روزنامه کیهان در ستون گفت و شنود خود به انتقاد از زهرا بهروزآذر پرداخته که به دیدار زنان بازداشتی حوادث اخیر رفته است.

گفتم: احتمالاً رفته بود به جنایت های وحشیانه ای که آن ها مرتکب شده اند و خون هایی که ریخته اند اعتراض کند و به خاطر آتش زدن قرآن و مسجد و قتل کودکان و… آن ها را توبیخ کند!

گفت: ای عوام؟! رفته از آن ها دلجویی کرده و ببیند که آیا در زندان به غذا و بهداشت و رفاه آن ها رسیدگی می شود؟! رفته تا مطمئن شود که مبادا در زندان به این جنایتکاران بد بگذرد!

گفتم: مگر قرار نبود از افراد زاویه دار با نظام در مسئولیت ها استفاده نشود؟ کار این خانم معاون رییس جمهور غیر از حمایت از پادوهای اسراییل و آمریکا و قاتل مردم بی گناه و تأیید آتش زدن مساجد و قرآن ها چه مفهوم و معنای دیگری دارد؟!

گفت: چه عرض کنم؟! انگار نه انگار که جنایت هولناکی اتفاق افتاده و جنایتکاران با دستور صریح و رسماً اعلام شده آمریکا و رژیم صهیونیستی دست به این جنایت زده اند. به جای دلجویی از خانواده های شهید داده، از قاتلان و جنایتکاران دلجویی می کنند! یعنی متوجه نیستند؟!

گفتم: بعید است مسئله ای با این سادگی و وضوح را درک نکنند! خودشان را به آن راه زده اند. مشتری به مدیر رستوران شکایت کرد و گفت؛ این مگس را می بینی که درون ظرف سوپ شنا می کند؟! مدیر رستوران گفت؛ مگه چی شده؟ خُب اگر شنا نکند که غرق می شود!