در خبرها آمده است یاسین سلمانی، هافبک ناکارآمد و سکونشین پرسپولیس از حضور در اردوی قطر سرخپوشان خودداری کرده و به همین دلیل از سوی کمیته انضباطی باشگاه احضار شده است. این شاید پایانی بر دوران بی نتیجه حضور سلمانی در پرسپولیس باشد؛ بازیکن مستعد، اما تنبلی که پس از طرد شدن از سپاهان، در تهران هم تک تک سرمربیان سرخ ها را از خودش ناامید کرد و حالا کارش به جایی رسیده که با میل و اراده خودش حتی اردوی زمستانی تیم را هم تحریم می کند!

مدت هاست که همه از سلمانی قطع امید کرده اند و خیلی ها اساسا یادشان رفته پرسپولیس چنین بازیکنی هم داشت، با این حال قرارداد او در ابتدای فصل به شکل غیرمنتظره ای تمدید شد تا چند 10 میلیارد تومان از پول پرسپولیس حیف و میل شود. رقم دقیق دریافتی سلمانی مشخص نیست، اما هر پولی که به او داده اند، قطعا می توانسته در هزار جای بهتر هزینه شود.

حتما یکی از بهترین کارهایی که می شد با این پول کرد، صرف آن در فوتبال پایه بود؛ این که بازیکنان تیم های رده سنی پرسپولیس، حتی الامکان لباس بهتر بپوشند، غذای بهتر بخورند یا در زمین مناسب تری تمرین و بازی کنند.

راهکار دیگر، تقویت سخت افزار باشگاه بود؛ حتی یک وسیله تمرینی بیشتر یا امکانات به روزتر در بخش پزشکی، فیزیوتراپی و بدنسازی، می توانست هزار بار ارزنده تر از ریختن پول در جیب بازیکنی باشد که فقط در حال تفریح و خوشگذرانی است.

یک کار دیگر این بود که شما این پول را به چند استعدادیاب درست و حسابی بدهید و آنها را بفرستید سراغ لیگ های پایین و تیم های پایه و مناطق مختلف کشور و مسابقاتی که اصلا دیده نمی شوند. بعد از شش ماه هم از هر کدام شان چند اسم به درد بخور می خواستید. قطعا برآیند این همه تلاش همزمان، می توانست کشف چند استعداد به درد بخور باشد تا تیم به این بزرگی ناچار نباشد نیم فصل تمام یعقوب براجعه را در سمت راست زمین تحمل کند. مگر امثال طارمی و نوراللهی و محمد انصاری از کجا آمدند؟ حتما نظیر این بازیکنان را هنوز هم داریم، فقط چشمی نیست که آنها را ببیند.

حتی در مصرف گرایانه ترین و کوتاه مدت ترین شکل ممکن، می شد این پول را به صورت آپشن تشویقی پیش روی دیگر بازیکنان گذاشت تا آنها برای ارائه نمایش های بیشتر، انگیزه بالاتری داشته باشند؛ تعیین جایزه برای فلان مقدار بازی، گلزنی، ارسال پاس گل، کلین شیت، انتخاب به عنوان بهترین بازیکن زمین و...

از این مصرف گرایانه تر هم می توانست پرداخت همین پول به یک بازیکن دیگر و جذب او باشد. هر مهره ای که پرسپولیس برای خط میانی اش می گرفت، احتمالا آماری بهتر از 13 دقیقه بازی به ثبت می رساند؛ مجموع دقایق حضور یاسین سلمانی در زمین در این فصل!

پرسپولیس اما هیچ کدام از این کارها و خیلی راهکارهای جانشین دیگر را انجام نداد و پولش را پای جوان کاهلی ریخت که بدون هیچ کار مفیدی برای تیم، به ریش باشگاه بخندد. البته که یاسین تنها مصداق پول سوزی در فوتبال ایران نیست. پرسپولیس (مثل استقلال و برخی تیم های دیگر) آنقدر ثروتش را در این سال ها مفت به باد داده که با جمع کردن همه آنها، می شد یک ورزشگاه برای سرخپوشان ساخت و از این دربدری و مذلت نجات یافت، اما افسوس، صد افسوس...