محمد زعیم زاده، سردبیر روزنامه فرهیختگان، در یادداشتی به توییت منتسب به سعید جلیلی درباره مقایسه وضعیت کنونی کشور با گوساله پرستی سامری ها واکنش نشان داده است.

او در این زمینه نوشت: القا این تصویر که مقامات ارشد کشور در جریان تصمیم ها از جمله مذاکره و… نیستند، این دستور کاری است که پیش تر چند اکانت توییتری و یک کانال که از لندن به روز می شوند تکرار می کردند و حالا توسط عضو رسمی شورای عالی امنیت ملی بیان شده است.

درباره ی این ادعا در دو سطح می شود بحث کرد، نخست آنکه آیا چنین تصویری درست است، تمام توصیفات از جنگ 12 روزه نشان می دهد ادعای برکنار بودن مقامات ارشد حاکمیتی از فرآیندهای تصمیم سازی محلی از اعراب ندارد. یکی از مهم ترین دلایل شکست پروژه سنگین صهیونیست ها و آمریکایی ها، در میدان بودن فرمانده کل قوا در عرصه تصمیم و عمل از همان لحظات اول جنگ بوده است. در چنین فضایی چطور می توان خلاف واقعی به این بزرگی گفت؟

دوم اینکه، القای چنین تصویر غلطی آیا به نفع نظام و کشور است یا به ضرر آن؟ برای پاسخ به این سوال بیایید اهداف صهیونیست ها را مرور کنیم، آن ها دو هدف مهم را که در جنگ به آن نرسیدند حالا دنبال می کنند، نخست القا حاکمیت دوگانه بین مسئولان کشور و پایان یک صدایی و دوم تشدید شکاف بین آحاد مردم و ساختن دو قطبی های هولناک.

آن چند اکانت توییتری و آن کانال به وضوح مدتی است هر دو پروژه را کلید زده اند، ناامید کردن حزب اللهی ها از نظام و بعد تشدید شکاف بین بدنه حزب اللهی و عامه مردم دال مرکزی پروژه است، پیدا کردن رگ و ریشه داخلی این پروژه خیلی کار سختی نیست، اگر هم سخت بود دیگر با توییت این دوست عزیزمان اصلا سخت نیست. اما سوال مهم این است که چرا چهره ی اصلی این جریان خود به میدان آمده و دیگر تاب مستوری ندارد؟ عصبانیت از روند برخی انتصابات قابل تامل است اما آیا خبرهای دیگری در راه است؟