به گزارش "ورزش سه"، زنگ خطر در منچستر، پدیده جدیدی نیست. مدت‌هاست که این هشدارها به صدا درآمده‌اند. سال‌ها و فصل‌ها می‌گذرند و تیم همچنان در تلاش برای بهبود وضعیت خود است. و در این فصل، نگرانی از سقوط به دسته پایین‌تر نیز به این مشکلات اضافه شده است، زیرا در حال حاضر در رتبه سوم از پایین جدول قرار دارد. مایکل کریک، آخرین قربانی در این چرخه پرفراز و نشیب مربیان است.

الدترافورد، تئاتر رویاها، زمانی برای حریفان کابوس‌وار بود. اما اکنون، این ورزشگاه به یک پارک تفریحی برای هر حریفی تبدیل شده است. منبع اصلی مشکلات، نیمکت ذخیره‌ها است. از زمانی که سر الکس فرگوسن پس از نزدیک به دو دهه، سمت خود را ترک کرد، تیم دستخوش تغییرات زیادی شده است و باشگاه مدت‌هاست که نمی‌داند چگونه راه حل را پیدا کند.

فرگوسن در سال ۲۰۱۳ باشگاه را ترک کرد و از آن زمان، تا هفت مربی در عرض تنها ۱۳ سال هدایت تیم را بر عهده داشته‌اند، بدون احتساب مربیان موقت که آن‌ها نیز می‌توانند به این لیست اضافه شوند. در آن سال، در سال ۲۰۱۳، دیوید مویس مسئولیت دشوار جانشینی این اسطوره را بر عهده گرفت، اما حتی نتوانست یک فصل کامل را هدایت کند و رایان گیگز به عنوان مربی موقت جایگزین او شد.

در تابستان ۲۰۱۴، باشگاه تصمیم گرفت از تجربه استفاده کند و فن‌خال را به خدمت گرفت، اما این مربی هلندی سخت‌گیر تنها دو فصل دوام آورد. سپس تصمیم گرفته شد که به سمت یک رویکرد متفاوت حرکت کنند و ژوزه مورینیو را به خدمت بگیرند، اما حتی حضور این مربی مشهور و کاریزماتیک نیز نتوانست به تیم کمک کند تا دوباره قهرمان لیگ برتر شود، اگرچه آن‌ها توانستند جام حذفی، جام اتحادیه و لیگ اروپا را به دست آورند.

اما در الدترافورد، انتظارات بسیار بیشتر است و به همین دلیل، آن‌ها تصمیم گرفتند مسیر را تغییر دهند و به فردی از داخل باشگاه، مانند سولسشر، اعتماد کنند. اما این هم نتیجه نداد. این مربی نروژی هیچ جامی را به دست نیاورد و در زمستان ۲۰۲۱، جای خود را به فرد دیگری از داخل باشگاه، کریک، داد، که به عنوان مربی موقت برای چند روز به تیم پیوست، تا اینکه رانگنیک به عنوان مربی دائمی منصوب شد، اما او نیز تا می ۲۰۲۲ دوام نیاورد.

سپس تن‌هاخ به تیم پیوست، و او به عنوان آخرین امید پس از عملکرد خوبی که آژاکس در فصل‌های قبل از خود نشان داده بود، به باشگاه آمد. اما این آزمایش نیز موفقیت‌آمیز نبود. او در یک و نیم سال، یک جام اتحادیه (۲۰۲۳) و یک جام حذفی (۲۰۲۴) را به دست آورد و این روند تقریباً شش ساله عدم کسب جام از زمان حضور مورینیو را شکست، اما رابطه بد او با بازیکنان و عملکرد ضعیف تیم در لیگ، باعث شد که او نیز از سمت خود کناره‌گیری کند.

فن نیستلروی، اسطوره دیگری از باشگاه، به عنوان مربی موقت مسئولیت را بر عهده گرفت، در حالی که به دنبال جانشین مناسب می‌گشتند، و در نهایت روبن آموریم به عنوان مربی جدید منصوب شد، که پس از موفقیتش در اسپورتینگ لیسبون، یکی از مربیان محبوب بود، اما او نتوانست در منچستر یونایتد موفق عمل کند. او در ۶۳ بازی، تنها ۲۴ پیروزی، ۱۸ تساوی و ۲۱ شکست کسب کرد، که این کمترین درصد پیروزی در باشگاه از زمان ترک فرگوسن بود.

دارن فلچر، مربی موقت دیگری، برای چند روز روی نیمکت نشست تا اینکه مایکل کریک در ژانویه امسال هدایت تیم را بر عهده گرفت. اما این هم نتیجه نداد. این مربی انگلیسی پس از اینکه تیم را در رده‌های پایین جدول قرار داد و با یک بحران سازمانی بزرگ مواجه کرد، از سمت خود کناره‌گیری کرد. حضور پوچتینو، آخرین امید برای باشگاهی است که همچنان در نیمکت و زمین بازی دچار مشکل است، در حالی که مبالغ هنگفتی برای خرید بازیکنان هزینه می‌کند، اما این هزینه‌ها هنوز نتوانسته به نتایج دلخواه منجر شود.