فرارو- قسمت پایانی فصل پنجم Stranger Things با ترکیبی از احساس، نوستالژی و روایت دوپهلو، سرنوشت الون را به یکی از بحث برانگیزترین و ماندگارترین پایان های تلویزیونی سال های اخیر تبدیل کرده است.

به نقل از تودی، سریال محبوب چیزهای عجیب پس از 9 سال، با پخش تنها یک قسمت در قالب فصل پنجم و پایانی خود در آخرین روز سال 2025 به کارش پایان داد؛ پایانی که نه تنها پرونده داستانی شهر هاوکینز را بست، بلکه موجی از واکنش های احساسی، بحث ها و تفسیرها را در میان طرفداران به راه انداخت. این پایان بندی، که شکست نهایی دشمن اصلی سریال، وکنا (با بازی جیمی کمپبل باور) و ورود نوجوانان داستان به مرحله ای تازه از زندگی را به تصویر می کشید، بیش از هر چیز به سرنوشت الون، شخصیت محوری سریال با بازی میلی بابی براون، گره خورد.

واکنش هواداران به قسمت پایانی چشمگیر بود. یکی از کاربران ردیت نوشت که پس از تماشای فینال یک ساعت تمام گریه کرده و کاربر دیگری آن را پایانی 11 از 10 توصیف کرد. در شبکه اجتماعی Threads نیز یکی از طرفداران احساس خود را به تجربه بزرگ شدن تشبیه کرد و نوشت: بی نقص. بدون هیچ ایرادی. برای من دقیقاً همان حس بزرگ شدن بود؛ ترک کردن یک دروازه مقدس در زمان، پیش از آنکه آماده باشی.

اما در دل این احساسات، یک پرسش اصلی ذهن مخاطبان را درگیر کرد: دقیقاً چه اتفاقی برای الون افتاد؟ آیا او در پایان سریال جان خود را از دست می دهد یا سرنوشتی دیگر در انتظارش است؟ پایان بندی سریال عمداً مبهم طراحی شده و همین ابهام، بخش مهمی از تأثیرگذاری آن را شکل می دهد.

عنوان قسمت پایانی، The Rightside Up ، خود نشانه ای از مسیر داستان است: همه چیز به جای درست خود بازمی گردد. این بازگشت، به معنای بسته شدن Upside Down است؛ دنیای تاریکی که از فصل اول به عنوان دروازه ای تهدیدآمیز وارد زندگی شخصیت ها شد و سال ها سایه اش را بر هاوکینز انداخت.

در این قسمت، الون و ویل (با بازی نوآ شنپ) موفق می شوند وکنا را شکست دهند. اما این پیروزی پایان ماجرا نیست. خودِ Upside Down هنوز وجود دارد و باید برای همیشه نابود شود. الون به تدریج درک می کند که نقش او در مرحله نهایی این نقشه، نقشی تعیین کننده و پرهزینه است؛ نقشی که اطرافیانش با آن موافق نیستند.

او در گفت وگویی احساسی با هاپر (دیوید هاربر)، پدرخوانده اش، می گوید: من باید این چرخه را تمام کنم. هاپر که سال ها شاهد رنج ها و بی عدالتی هایی بوده که الون تحمل کرده، به شدت با این تصمیم مخالفت می کند و تأکید دارد که او شایسته زندگی بهتری است. هاپر می گوید: زندگی تو خیلی ناعادلانه بوده، اما تو هیچ وقت اجازه ندادی تو را بشکند. من می خواهم تو بجنگی.

با این حال، الون تصمیم خود را گرفته است. زمانی که هاپر بمبی برای نابودی کامل Upside Down می سازد، الون در آستانه دروازه می ایستد و از آنجا تکان نمی خورد. او حتی پیش از انفجار، به صورت ذهنی به دیدار مایک (فین ولفهارد)، دوست پسرش، می رود و حقیقت تلخ را با او در میان می گذارد: اگر من هنوز اینجا باشم، هیچ چیز هرگز تمام نمی شود. سپس از مایک می خواهد که به دیگران کمک کند تصمیم او را درک کنند.

پیام آخر الون ساده اما تکان دهنده است: من همیشه با شما خواهم بود. دوستتان دارم. سپس اعضای گروه نظاره گر فداکاری الون می شوند؛ فداکاری ای که همزمان با انفجار بمب، به بسته شدن نهایی Upside Down می انجامد.

پاسخ این سؤال، بسته به زاویه نگاه مخاطب، متفاوت است. پس از این صحنه، روایت ناگهان به آینده می پرد. روز فارغ التحصیلی دبیرستان فرا رسیده و مایک در گفت وگویی با هاپر اعتراف می کند که با ایده ادامه دادن زندگی بدون الون کنار نیامده است. همین اعتراف، بذر تردید را می کارد: آیا آنچه می بینیم، روایتی است که مایک برای کنار آمدن با واقعیت ساخته، یا حقیقتی دیگر در پس ماجرا نهفته است؟

در صحنه پایانی، گروه دوستان دوباره دور هم جمع شده اند و Dungeons and Dragons بازی می کنند. مایک با استفاده از شخصیت های این بازی، داستان آینده دوستانش را تعریف می کند و سریال با نمایش تصاویری از آینده آن ها نشان می دهد که پیش بینی های او درست از آب درآمده است. اما مایک مکث می کند و می گوید: اما داستانی هست که هرگز نمی تواند گفته شود. داستان جادوگر؛ شخصیتی که نماد الون است.

مایک سپس روایت دیگری را مطرح می کند: به گفته او، الون و خواهرش کَلی نقشه ای طراحی کرده اند تا در آخرین لحظه او را نجات دهند. الون مجبور بوده کاری کند که همه، حتی نزدیک ترین دوستانش، باور کنند که او مرده است. کَلی با اجرای طلسم نامریی شدن و سپس ایجاد یک توهم، چنین وانمود کرده که الون در انفجار از بین رفته است.

مایک می گوید هیچکس هرگز نخواهد فهمید الون کجا رفته، اما او دوست دارد تصور کند که الون در سرزمینی زیبا زندگی می کند. در ادامه، بیننده الون را می بیند که در منظره ای تازه قدم می زند و به شهر کوچکی می رسد تا زندگی جدیدی را آغاز کند. مایک در روایتش می گوید: اینجاست، بالاخره، که او به آرامش می رسد.

ویل با تردید می پرسد: از کجا می دانیم این داستان واقعی است؟ مایک پاسخ می دهد: نمی دانیم. نه با قطعیت. اما من انتخاب می کنم که باورش کنم. در نهایت، Stranger Things همین انتخاب را پیش روی مخاطبان می گذارد: باور کردن یا نکردن.

راس دافر، یکی از خالقان سریال، در گفت وگویی با سایت Tudum نتفلیکس تأکید کرده است: هیچ وقت نسخه ای از داستان وجود نداشت که الون در پایان کنار گروه باشد. به گفته او، مرگ یا ناپدید شدن الون بخش جدایی ناپذیر پایان داستان بوده است.

راس دافر توضیح می دهد که الون نماد کودکی است و پایان سریال اساساً درباره بزرگ شدن شخصیت هاست. او می گوید تیم نویسندگان نمی خواستند قدرت های الون را از او بگیرند، زیرا او نماینده جادو و جادوی دوران کودکی است. برای اینکه شخصیت ها بتوانند به مسیر جدیدی در زندگی قدم بگذارند و داستان هاوکینز و Upside Down به پایان برسد، الون باید از صحنه کنار می رفت.

به گفته برادران دافر، الون هرگز قرار نبود به رؤیای هاپر برای داشتن یک دختر معمولی تبدیل شود. آن ها احتمال زنده بودن او را کاملاً رد نمی کنند، اما تأکید دارند که الون دیگر به زندگی کودکان هاوکینز بازنمی گردد. قدرت روایت مایک دقیقاً در همین نکته است: او به الون اجازه می دهد همچنان حضوری نمادین در زندگی دوستانش داشته باشد.

مت دافر نیز می گوید اگر الون جایی در جهان زنده باشد، تنها چیزی که دوستانش می توانند به آن امید ببندند، باور به این امکان است؛ زیرا هیچ راهی برای تماس با او وجود ندارد. به اعتقاد او، این روایت بهترین راه برای زنده نگه داشتن الون در ذهن و قلب شخصیت هاست و در عین حال به آن ها کمک می کند با آنچه پشت سر گذاشته اند، کنار بیایند.