به گزارش "ورزش سه"، «ما بهترین هستیم»، این پیام قاطعی بود که هنوز هم به عنوان خلاصه ای از اتفاقات رخ داده در جریان بازدید فیفا در دیوارهای برنابئو طنینانداز است. هنوز کارهای زیادی در پیش است، مانند بازدید از والنسیا و ویگو، اما مدیران و کارشناسانی که کمیسیون فیفا را تشکیل میدهند و مسئول بررسی میزبانهای احتمالی جام جهانی هستند (و تصمیمگیری درباره اینکه چه کسانی از این مرحله عبور میکنند تا اواخر ۲۰۲۷ نهایی نخواهد شد)، موضع فدراسیون و رئال مادرید را درباره فینال جام جهانی به روشنی درک کردهاند. پیامی که آنها در روزهای اخیر، بهویژه در دو مقطع از روز گذشته دریافت کردهاند، هیچ شکی درباره موضع اسپانیا در یک مناقشه منافع باقی نمیگذارد؛ مناقشهای که از ابهام در پیام پروژهای سرچشمه میگیرد که در اسپانیا و پرتغال متولد شد و رشد کرد و مراکش در جریان کار به آن ملحق شد.  در شام پنجشنبه، رافائل لوزان به صورت حضوری به آنها گفت که فدراسیون اسپانیا درباره جام جهانی ۲۰۳۰ و البته فینال ۲۱ جولای سال مذکور چه فکری میکند، اما این تنها پیامی نبود که هیئت اعزامی فیفا را تحت تأثیر قرار داد. چیزی که هیچکدام از حاضران انتظار آن را نداشتند، بیانیه قاطعانهای بود که رئال مادرید به طور مستقیم درباره چیستی برنابئو و توانایی اثباتشده مدیریتی باشگاه سفیدپوش مطرح کرد؛ موضوعی که هفته گذشته بدون دور از ذهن بودن با برگزاری مسابقه لیگ فوتبال آمریکایی بار دیگر ثابت شد. «شما میتوانید یک استادیوم طلایی بسازید، اما باید بدانید چگونه رویدادها را مدیریت کنید، به یک تیم کاری نیاز دارید که استادیوم را به کار بیندازد و ما بهترین هستیم.» این را کسی گفت که دو دهه است در حال شکلدهی به مسابقات و رویدادها در برنابئو است؛ مستقیم و با اطمینان. ایده منتقلشده باعث شد فیفا و فرستادههای ویژه آن با این باور محل را ترک کنند که فدراسیون و به طور مشخص رئال مادرید چه چیزی میخواهند؛ موضوعی که فلورنتینو پرز قبلاً در دفعات متعددی به جانی اینفانتینو منتقل کرده بود. رافائل لوزان نیز قاطع و باایمان به نظر میرسید. جایگاه او دیروز در پراگ در کنار تیم ملی نبود، بلکه در مادرید در کنار افرادی بود که مسئول انتقال احساسات خود از آنچه دیده و شنیده شده بودند. او آنچه را که پیشتر در موقعیتهای دیگر بیان شده بود، تکرار کرد و با قاطعیت یادآور شد که هیچ گزینه دیگری به جز برگزاری فینال در اسپانیا در نظر گرفته نمیشود. البته هیچکس در اشتباه تهدید به خروج نیفتاد؛ استدلالی سیاسی که هیچ آیندهای ندارد و هیچکس به دلیل غیرممکن بودن آن حتی به آن فکر نکرده است. |