باشگاه پرسپولیس در پنجره نقل و انتقالات زمستانی مسیری را در پیش گرفته که پیش از این مدیریت سابق این باشگاه آن را طی کرد و ناموفق بود. ناموفق از این جهت که خیلی از بازیکنان نامدار یا غیر نامدار این تیم با رقم های سنگین سرخپوش شدند.

پیمان حدادی بعد از شروع کارش در باشگاه پرسپولیس بر این نکته تاکید داشت که برای جذب بازیکن هم زمان را در نظر می گیرند و هم اینکه در سکوت عمل کنند تا پای واسطه ها به میان نیاید. در همین راستا او محسن خلیلی را به عنوان معاون ورزشی انتخاب کرد تا او با ارتباط مستقیم با اوسمار ویرا خیلی زود فعالیت های نقل و انتقالاتی را آغاز و برای جذب بازیکن اقدام کنند. اما فردای بازی با مس رفسنجان لیست خرید این باشگاه با جزییات بیرون آمد.

همین مورد کافی بود تا روند نقل و انتقالات پرسپولیس متوقف شود از این جهت که پای واسطه های داخلی به میان آمده و هم بازیکنان قیمت شان چند برابر شد و هم باشگاه های آنها قیمت رضایت نامه را بالا بردند. با این اتفاق حالا باشگاه پرسپولیس مجبور است برای جذب بازیکنان مدنظرش قیمت خارج از عرفی را پرداخت کند یا اینکه قید آنها را به طور کل بزند.

مدیران پرسپولیس در واقع از اشتباهات خواسته یا ناخواسته مدیریت قبلی این باشگاه درس نگرفتند و با شرایط پیش آمده شاید نتوانند حداقل خریدهای مورد نظر اوسمار را به موقع انجام دهند. هر چند در این ماجرای رخ داده نباید نقش ایجنت های نزدیک به اوسمار را هم کمرنگ دانست از این جهت که آنها در بازارگرمی برای بازیکنان مدنظر سرمربی نقش پررنگی داشتند.

موضوع دیگر اینکه خود اوسمار نیز در پایان نیم فصل بود که به یکباره بازیکنان منتخب بخش اسکاتینگ باشگاه پرسپولیس را به نوعی رد کرد و به یکباره لیست خرید برای باشگاهش رو کرد. در چنین شرایطی باید گفت در این ماجرا فقط مدیران پرسپولیس مقصر نبودند و برخی نیز در مجموعه و خارج از مجموعه پرسپولیس سعی کردند در جهت منافع خود مسیر را ناهموار کنند.