دولت هند ابتلای دو نفر به ویروس نیپا را در ایالت بنگال غربی در شرق این کشور تأیید کرد. این منطقه با بنگلادش، بوتان و نپال مرز مشترک دارد و در سال های گذشته هم سابقه بروز این بیماری را ثبت کرده است. ویروس نیپا به عنوان یک بیماری نوپدید با مرگ ومیر بالا شناخته می شود.

به گزارش CNN، هر دو بیمار شناسایی شده از کارکنان حوزه سلامت در همین منطقه هستند و در بخش مراقبت های ویژه بیمارستان بستری شده اند. وزارت بهداشت هند اعلام کرده که 196 نفر از افرادی که با این دو بیمار در تماس بوده اند، همگی بدون علامت مانده اند و نتیجه آزمایش آن ها برای ویروس نیپا منفی شده است.

وزارت بهداشت هند بر اساس داده های موجود گفته که نیازی به نگرانی گسترده در میان عموم مردم درباره سلامت خود و اعضای خانواده وجود ندارد. مقام های بهداشتی تأکید کرده اند که زنجیره تماس ها شناسایی شده و پایش ادامه دارد تا هر مورد احتمالی تازه به سرعت کشف شود.

ویروس نیپا می تواند از حیوان به انسان منتقل شود و شایع ترین مسیر آن تماس مستقیم با حیوانات آلوده یا مصرف غذا و نوشیدنی های آلوده مانند میوه های گازخورده یا آبمیوه ای است که با ترشحات خفاش ها آلوده شده اند. دام های اهلی نیز می توانند نقش مهمی در انتشار ویروس داشته باشند و این امر خطر گسترش محلی بیماری را افزایش می دهد. انتقال ویروس از انسان به انسان نیز ممکن است، اما معمولاً تنها در صورت تماس نزدیک و طولانی با فرد مبتلا رخ می دهد.

بیماری ناشی از ویروس نیپا طیفی از عفونت بدون علامت، بیماری حاد تنفسی و التهاب مغزی کشنده ایجاد می کند. دوره نهفتگی بیماری معمولاً بین 4 تا 14 روز است و موارد بدون علامت نادر هستند.

علائم اولیه شامل تب، سردرد، درد عضلانی، استفراغ و گلودرد است. در بخش قابل توجهی از بیماران، بیماری به سرعت پیشرفت می کند و ممکن است طی چند روز به کما منجر شود. برخی بیماران نیز دچار علائم تنفسی و آسیب های شدید عصبی می شوند.

ویروس نیپا به دلیل مرگ ومیر بالا تا حدود 75 درصد و نبود درمان اختصاصی یا واکسن، در هر بروز، زیر نظر دقیق نهادهای ملی و بین المللی قرار می گیرد. این ویروس در رده بیماری های با خطر بالا برای سلامت عمومی قرار دارد و توان بالقوه برای تبدیل شدن به یک تهدید اپیدمیک یا حتی همه گیر را دارد.

در موارد شدید، ویروس نیپا می تواند بخش هایی از مغز را که کنترل عملکردهای حیاتی مانند ضربان قلب، فشار خون و حرکت چشم را برعهده دارند، درگیر کند و آسیب های دائمی برجای بگذارد. بازماندگان اغلب با خستگی مزمن و اختلالات عملکرد سیستم عصبی روبه رو می شوند که این پیامدها ممکن است سال ها ادامه داشته باشد.

تشخیص ویروس نیپا معمولاً ازطریق آزمایش خون و شناسایی پروتیین های اختصاصی ویروس انجام می شود.

درحال حاضر واکسن یا داروی اختصاصی برای درمان این بیماری وجود ندارد و درمان بر مراقبت حمایتی متمرکز است. بیماران با علائم شدید عصبی یا تنفسی ممکن است به حمایت تنفسی نیاز داشته باشند. برخی مطالعات به اثربخشی محدود داروی ریباویرین (ribavirin) اشاره کرده اند، اما نتایج قطعی نیست. پزشکان بر پیشگیری و کنترل زنجیره انتقال از حیوان به انسان و اجرای اقدامات کنترلی در مواجهه با بیماران مبتلا تأکید دارند.

ویروس نیپا به طور عمده در خفاش های میوه خوار در هند، بنگلادش، جنوب شرقی آسیا و بخش هایی از اقیانوسیه دیده می شود. از سال 1998 تاکنون چندین همه گیری محدود در بنگلادش، هند، مالزی، فیلیپین و سنگاپور ثبت شده است.

هند در ژوییه 2025 چهار مورد ابتلا شامل دو مرگ در ایالت کرالا گزارش کرد و بنگلادش بین ژانویه تا آگوست 2025 از چهار مورد ابتلا خبر داده بود. بروز دوره ای ویروس نیپا در مناطق پرخطر پدیده ای غیرمعمول نیست و این الگو نشان می دهد ویروس نیپا به صورت پایدار در جمعیت حیوانی منطقه حضور دارد.

ویروس نیپا یک بیماری بسیار نادر است. تاکنون حدود 754 مورد ابتلا در سراسر جهان برای آن گزارش شده است، هرچند کارشناسان معتقدند این رقم احتمالاً کمتر از میزان واقعی است. سازمان جهانی بهداشت خطر گسترش بین المللی موارد اخیر را پایین ارزیابی کرده و بر لزوم آگاهی رسانی، پیشگیری و مراقبت حمایتی تأکید دارد.

برخی کشورهای همسایه هند مانند تایلند و نپال کنترل های مرزی و فرودگاهی را افزایش داده اند تا از ورود ویروس نیپا جلوگیری شود. کارشناسان توصیه می کنند مردم در مناطق پرخطر از تماس نزدیک با خفاش ها و دام های بیمار خودداری کنند، از مصرف میوه های گازخورده یا آلوده به ترشحات حیوانی پرهیز داشته باشند و درصورت بروز تب، سردرد شدید یا علائم تنفسی پس از سفر به مناطق درگیر، به سرعت به مراکز درمانی مراجعه کنند.