گل نرگس یکی از زیباترین گل های پیازی است که با فرا رسیدن فصل سرما و زمستان گل دهی آن آغاز می شود؛ به طور طبیعی گل نرگس در مناطق مدیترانه ای، اروپا و آسیا می روید و به دلیل مقاومت در برابر سرما و زیبایی منحصر به فرد، جایگاه ویژه ای در فرهنگ و کشاورزی جهان دارد.

60 گونه گل نرگس با 6 رنگ در جهان کشت می شود که در کشور ایران چهار گونه آن را می توان در دشت ها و کوهپایه های زاگرس و استان های ایلام، لرستان، خوزستان فارس، کهکیلویه و مازندران مشاهده کرد.

مازندران رتبه سوم تولید گل نرگس را در کشور در اختیار دارد و گل نرگسی که در مازندران کشت می شود به علت رطوبت بالا از نوع درشت است و ماندگاری بیشتری در مقایسه با سایر انواع آن دارد.

گل نرگس نباتی است دائمی با پیازهای کشیده گلابی شکل که پیازها دارای ورقه های فلسی و مطبق، دارای مواد سمی از نوع آلکالوییدها هستند. عطر نرگس شاداب کننده است و برای مخاط و سینوس ها مفید بوده و از سرماخوردگی جلوگیری می کند. بطور معمول این گیاه خوش عطر بو در اواخر تیر ماه کشت می شود و در اوایل زمستان برداشت آن آغاز می شود.

امسال به علت تغییرات آب هوایی این محصول دیرتر اما با کمیت بیشتری تولید شده است.