به گزارش "ورزش سه"، اتلتیکو، تیمی بود که بسیار خسته به نظر می‌رسید و در بازیسازی دچار تردید بود. به همین دلیل به نظر می‌رسد اتلتیکو پیروزی و صدرنشین بودن را به حریف هدیه داد.

بدون شک در آغاز مسابقه تیم روخی‌بلانکو تا سه موقعیت آشکار داشت که دو تای آن‌ها توسط خولینِ نامدار از دست رفت. فقط ضربه جولیانو به گل تبدیل شد، در حالی که فلیک با دفاع خطی و پیش‌آمده خود بار دیگر نمایشی از خودکشی دسته‌جمعی ارائه داد؛ رویکردی که برای خوردن دو، سه یا چهار گل کاملاً کفایت می‌کند.

علاوه بر این، این بار تیم با خط دفاعی بی‌تجربه‌ای به میدان رفت زیرا فلیک تصور می‌کند هر بازیکنی را که در ترکیب بگذارد نشانه موفقیت است، اما واقعیت این‌طور نیست. جرارد مارتین افتضح است. فارینیاس اصلاً در زمین دیده نشد و کوبارسی وظایف بیش از حدی بر دوش داشت.

بارسلونادر نیمه نخس این حس را القا می‌کرد که قادر به گلزنی نیست. آیا رافینیا در زمین بود؟ به نظر می‌رسد که این‌طور نبود. لامین یامال نمایشی پوچ و توخالی ارائه داد. او حتی یک حرکت در حد ستاره‌ها انجام نداد و هر زمان که توپ را از دست می‌دهد، بلافاصله اعتراض به خطا می‌کند. با این فرمان، یامال به خاطر غرور بیش از حد به بازیکنی تبدیل خواهد شد که تنها در بازی‌های خانگی به کار می‌آید.

یامال با پاس گل به فرمین که این روزها دوران اوج و شکوه خود را سپری می‌کند، تا حدودی جبران کرد. گل تساوی یک هدیه سرنوشت‌ساز از سوی پوبیل در نقطه پنالتی بود که فرمین ا از آن نهایت استفاده را برد.

اما پیش از آن، اتلتیکو باید کار را در نیمه نخست با حداقل سه گل تمام می‌کرد. آن‌ها مانند بازی‌های قبلی مقابل فلیک از فرصت‌ها استفاده نکردند و اتلتیکو در لبه پرتگاه قرار گرفت.

این موضوع هیچ‌گاه قابل درک نبوده است که چرا با خولین آلوارز به گونه‌ای رفتار شد که انگار یک پدیده است. او چنین بازیکنی نیست و برابر بارسا نیز نمایشی فجیع به اجرا گذاشت. هواداران حق دارند از او انتقاد کنند و بخواهند او را به برزخ بفرستند. ارزش خولین روزبه‌روز افت می‌کند.

همگان، حتی فلیک، می‌دانستند که اگر از به ثمر رساندن گل‌ها در نیمه نخست چشم‌پوشی شود و پیش از استراحت گل تساوی دریافت گردد، وضعیت اتلتیکو ناامیدکننده خواهد شد؛ که همین‌طور هم شد، چرا که حتی بائنا نیز در مواجهه با خط دفاعی آشفته آبی‌واناری‌پوشان موقعیت‌هایش را از دست داد.

پیروزی بارسا بسیار حداقلی بود و تنبیهی برای تیمی که هیچ موقعیت گلزنی ایجاد نکرد، زیرا رافینیا و گوردون تقریباً اصلاً در جریان بازی دیده نشدند. در نهایت، این یک هدیه ارزشمند به بارسلونایی بود که از مهلکه گریخت؛ تیمی که اگر مقابل حریف باکیفیت‌تری قرار می‌گرفت شاید با شکستی سنگین روبه‌رو می‌شد. این یک پیشکش و تعارف بزرگ به صدرنشین لالیگا بود که مسلماً روزهای چندان خوبی را سپری نمی‌کند.

منبع: ال‌موندو