تا به اینجای کار و با سپری شدن 29 روز از سال جدید میلادی، چنین به نظر می رسد که سال 2026 را می توان سال سناریوهای خطرناک توصیف کرد؛ حمله آمریکا به ونزوئلا و ربایش رییس جمهور این کشور و تنش های فعلی میان تهران و واشنگتن بخشی از طرح ها و کارزارهای ترامپ و اتاق بیضی شکل هستند که این سال را بدل به نقطه عطفی در نظام بین الملل کرده است. این در حالی است که شبح اقدام نظامی آمریکا در خاورمیانه همچنان در حال تسخیر منطقه است و گمانه زنی ها درباره ابعاد و نتایج احتمالی چنین اقدامی ادامه دارد.

به گزارش دنیای اقتصاد به نقل از نشریه المجله عربستان سعودی، گرانیگاه اصلی تحلیل هایی از این دست احتمال اقدام نظامی ترامپ علیه ایران است، امری که البته هنوز خوانش قاطعی نمی توان از آن ارائه کرد. در همین رابطه، نشریه المجله، چاپ عربستان سعودی، در یادداشتی عنوان کرد که چندین فاکتور مهم می تواند به تصمیم نهایی ترامپ برای کوبیدن بر طبل جنگ تاثیر بگذارد. این نشریه نوشت: عامل نخست استقرار نظامی آمریکا در منطقه است. گرچه آمریکا نیروهای بسیاری به خاورمیانه اعزام کرده است، اما در عین حال باید در نظر داشت که استراتژی امنیت ملی آمریکا که اخیرا منتشر شده، به صراحت تاکید می کند که کاخ سفید دیگر علاقه ای به هزینه کردن منابعش در این منطقه ندارد. همین امر سبب می شود که ایده اقدام نظامی قریب الوقوع کمابیش بعید به نظر برسد. آرایش نظامی فعلی آمریکا در منطقه می تواند راهکاری تاکتیکی باشد برای اعمال فشار در زمان مذاکرات تا واشنگتن بتواند بیشترین امتیازها را از طرف مقابل کسب کند.

المجله درخصوص عامل دوم افزود: شکست تلاش های دیپلماتیک برای حل بحران فعلی، تا به اینجای کار، مایه نگرانی فزاینده است. این در حالی است که مشخص نیست که آیا این بار از کانال های فعال مذاکره خبری باشد. دیپلماسی تنها زمانی کارگر می افتد که طرفین علاقه ای حداقلی برای حل وفصل امور داشته باشند.

عامل سوم، رویکرد منفی کشورهای عرب منطقه به تنش آفرینی آمریکاست. طی روزهای اخیر، امارات، عربستان و مصر بر اهمیت خودداری از اقدامات مخرب تاکید کرده اند و این امر می تواند بر تصمیم ترامپ در قبال گستره اقدام نظامی تاثیرگذار باشد.

عامل چهارم، نگرانی ها از نحوه واکنش ایران به هرگونه حمله احتمالی است. تهدیدهای جمهوری اسلامی درخصوص واکنش های احتمالی تهران، موجی از نگرانی را در میان کشورهای همسایه و متحدان آمریکا برانگیخته است. از سوی دیگر، نباید از یاد برد که طی یک سال گذشته، میزان محبوبیت ترامپ در میان مردم آمریکا رو به نزول گذاشته است. این عامل پنجم نیز می تواند بر رویکرد ترامپ تاثیرگذار باشد. ربایش مادورو از سوی ترامپ باعث افزایش میزان محبوبیت او شد و اگر رییس جمهور آمریکا به این نتیجه برسد که اقدام نظامی علیه ایران می تواند در افزایش رضایت شهروندان کشورش نقش داشته باشد، شاید راحت تر بتواند تصمیم خود را در این زمینه بگیرد. هرچند نهایتا ترامپ بارها اعلام کرده که براساس اخلاقیات خاص خود تصمیم می گیرد، نه فاکتورهای خارجی.

از سوی دیگر، جان بولتون، مشاور پیشین امنیت ملی آمریکا، طی اظهاراتی مدعی شد که کاخ سفید باید نگاهی طولانی مدت به ایران داشته باشد. بنا به گزارش آسوشیتدپرس، وی مدعی شد که حمله ای ساده نخواهد توانست آمریکا را به اهدافش در قبال ایران برساند و ترامپ باید نگاهی عملی تر و مبتنی بر استراتژی های بلندمدت را در دستور کار قرار دهد. بولتون در این رابطه مدعی شد: به نظرم رییس جمهور باید نگاهی مبتنی بر اهداف بلندمدت داشته باشد. حمله ای ساده نمی تواند به تغییر رژیم بینجامد. اگر ترامپ متعهد به ایجاد تغییر است، باید اهداف پراگماتیک و استراتژیک را مدنظر قرار دهد.

تهدیدهای آمریکا و گمانه زنی ها درباره اقدام نظامی همچنان ادامه دارد. اینکه روزهای آینده چه سناریوهایی را آشکار می کند و متحدان قدیمی ایران چه دستورالعملی را در این رابطه پیش می گیرند، گزاره هایی است که تنها گذشت ایام می تواند به آن پاسخ بدهد. اظهارات بولتون در حالی مطرح می شود که رییس جمهور آمریکا چهارشنبه هشتم بهمن ماه بار دیگر از ایران خواست برای یک توافق منصفانه و عادلانه پای میز مذاکره بیاید. وی در پیامی اعلام کرد یک ناوگان عظیم نظامی به سوی ایران در حرکت است که با قدرت، سرعت، اشتیاق و هدف پیش می رود. ترامپ در این پیام تاکید کرد این ناوگان که در راس آن ناو هواپیمابر آبراهام لینکلن قرار دارد، از ناوگانی که پیش تر به ونزوئلا اعزام شده بود بزرگ تر است. رییس جمهور آمریکا ابراز امیدواری کرد ایران به سرعت پای میز مذاکره بیاید و بر سر یک توافق منصفانه و عادلانه با محور عدم دستیابی به سلاح هسته ای گفت وگو کند، توافقی که به ادعای او به نفع همه طرف ها باشد. ترامپ هشدار داد که زمان در حال پایان یافتن است و شرایط فوریتی دارد.