ژاپن در حال توسعه یک موشک کروز زمین به زمین جدید است که علاوه بر قدرت تخریب بالا، توانایی پیشرفته ای برای فرار از سامانه های دفاع هوایی دارد و می تواند بدون مانع به هدف خود برسد.

این موشک که هنوز در مرحله توسعه به سر می برد، موشک دفاع جزیره ای (Island Defense Missile) نامیده می شود و برد طولانی دارد، اما نکته قابل توجه آن قابلیت مانور بالاست. این موشک می تواند مانورهای پیچیده هوایی مشابه جنگنده های پیشرفته انجام دهد تا در مرحله پایانی پرواز خود از رهگیری سامانه های دفاع هوایی جلوگیری کند. مرحله پایانی مهم ترین بخش پرواز هر موشک است، زیرا آخرین فرصت برای رسیدن به هدف و نقطه ای دارد که سامانه های دفاعی از بیشترین توانایی مقابله برخوردار هستند، و ژاپن موشک خود را با چنین قابلیت های پیشرفته ای طراحی کرده است.

این قابلیت ها شامل چرخش های سریع در هوا است که باعث می شود مسیر پرواز موشک به شکل مارپیچ دربیاید؛ حرکتی که می تواند سامانه های پدافند هوایی را سردرگم کرده یا کارایی آن ها را کاهش دهد. ژاپن توانایی های این موشک جدید را در یک نمایش رسمی پرواز که اواسط ژانویه 2026 در یوتیوب منتشر شد، به نمایش گذاشت و آنچه دیده می شود، کاملاً چشمگیر است. از نظر طراحی، این سلاح یک موشک کروز با سرعت کمتر از صوت و برد بالاست که پیش بینی می شود برد آن حتی از موشک ضدکشتی ارتقایافته Type-12 ژاپن با برد حدود 1٬000 کیلومتر هم بیشتر باشد، هرچند هنوز همه جزییات و توانایی های آن به طور کامل اعلام نشده است.

بیشتر اطلاعات موجود درباره این موشک جدید از همان ویدیوی یوتیوب به دست آمده که لحظه پرتاب و مانورهای پروازی آن را نشان می دهد. پس از شلیک، موشک بال هایی دارد که باز می شوند؛ این بال ها از سه بخش تشکیل شده اند و بعد از باز شدن در جای خود قفل می شوند تا پایداری پرواز حفظ گردد. در کنار این بال ها، موشک در بخش انتهایی خود دو بالچه افقی و دو بالچه عمودی دارد که به افزایش کنترل و مانورپذیری کمک می کنند. در لحظه پرتاب، یک بوستر راکتی موشک را از محفظه خارج کرده و به هوا می فرستد و سپس موتور توربوفن داخلی آن با نام XKJ301-1 وارد عمل می شود.

بدنه موشک طوری طراحی شده که رد راداری کمتری داشته باشد؛ از جمله لبه های زاویه دار که شناسایی آن را برای رادارها سخت تر می کند. این موشک برای مسیریابی از سیستم هدایت اینرسیایی با کمک GPS بهره می برد و در مرحله پایانی پرواز، به طور هم زمان از سامانه های هدایت حرارتی تصویری و امواج رادیویی استفاده می کند تا با دقت بیشتری به هدف اصابت نماید. البته ژاپن اولین کشوری نیست که در مرحله پایانی پرواز موشک از تاکتیک های جدید برای فرار از رهگیری استفاده می کند. برای مثال، موشک Naval Strike Missile ساخت شرکت کونگزبرگ نروژ هم با مانورهای شدید و مسیر زیگزاگی تلاش می کند سامانه های پدافندی را گمراه سازد. با این حال، به نظر می رسد موشک دفاع جزیره ای ژاپن از قابلیت های پیشرفته تری برخوردار باشد.

هنوز مشخص نیست این موشک دقیقاً چه زمانی تکمیل و به خدمت گرفته می شود، اما نمایش عمومی آن نشان می دهد ژاپن به توانایی هایش اطمینان بالایی دارد. این موشک قرار است از زمین، دریا و هوا شلیک شود و همین موضوع آن را به یکی از پیشرفته ترین موشک های کروز ژاپن تبدیل می کند که احتمال رهگیری آن بسیار پایین خواهد بود.