| به نقل از تابناک، اکونومیست در تازه ترین شماره آینده نگرانه خود، تصویری از جهان سال 2027 ترسیم کرده که در آن نشانه های بحران و دگرگونی تقریباً در تمام بخش های تصویر به چشم می خورد. این تصویر که اثر کلئون پترسون، هنرمند آمریکایی است، به شکل یک کره طراحی شده و مجموعه ای از نمادهای سیاسی، نظامی، اقتصادی، فناورانه و اجتماعی را در خود جای داده است. انتخاب رنگ های قرمز، سیاه و سفید نیز به فضای پرتنش تصویر کمک کرده است؛ جهانی که در آن جنگ، رقابت اقتصادی، فناوری های نوظهور و بحران های زیست محیطی از یکدیگر جدا نیستند. نکته قابل توجه آن است که اکونومیست شش محور اصلی را در زیر عنوان جلد آورده است: فصل پایانی ترامپ و تلاش او برای ترک نکردن آرام صحنه سیاست، شتاب هوش مصنوعی و واکنش های منفی به آن، پیامدهای پس از ایران، تداوم گرمایش زمین، رشد پوپولیسم و فرسودگی مخاطبان از بازسازی مکرر مجموعه های سینمایی هالیوود. این عناوین نشان می دهد که نگاه تحریریه اکونومیست به سال آینده صرفاً معطوف به جنگ و سیاست نیست؛ بلکه اقتصاد، فناوری، فرهنگ عمومی و حتی الگوهای مصرف نیز در مرکز توجه قرار دارند. ایران؛ محوری که پیامدهای آن از مرزهای منطقه فراتر می رود یکی از مهم ترین عبارت های درج شده روی جلد، After Iran است؛ عبارتی که اکونومیست برای اشاره به پیامدهای منطقه ای و جهانی تحولات مرتبط با ایران انتخاب کرده است. این انتخاب از آن جهت اهمیت دارد که ایران در این شماره صرفاً به عنوان یک موضوع منطقه ای مطرح نشده، بلکه تحولات مرتبط با آن در پیوند با امنیت انرژی، مناسبات قدرت ها، تجارت جهانی و امنیت غذایی بررسی شده است. تام استندیج، سردبیر ویژه نامه The World Ahead ، در توضیح این محور می گوید جهان در سال 2027 با پیامدهای جنگ آمریکا با ایران روبه رو خواهد بود؛ پیامدهایی که از بازآرایی سیاست منطقه ای و تغییر مسیرهای انرژی تا کمبود کود شیمیایی و تهدید امنیت غذایی میلیون ها نفر امتداد پیدا می کنند. در ارزیابی اکونومیست، یکی از مهم ترین نتایج این تحولات، تغییر نگاه متحدان و رقبای آمریکا به این کشور است. این مجله معتقد است متحدان واشنگتن اعتماد سابق را به آن ندارند و دشمنانش نیز دیگر همان میزان پیشین از قدرت بازدارندگی آمریکا هراس ندارند. از منظر این تحلیل، موضوع فقط نتیجه یک تقابل نظامی نیست؛ مسئله اصلی، پیامدهای راهبردی آن برای جایگاه آمریکا و ساختار قدرت در خاورمیانه است. در چنین چارچوبی، اهمیت ایران در محاسبات بین المللی را نمی توان صرفاً با تحولات سیاسی داخلی یا روابط دوجانبه با کشورهای منطقه سنجید. انرژی، امنیت دریایی، زنجیره تأمین مواد غذایی و مناسبات قدرت های جهانی، همگی می توانند از تحولات مرتبط با ایران تأثیر بپذیرند.  آمریکا در آستانه دوران پساترامپ؛ پایان نفوذ یا آغاز مرحله ای تازه؟ یکی دیگر از محورهای اصلی جلد، آینده سیاسی دونالد ترامپ است. اکونومیست از تعبیر فصل پایانی ترامپ استفاده کرده، اما هم زمان تأکید دارد که رییس جمهور آمریکا قرار نیست به آسانی از صحنه سیاسی کنار برود. تام استندیج معتقد است با آغاز رقابت ها برای جانشینی ترامپ، او ممکن است به جای تبدیل شدن به رییس جمهوری کم اثر در ماه های پایانی، رفتار تهاجمی تر و غیرقابل پیش بینی تری در پیش بگیرد. بر اساس ارزیابی این مجله، صدور فرمان های اجرایی بیشتر، اختلافات حقوقی، تغییر نام های جغرافیایی، اجرای پروژه های بزرگ و حتی ماجراجویی های نظامی از جمله اقداماتی است که ممکن است در راستای حفظ نفوذ سیاسی و ثبت میراث ترامپ دنبال شود. این پیش بینی در واقع به یک پرسش مهم تر اشاره دارد: آیا پایان دوره ریاست جمهوری ترامپ به معنای پایان ترامپیسم در سیاست آمریکا خواهد بود؟ هوش مصنوعی؛ از شتاب فناوری تا نگرانی از حباب اقتصادی تصویر یک مغز دیجیتال، ربات، تراشه و نمودار نزولی در جلد اکونومیست، با یکی دیگر از محورهای مهم این ویژه نامه ارتباط دارد: آینده هوش مصنوعی. اکونومیست معتقد است در سال 2027 هم زمان با افزایش توانایی های هوش مصنوعی، واکنش منفی به شرکت های بزرگ فناوری نیز تشدید خواهد شد. نگرانی این مجله تنها به حذف مشاغل یا تغییر ساختار بازار کار محدود نیست؛ بدهی های فزاینده شرکت های فعال در حوزه هوش مصنوعی، قراردادهای پیچیده و غیرشفاف و خطر شکل گیری حباب اقتصادی نیز در کانون توجه قرار دارند. به این ترتیب، هوش مصنوعی در نگاه اکونومیست هم فرصت بزرگ اقتصادی است و هم منبعی برای شکل گیری ریسک های مالی، سیاسی و امنیت سایبری. اروپا؛ بازگشت پوپولیسم و آزمون سیاسی فرانسه در بخش دیگری از تصویر، نمادهای سیاسی و انتخاباتی در کنار نشانه هایی از بحران اقتصادی دیده می شوند. اکونومیست انتخابات ریاست جمهوری فرانسه در سال 2027 و احتمال پیروزی مارین لوپن را یکی از مهم ترین تحولات سیاسی اروپا می داند. از نگاه این نشریه، چنین نتیجه ای می تواند روابط فرانسه و آلمان را که یکی از پایه های اصلی قدرت اتحادیه اروپا محسوب می شود، با چالش جدی روبه رو کند. هم زمان، افزایش بدهی دولت ها و رشد بازده اوراق قرضه در کشورهای ثروتمند، موضوع دیگری است که اکونومیست نسبت به آن هشدار داده است. به باور این مجله، ادامه هزینه کردهای فراتر از توان اقتصادی دولت ها نمی تواند بدون پیامد باقی بماند. تایوان، فضا و رقابت قدرت های بزرگ در میان نمادهای نظامی و فناورانه جلد، نشانه هایی از رقابت چین و آمریکا نیز دیده می شود. اکونومیست سال 2027 را برای تایوان دوره ای حساس توصیف می کند و به گزارش هایی اشاره دارد که بر اساس آنها، شی جین پینگ از ارتش چین خواسته است تا سال 2027 برای تصرف این جزیره آمادگی داشته باشد. البته آمادگی نظامی با تصمیم قطعی برای آغاز جنگ یکسان نیست؛ اما همین احتمال، یکی از عوامل افزایش تنش در شرق آسیا خواهد بود. در کنار آن، کاهش هزینه پرتاب به فضا و برنامه های شرکت اسپیس ایکس برای پرتاب های منظم ماهواره ای، راه اندازی ایستگاه فضایی خصوصی و حتی ایده ایجاد مراکز داده در مدار زمین از دیگر موضوعات این شماره است. از داروهای لاغری تا بحران هالیوود اکونومیست در کنار مسائل کلان سیاسی و اقتصادی، دو تحول متفاوت در زندگی روزمره و فرهنگ عمومی را نیز برجسته کرده است. نخست، گسترش داروهای کاهش وزن مانند اوزمپیک و تأثیر آنها بر رفتار مصرف کنندگان و صنعت داروسازی است. این مجله معتقد است تغییر الگوی وزن و سبک زندگی می تواند هزینه کرد مردم در حوزه پوشاک، لوازم آرایشی و تناسب اندام را نیز تغییر دهد. موضوع دوم، آینده هالیوود است. بازسازی مکرر مجموعه های سینمایی قدیمی و تلاش برای بازگرداندن مخاطبان به فرنچایزهای شناخته شده، از نگاه اکونومیست ممکن است با خستگی مخاطبان روبه رو شود؛ به ویژه آنکه تولیدات کم هزینه تر و مستقل ساخته شده توسط چهره های فعال در یوتیوب توانسته اند توجه مخاطبان را به خود جلب کنند. آیا اکونومیست در حال پیشگویی آینده است؟ جلدهای سالانه اکونومیست همواره با واکنش ها و تفسیرهای مختلفی روبه رو می شوند. بسیاری از کاربران شبکه های اجتماعی تلاش می کنند برای تک تک نمادهای این تصاویر معنایی پنهان پیدا کنند و آنها را به رویدادهای مشخص آینده ارتباط دهند. با این حال، باید میان پیش بینی های رسمی تحریریه و برداشت های شخصی از جزییات تصویر تفاوت قائل شد. اکونومیست برای همه اجزای این تصویر توضیح رسمی و مستقلی ارائه نکرده است؛ بنابراین نسبت دادن یک پیام قطعی یا پیش بینی محرمانه به هر نماد، بدون سند، قابل اتکا نیست. آنچه از متن رسمی این ویژه نامه برمی آید، تصویری از جهانی است که در آن پیامدهای تحولات ایران، آینده نظم سیاسی آمریکا، رقابت فناوری، بحران بدهی ها و تغییرات اقلیمی به یکدیگر گره خورده اند. در نهایت، شاید مهم ترین پیام جلد The World Ahead 2027 نه پیش بینی یک حادثه مشخص، بلکه نمایش جهانی باشد که در آن هیچ بحران بزرگی در مرزهای جغرافیایی خود باقی نمی ماند؛ جنگ می تواند به بازار انرژی و سفره مردم راه پیدا کند، رقابت فناوری به بحران مالی تبدیل شود و تحولات سیاسی یک کشور، موازنه قدرت در قاره ای دیگر را تغییر دهد. |