کارشناسان علت حادثه آتش سوزی خانه زنی به نام مهری را عمدی تشخیص دادند و پلیس در جریان قرار گرفت، دختر 15ساله مهری به نام سمیرا اظهار کرد پدرش خانه را به آتش کشیده، بنابراین مأموران وحید را بازداشت کردند؛ او اعتراف کرد خانه را به آتش کشیده، اما مدعی شد قصدی برای کشتن همسرش نداشته است.

به گزارش ایران، به این ترتیب پرونده با تکمیل تحقیقات و رفع نقایص به شعبه 13 دادگاه کیفری یک استان تهران فرستاده شد.

در ابتدای جلسه اولیای دم حضور نداشتند و وکیل آن ها به جایگاه رفت و گفت: موکلانم درخواست قصاص دارند و حاضرند تفاضل دیه را هم پرداخت کنند. حتی مبلغی که به عنوان سهم دیه به فرزند صغیر او تعلق می گیرد را هم می پردازند و تنها درخواست شان، قصاص متهم است.

او به جایگاه رفت و گفت: من اتهام قتل را قبول ندارم، چون عمدی در کارم نبوده است.

قاضی از متهم پرسید: اختلاف شما از کی آغاز شد و بر سر چه مسأله ای باهم مشکل داشتید؟

وحید جواب داد: من عاشق همسرم بودم و زندگی خوبی داشتیم، اما اختلاف ما حدود 9 ماه قبل از این ماجرا شروع شد. من یک ماشین یخچالدار داشتم که با آن مواد غذایی جابه جا می کردم و برای اینکه مواد داخل یخچال خراب نشود مجبور بودم شب ها از برق خانه آن را شارژ کنم. ولی همسایه ها وقتی فهمیدند، اعتراض کردند.

از آنجا که من وضع مالی ام خوب شده بود و دو باب مغازه خریده بودم، به وضوح حسادت همسایه ها را می دیدم و همین سبب شد تا آن ها هر چند روز یکبار به دروغ به همسرم بگویند که من را با یک زن غریبه دیده اند و من هرشب باید کلی وقت و انرژی می گذاشتم تا به همسرم ثابت کنم آن ها دروغ گفته اند. با این حال همیشه دعوا داشتیم و حتی مهریه اش را به اجرا گذاشت و اموالم را توقیف کرد.

وی افزود: وقتی اذیت همسایه ها را دیدم، به ناچار ماشینم را شب ها به خانه خواهرم می بردم تا در آنجا شارژش کنم. روز حادثه باز هم سر حرف های همسایه ها با همسرم جر و بحث مان شد که از روی عصبانیت به داخل ماشینم رفتم و یک گالن نیم لیتری بنزین برداشتم و به داخل خانه رفتم و به مهری گفتم یا باید از این محله برویم یا خانه را به آتش می کشم.

او مخالفت کرد، اما از آنجا که می دانستم علاقه زیادی به سرویس خواب داخل اتاقش دارد بنزین را روی آن ریختم تا چوب ها بسوزند که به یکباره شیشه بخاری شکست و آتش زبانه کشید و همسرم سوخت. در حالی که آتش گرفته بود، به داخل راه پله دوید و همسایه ها روی او آب ریختند و او را به بیمارستان بردند، اما فوت کرد. دخترم سمیرا هم در خانه بود که نجات پیدا کرد.

متهم ادامه داد: از طرف دادگاه محکوم به پرداخت مهریه شده ام و با کار در زندان دارم مهریه را به خانواده اش پرداخت می کنم. در این 5 سال هم هر وقت خواستم با بچه هایم صحبت کنم، آن ها نخواستند مرا ببینند.

پس از آن وکیل متهم به قضات گفت: عمدی در کار موکلم نبوده و بنزین را مستقیم روی او نریخته و مرگ هم به خاطر شعله های آتش بوده. حتی لباس های نایلونی قربانی هم که با آب خاموش شده در مرگ او می توانسته اثرگذار بوده باشد چراکه باید با پتو خاموش می شد.

در ادامه قاضی با سمیرا که در خانه پدربزرگش بود تماس گرفت و از او نیز درباره شرح روز حادثه پرسید که او گفت: در خانه بودم که پدرم در را کوبید و با عصبانیت وارد خانه شد. به مادرم گفت باید از این محله برویم که مادرم مخالفت کرد بعد خانه را به آتش کشید. اما نه شیشه بخاری شکست و نه لباس نایلونی تن مادرم بود. بعد از آن هم پدرم مدارکش را برداشت تا فرار کند، اما آنقدر جیغ و داد کردم تا همسایه ها او را گرفتند و تحویل پلیس دادند.

متهم در واکنش به اظهارات دخترش گفت: من اظهارات دخترم را قبول ندارم. او به خاطر فوت مادرش از من کینه به دل گرفته و می خواهد من را مقصر نشان دهد در حالی که من عاشق همسرم بودم.

با پایان اظهارات متهم، قضات برای صدور رأی وارد شور شدند.