امیرسعید ایروانی در نشست فوق العاده شورای امنیت درباره ربایش رییس جمهور ونزوئلا، حضور معاون دبیرکل سازمان ملل متحد، دی کارلو، را در این نشست ارج نهاد و مراتب قدردانی ویژه خود را از جفری سَکس به سبب ارائه گزارشی روشنگرانه و پرمحتوا و نیز مشارکت ارزشمندش ابراز کرد.

وی در ادامه تبریکات صمیمانه خود را به سومالی به مناسبت تصدی ریاست شورای امنیت در ماه جاری اعلام کرد و انتخاب اعضای جدید شورای امنیت را به بحرین، کلمبیا، جمهوری کنگو، لتونی و لیبریا صمیمانه تبریک گفت.

نماینده دائم ایران در سازمان ملل در ادامه به تشریح مواضع کشور درباره ربایش رییس جمهور ونزوئلا توسط دولت آمریکا پرداخت.

متن سخنان امیرسعید ایروانی به شرح ذیل است:

آقای رییس،

جمهوری اسلامی ایران مایل است خود را با بیانیه ای که توسط اریتره از سوی گروه دوستان در دفاع از منشور ملل متحد ایراد شد همراه بداند و در ادامه، ملاحظات ذیل را در ظرفیت ملی خود مطرح کند:

اولاً، جمهوری اسلامی ایران به شدیدترین وجه ممکن، حمله نظامی ایالات متحده آمریکا علیه جمهوری بولیواری ونزوئلا را محکوم می کند. این اقدام غیرقانونی مصداق بارز تروریسم دولتی، نقض آشکار منشور ملل متحد علی الخصوص مواد 2 بند 4 و 2 بند 7 منشور و نیز قواعد آمره حقوق بین الملل محسوب بوده، و در حکم یک فعل متخلفانه بین المللی و عمل تجاوزکارانه تمام عیار محسوب می گردد. چنین تجاوز نظامی علیه یک دولت مستقلِ عضو سازمان ملل متحد، نقض جدی صلح و امنیت منطقه ای و بین المللی محسوب می گردد و پیامدهای گسترده و عمیقی برای کل نظام بین الملل در پی دارد.

ثانیاً، ربایش رییس جمهور منتخب مردم و بانوی اول جمهوری بولیواری ونزوئلا توسط آمریکا، نقض فاحش حقوق بین الملل عرفی از جمله اصول مربوط به مصونیت و حرمتِ اشخاصِ اعطاشده به رؤسای دولت و حکومت بر اساس حقوق بین الملل است و تعرضی خطیر به اصل برابری حاکمیتی دولت ها محسوب می شود. جمهوری اسلامی ایران ضمن یادآوری حق ذاتی ونزوئلا در دفاع مشروع، بر مسئولیت حقوقی سازمان ملل متحد، به ویژه شورای امنیت، برای اتخاذ اقدامات عاجل به منظور توقف این تجاوز غیرقانونی و تضمین پاسخگویی و مسئولیت پذیری تمامی عاملان آن تأکید می کند. جمهوری اسلامی ایران همچنین مجدداً حمایت کامل و قاطع خود را از مردم و دولت قانونی و منتخب جمهوری بولیواری ونزوئلا مورد تأکید قرار می دهد.

ثالثاً، آمریکا آشکارا در پی آن است که قوانین داخلی خود را جایگزین حقوق بین الملل و منشور ملل متحد کند. این رویکرد، هشداری جدی برای جامعه بین المللی و تمامی دولت های عضو به شمار می رود. چنین رفتار غیرقانونی ، بنیان های اساسی نظم حقوقی بین المللی مبتنی بر منشور را هدف قرار می دهد و رویه ای خطرناک ایجاد می کند که باید به طور قاطع و بی ابهام مردود شمرده شود. سیاست اعلامی موسوم به صلح از طریق قدرت آمریکا، به جای حاکمیت قانون، قانون جنگل و حاکمیت زور را تجویز می کند و در صورت تحمل و عادی سازی، نظام امنیت جمعیِ مستقر بر اساس منشور را بی اثر و فاقد کارکرد و معنا خواهد ساخت.

چهارم، تداوم بی عملی و انسداد شورای امنیت در برابر تهدیدهای صریح و اعمال تجاوزکارانه آمریکا، به شکل گیری فضایی خطرناک از مصونیت از مجازات دامن زده است. این وضعیت، ایالات متحده را در تداوم رفتارهای غیرقانونی ای که تهدیدی جدی علیه صلح و امنیت منطقه ای و بین المللی محسوب می شود، وقیح تر ساخته است. در روزهای اخیر، رییس جمهور آمریکا به طور مکرر تهدیدهای علنی به توسل به زور علیه جمهوری اسلامی ایران مطرح کرده است که نقض آشکار ماده 2 بند 4 منشور ملل متحد به شمار می رود.

هم زمان، ایالات متحده با ریختن اشک تمساح برای مردم ایران، به صورت ریاکارانه مدعی حمایت از آنان می شود، حال آن که کارنامه ای مستند و روشن از مداخله، توسل به زور و اعمال اقدامات قهرآمیز یک جانبه غیرقانونی علیه ایران در کارنامه خود دارد. این موارد شامل حمایت و مشارکت مستقیم سیاسی، نظامی و عملیاتی این کشور در جنگ تجاوزکارانه مشترک و غیرقانونی رژیم اسراییلی علیه ایراندر فاصله 13 لغایت 24 ژوئن 2025 است؛ جنگی که به جان باختن غیرنظامیان، حمله به زیرساخت های غیرنظامی و ارتکاب نقض های جدی حقوق بنیادین بشرِ مردم ایران انجامید.

جمهوری اسلامی ایران بار دیگر حق ذاتی خود را برای دفاع از حاکمیت، تمامیت ارضی و امنیت ملی خویش و نیز حفاظت از مردم خود در برابر هرگونه مداخله خارجی مورد تأکید قرار می دهد. ایالات متحده آمریکا مسئولیت کامل هرگونه پیامد ناشی از تهدیدهای غیرقانونی خود و هرگونه تشدید تنش متعاقب آن را بر عهده خواهد داشت.

در پایان، صراحتاً و بدون هیچ گونه ابهامی، اتهام بی اساس و اشاره ناموجه مطرح شده علیه ایران از سوی نماینده ایالات متحده آمریکا در این نشست را قاطعانه مردود می دانیم. واقعیت های میدانی کاملاً روشن است، به روشنی خود گویای حقیقت بوده و با لفاظی های سیاسی یا روایت سازی های ساختگی قابل پنهان سازی نیست.