سیلیا فلورس، از مدت ها پیش فردی فراتر از بانوی اول در ونزویلا بوده است. همسر رییس جمهور نیکولاس مادورو، یکی از برجسته ترین زنان در دولت به شمار می رود و هوادارانش بیشتر او را نخستین مبارز می نامند.

به گزارش بی بی سی، او در سال 1956 متولد شد و مسیر سیاسی را موازی با همسرش طی کرد و در مقاطعی، مقام هایی بالاتر از او نیز داشت.

او نقش فعالی در شکل دهی مسیر سیاسی کشور، به ویژه پس از آن که مادورو در سال 2013 رییس جمهور شد، ایفا کرد.

صبح روز شنبه (3 جنوری 2026) خانم فلورس و همسرش در جریان عملیات نظامی امریکا در داخل ونزویلا بازداشت شدند و اکنون هر دو قرار است در دادگاهی در نیویارک با اتهام های قاچاق مواد مخدر و سلاح روبه رو شوند.

سیلیا فلورس، از مدت ها پیش فردی فراتر از بانوی اول در ونزویلا بوده است. همسر رییس جمهور نیکولاس مادورو، یکی از برجسته ترین زنان در دولت به شمار می رود و هوادارانش بیشتر او را نخستین مبارز می نامند.

او در سال 1956 متولد شد و مسیر سیاسی را موازی با همسرش طی کرد و در مقاطعی، مقام هایی بالاتر از او نیز داشت.

او نقش فعالی در شکل دهی مسیر سیاسی کشور، به ویژه پس از آن که مادورو در سال 2013 رییس جمهور شد، ایفا کرد.

صبح روز شنبه (3 جنوری 2026) خانم فلورس و همسرش در جریان عملیات نظامی امریکا در داخل ونزویلا بازداشت شدند و اکنون هر دو قرار است در دادگاهی در نیویارک با اتهام های قاچاق مواد مخدر و سلاح روبه رو شوند.

فلورس و مادرو، هر دو در سایه مرد دیگری، هوگو چاوز، رهبر فقید ونزویلا به قدرت رسیدند.

این مادورو بود که در کارزارهای انتخاباتی سال 2013، پس از مرگ چاوز، لقب نخستین مبارز را به فلورس داد و عنوان بانوی اول را مفهومی اشرافی خواند.

وزارت مالیه امریکا در سپتمبر 2018، تحریم های مالی را علیه سیلیا فلورس، برای هدف قرار دادن حلقه نزدیکان رییس جمهور ونزویلا، وضع کرد.

مادورو گفته بود که سیلیا فلورس، در شهر تیناکلو، حدود 200 کیلومتری غرب کاراکاس، پایتخت، در مزرعه ای با کف خاکی به دنیا آمد. او گفته است خانواده فلورس زمانی که او چهار ساله بود، به کاراکاس نقل مکان کردند.

فلورس که کوچک ترین فرزند از میان شش خواهر و برادر است، همراه با خانواده اش در دو محله پرجمعیت غرب کاراکاس، کاتیا و بوکرون، زندگی می کرد.

در 32 سالگی، از رشته حقوق از دانشگاه خصوصی سانتا ماریا فارغ شد و سپس در رشته حقوق جزا و کار تخصص گرفت.

با این حال، زندگی او پس از کودتای نافرجام هوگو چاوز، در فبروری 1992 مسیر جدیدی پیدا کرد.

فلورس به تیم حقوقی ای پیوست که از افسران نظامی کودتاچی دفاع می کرد. خود او نیز در نهایت به پروژه سیاسی آن ها پیوست.

در همان دوران بود که با مادورو آشنا شد؛ کسی که در عکس های آن زمان، در کنار چاوز در رویدادهای عمومی، مانند محافظ دیده می شود.

مادورو در این مورد گفته بود: من سیلیا را ملاقات کردم. او وکیل چند افسر نظامی میهن پرستِ زندانی بود. وکیل فرمانده چاوز هم بود و خوب، وکیل بودن برای چاوز در زندان… کار سختی بود. در همان سال های مبارزه با او آشنا شدم و بعد، خوب، او توجه ام را جلب کرد.

از آن زمان، سرنوشت هر دوی آن ها با چاوز و جنبش سیاسی او، معروف به چاویسو گره خورد.

سیلیا فلورس در دهه 1990 به سازمان های مختلف وابسته به چاوزیسم، پیوست و با پیروزی چاوز در انتخابات ریاست جمهوری 1998، او به مقام های بسیار مهمی رسید.

در سال 2000 به عضویت مجلس ملی انتخاب شد و پس از پیروزی در دور دوم انتخابات در سال 2006، اولین زنی شد که در تاریخ ونزویلا، ریاست نهاد قانون گذاری این کشور را برعهده گرفت.

او به مدت شش سال، پارلمانی تقریباً تک حزبی را رهبری کرد، زیرا احزاب اصلی مخالف در انتخابات شرکت نکرده بودند. فلورس خود را به عنوان همکار سرسخت چاوز نشان داد و دوران ریاستش خالی از جنجال هم نبود، از جمله ممنوع کردن دسترسی رسانه ها به صحن مجلس.

این محدودیت تا جنوری 2016 ادامه داشت و پس از انتخابات جدید که مخالفان کنترل مجلس ملی ونزویلا را به دست گرفتند، این محدودیت لغو شد.

سیلیا فلورس همچنین از سوی اتحادیه ها به خویش خوری متهم شد که مدعی بودند او در استخدام تا 40 نفر، از جمله اعضای خانواده اش، نفوذ داشته است.

او در پاسخ به رسانه های محلی گفت: خانواده ام اینجا آمدند و من افتخار می کنم که آن ها خانواده من هتسند. از آنان به عنوان کارگر دفاع می کنم و از رقابت های عمومی نیز دفاع خواهم کرد.

هوگو چاوز او را در اوایل 2012 به عنوان دادستان کل ونزویلا منصوب کرد و تا زمان مرگ آقای چاوز در 2013، این سمت را برعهده داشت.

در جولای همان سال، سه ماه پس از انتخاب مادورو به عنوان رییس جمهور، هر دو با هم ازدواج کردند و فلورس رسما بانوی اول ونزویلا شد. ازدواج رابطه چندین ساله آن ها را رسمیت بخشید که در طول آن دوران، فرزندانی از روابط قبلی شان را بزرگ کردند: سه فرزند از فلورس و یک فرزند از مادورو.

در انتخابات پارلمانی 2015، فلورس دوباره به مجلس ملی انتخاب شد، اما برای نخستین بار در 15 سال، چاویزسم در اقلیت قرار گرفت.

دو سال بعد، در آگست 2017، او مجلس ملی را ترک کرد و عضو نهاد تازه تأسیس و جنجالی، مجلس مؤسسان ملی شد.

خانواده

در ماه می 2015، فلورس برنامه تلویزیونی با سیلیا، به عنوان یک خانواده را در شبکه دولتی آغاز کرد و یک سال بعد، برنامه تصمیم ها را در رادیو پخش کرد.

اما در سال های اخیر، توجه رسانه ها بیشتر از آن که در مورد خودش باشد، معطوف به خانواده او بوده است.

در نوامبر 2015، دو برادر زاده اش پس از بازداشت در هاییتی و تحویل به اداره مبارزه با مواد مخدر امریکا، از سوی دادستانی نیویارک، به جرایم مرتبط به قاچاق مواد مخدر متهم شدند.

فلورس، امریکا را به ربودن برادرزاده هایش متهم کرد، اما در دسمبر 2017، قاضی این دو مرد جوان را به اتهام قاچاق مواد مخدر به 18 سال زندان محکوم کرد.

دادستانی ادعا کرده بود که آن دو قصد داشتند با استفاده از محل استقرار هواپیمای ریاست جمهوری در میدان هوایی مایکتیا در کاراکاس 800 کیلوگرم کوکایین را به هندوراس منتقل کنند تا سپس به امریکا قاچاق شود.

این دو نفر در اکتبر 2022، پس از عفو از سوی جوبایدن، رییس جمهور وقت امریکا، در چارچوب توافقی که به آزادی هفت شهروند امریکایی زندانی در ونزویلا انجامید، آزاد شدند.

با بازگشت دونالد ترامپ به کاخ سفید، این دو برادرزاده و دیگر اعضای خانواده دوباره تحریم شدند، اما اکنون این مادورو و فلورس هستند که با چالشی فوری تر روبه رو شده اند.