فرارو- 1404 را می توانیم سال خواب بازار مسکن بدانیم.

به گزارش فرارو؛ سالی که در آن طلا و سکه یکه تازی کردند و بورس با همه فراز و نشیب ها حداقل روی کاغذ توانست نفس تازه کند. در گوشه ای دیگر از بازار اوضاع برای سرمایه گذاران بازار مسکن اصلا خوب جلو نرفت. آمارهای 10 ماهه نخست امسال نشان می دهد قیمت سکه و طلا و ارز تا سه برابر بالا رفته ولی شرایط بازار مسکن سروشکل دیگری دارد. با همه این حرف ها زمزمه سناریو کوچ سرمایه از طلا و ارز به بازار مسکن وسط آمده است.

مهمترین مبنای طرح ادعای کوچ سرمایه از بازار های موازی به بازار مسکن به یک فرضیه و ادعا ختم می شود؛ هیجان در بازارهای موازی فروکش کرده است. در این تحلیل ها دی ماه امسال ملاک قرار گرفته شده و افت وخیز های محدوده اوایل زمستان امسال دلیلی از کاهش هیجانات در بازار ارز و طلا و سکه معرفی می شود.

استدلال اصلی مدافعان کوچ سرمایه به مسکن بر پایه دو محور استوار است. اول جاماندن قیمت مسکن از بقیه بازارها. بازار مسکن در طول سال های 1403 و 1404 درمقایسه با طلا و سکه و دلار افزایش قیمت کمتری تجربه کرد. شاهد این استدلال هم داده های جدید مرکز آمار است.

نرخ تورم عمومی در کل کشور قریب 60 درصد است اما در حوزه مسکن با افزایش قیمت کمتری روبرو هستیم و این شاخص حدود 35 درصد اندازه گیری شده است. در بازار طلا و سکه و دلار اما میزان افزایش قیمت ها در حد و اندازه 200 درصد برآورد می شود و همه این عدد ها از جاماندن مسکن نسبت به بازار های موازی حکایت دارد.

استدلال دوم نیز به تاکتیک های قدیمی سرمایه گذاران ارتباط پیدا می کند. سرمایه گذارانی که در دو سال گذشته از جهش قیمت طلا و ارز سود به جیب زدند، حالا ممکن است دنبال بازاری امن برای حفظ اصل و سود سرمایه باشند. با توجه به وضعیت بازار مسکن در یکی دو سال گذشته این بازار می تواند جای کناسبی برای سرمایه گذاری بلندمدت باشد.

شاید روی کاغذ شرایط برای سرمایه گذاری در مسکن آماده باید اما وقتی پای صحبت سازندگان و فعالان کف بازار می نشینیم، ماجرا عوض می شود.

برخلاف تصوراتی که بازار مسکن را همیشه پناهگاه امن سرمایه گذاری می دانند، شرایط فعلی چیز دیگری را نمایش می دهد. نااطمینانی های سیاسی و امنیتی مثل پیامد های جنگ 12 روزه و اخباری که این روز ها مخابره می شود تاثیری منفی بر بازار مسکن می گذارد.

بازار مسکن بیشتر از هر بازار دیگری وابسته به امنیت است. درست زمانی که سایه ریسک های سیاسی سنگینی کند، سرمایه گذار ترجیح می دهد دارایی خود را در بازارهایی با نقدشوندگی بالا مثل طلا و ارز نگه دارد تا در صورت هر اتفاقی امکان جابه جایی سریع فراهم باشد .

همین موضوع باعث شده تا سرمایه گذاری در مسکن به کمترین سطح در سال های اخیر تقلیل پیدا کند. چون پول همیشه از بازارهایی با نقدشوندگی پایین مثل ملک فرار می کند و سمت بازارهای سبک و نقدشونده می رود.

ضلع دیگر در مصائب بازار مسکن سمت عرضه قرار دارد. بخش قابل توجهی از سازندگان مسکن تمایلی به شروع پروژه های جدید ندارند.

چون از یک طرف شکافی عمیق بین قیمت تمام شده و قدرت خرید مردم به چشم می خورد و از یک طرف دیکر اصلا مشتری در بازار وجود ندارد که بتواند با این قیمت ها خرید کند. این وضعیت باعث می شود تا سازندگان فقط به تکمیل پروژه های نیمه تمام بسنده کنند و بی خیال کلنگ زنی های جدید شوند.