اگر نگران زوال شناختی یا دمانس در سال های آینده هستید، شاید وقت آن رسیده باشد نگاه تازه ای به ورزش روزانه تان بیندازید.

به گزارش همشهری آنلاین، یک پژوهش جدید نشان می دهد انجام منظم ورزش هوازی نه تنها حال روحی و جسمی را بهتر می کند، بلکه می تواند باعث شود مغز شما در اسکن های MRI واقعاً جوان تر به نظر برسد.

ورزش از مدت ها پیش به عنوان عاملی محافظت کننده برای حافظه و عملکرد شناختی شناخته شده است، اما این سؤال همیشه مطرح بوده: آیا ورزش می تواند ساختار فیزیکی مغز را هم تغییر دهد؟ این مطالعه جدید پاسخ امیدوارکننده ای به این پرسش داده است.

پژوهشگران مؤسسه AdventHealth و دانشگاه پیتسبورگ، 130 فرد سالم 26 تا 58ساله را در یک کارآزمایی بالینی 12 ماهه بررسی کردند. شرکت کنندگان به صورت تصادفی به دو گروه تقسیم شدند:

گروه ورزش هوازی با شدت متوسط تا بالا

گروه کنترل که سبک زندگی خود را تغییر ندادند

افراد گروه ورزش، هفته ای دو جلسه تمرین 60 دقیقه ای تحت نظارت داشتند و با تمرین در خانه، مجموع فعالیتشان را به حدود 150 دقیقه ورزش هوازی در هفته رساندند؛ میزانی که توسط کالج پزشکی ورزشی آمریکا توصیه می شود. فعالیت ها شامل پیاده روی تند، دویدن، دوچرخه ثابت، الپتیکال یا رویینگ بود.

در آغاز و پایان مطالعه، از مغز شرکت کنندگان MRI گرفته شد و آمادگی قلبی تنفسی آن ها با شاخص VO2peak اندازه گیری شد. سپس با استفاده از یک ابزار مبتنی بر یادگیری ماشین، سن مغزی هر فرد محاسبه شد؛ یعنی اینکه مغز او نسبت به سن واقعی اش پیرتر یا جوان تر به نظر می رسد.

پس از یک سال، تفاوت ها چشمگیر بودند:

افراد گروه ورزش، به طور متوسط مغزی داشتند که حدود 0٫6 سال جوان تر به نظر می رسید.

در مقابل، مغز افراد گروه کنترل حدود 0٫35 سال پیرتر شد.

در مجموع، اختلاف بین دو گروه تقریباً معادل یک سال جوان تر بودن مغز به نفع گروه ورزش بود. همچنین افرادی که از ابتدا آمادگی جسمانی بالاتری داشتند، مغز جوان تری نیز نشان می دادند.

نکته مهم این مطالعه تمرکز بر میانسالی است. بسیاری از پژوهش ها روی سالمندان انجام شده اند، اما این تحقیق نشان می دهد اگر در دهه های 30.40 و 50 زندگی ورزش منظم را جدی بگیریم، می توانیم مغز را زودتر در مسیر محافظت قرار دهیم.

150 دقیقه ورزش هوازی در هفته عددی ترسناک نیست. می شود آن را این طور تقسیم کرد:

پیاده روی تند روزی 20 تا 30 دقیقه

چند جلسه شنا، دوچرخه سواری یا حرکات موزون

یا ترکیبی از فعالیت های ساده اما منظم

نکته کلیدی، تداوم است. تغییرات مغزی در این مطالعه بعد از یک سال پایبندی منظم دیده شد، نه با ورزش مقطعی.

اگر دنبال انگیزه ای تازه برای حرکت کردن هستید، شاید این بهترین دلیل باشد: مغزتان واقعاً از شما تشکر خواهد کرد.