شرکت، در دنده عقب از یک صدای متمایز و متناوب استفاده شده تا جهت حرکت خودرو فورا قابل تشخیص باشد. این قطع و وصل شدن عمدی است، چون توجه عابران را بیشتر از یک صدای یکنواخت جلب می کند و کمک می کند تفاوت بین حرکت رو به جلو و عقب را تشخیص دهند.

هدف این صدا قرار نیست زیبا یا دوست داشتنی باشد؛ هدف این است که شنیده شود و اگر معیار موفقیت، جلب توجه باشد، صدای دنده عقب نیسان لیف قطعا نمره کامل می گیرد. شاید هیچکس دلش نخواهد هر روز چنین صدایی را بشنود، اما از نظر ایمنی، این صدای دلهره آور دقیقا کاری را انجام می دهد که باید انجام شود.