به نقل از ایسنا،

رابعه اسکویی از بازیگران سینما، تلویزیون و تئاتر ایران است که با نقش های طنز و شخصیت های خاصش توانست جایگاه ویژه ای میان مخاطبان پیدا کند؛ با این حال مسیر هنری او فراز و نشیب های زیادی داشت؛ از سال ها فعالیت در ایران تا تجربه حضور در خارج از کشور و بازگشت دوباره به عرصه بازیگری. چهره ای که هنوز برای بسیاری از مخاطبان با نقش های شیرین و متفاوتش به یاد مانده است.

از آثار ماندگار او می توان به پلاک 14 ، سگ کشی ، شوخی کردم ، ستایش و پوپک و مش ماشاالله اشاره کرد.

این بازیگر این روزها در قاب تلویزیون دیده می شود. او در سریال نسخه آزمایشی ، نقش روان شناسی را ایفا می کند که با وجود تخصص و مهارت حرفه ای، از نظر اخلاقی با ضعف ها و تناقض هایی جدی روبه روست. شخصیتی که به گفته این بازیگر که در گفت وگویی که با ایسنا داشت، فاصله زیادی با ویژگی های فردی او دارد و همین تفاوت، ایفای آن را به تجربه ای چالش برانگیز تبدیل کرده است.

اسکویی در این گفت وگو درباره ویژگی های این نقش، دشواری های رسیدن به شخصیت، نگاه خود به کمدی متفاوت این مجموعه و پیام های اجتماعی آن توضیح می دهد و معتقد است نسخه آزمایشی با طرح موقعیت های متنوع و نمایش تضادهای رفتاری انسان ها، می تواند مخاطب را به فکر کردن درباره شخصیت ها و انتخاب هایشان وادار کند.

شخصیتی که بسیار خسیس است

اسکویی درباره نقش خود در این مجموعه گفت: من نقش یک روان شناس را بازی می کنم که از سادگی دختری که برایش کار می کند، سوءاستفاده می کند. این شخصیت ذاتاً آدم بسیار خسیسی است، ولی در عین حال، کارش را بلد است و از نظر حرفه ای روان شناس کارآمدی محسوب می شود. همین مهارت باعث شده غرور عجیبی پیدا کند و تصور کند از دیگران بهتر است. به همین دلیل، در موقعیت های مختلف از آدم ها سوءاستفاده می کند و همیشه رفتاری منصفانه و اخلاقی ندارد.

وی افزود: چیزی که این شخصیت را برای من جالب می کرد، همین دوگانگی بود؛ فردی که از نظر تخصصی توانمند است، ولی در رفتار شخصی و روابطش با دیگران ضعف های جدی دارد. به نظرم چنین تضادی می تواند زمینه مناسبی برای شکل گیری یک شخصیت نمایشی باشد.

این شخصیت اصلا شبیه من نیست

این بازیگر اظهار کرد: این شخصیت اصلاً شبیه من نیست. اینجا با آدمی بسیار خسیس و بدجنس روبه رو هستیم که رفتارهایش با روحیه من تفاوت زیادی دارد. به نظرم یکی از جذابیت های بازیگری همین است که بتوانی از خودت فاصله بگیری و نقشی را اجرا کنی که هیچ شباهت مستقیمی به تو ندارد. این شخصیت ویژگی های بامزه و در عین حال عجیبی داشت که باعث شد دوست داشته باشم آن را تجربه کنم.

همکاری دوباره رابعه اسکویی بعد از سالها با مسعود اطیابی

اسکویی ادامه داد: از طرف دیگر، گرچه مدت ها بود که دوست داشتم دوباره با آقای اطیابی همکاری کنم چون سال ها قبل با ایشان کار کرده بودم اما فرصتی برای همکاری مجدد پیش نیامده بود. حضور دوستان و همکارانم در این پروژه نیز برایم جذاب بود و مجموعه این عوامل باعث شد با علاقه نقش را بپذیرم. فضای همکاری هم بسیار خوب بود و در کنار دوستانم به ما خوش می گذشت.

اسکویی با اشاره به تجربه بازیگری و شناخت رفتار انسان ها خاطرنشان کرد: به نظرم بازیگران به دلیل سال ها تجربه و ایفای نقش های مختلف، شناختی از روان شناسی انسان ها پیدا می کنند. ما در طول فعالیت حرفه ای خود با شخصیت های متنوعی روبه رو می شویم و همین تجربه کمک می کند رفتارها، واکنش ها و انگیزه های آدم ها را بهتر درک کنیم.

نمی خواستم این تصور ایجاد شود که یک روان شناس نماینده منفی برای روانشناسان باشد

وی افزود: از این نظر، رسیدن به بخشی از ویژگی های این نقش برایم دشوار نبود، ولی از طرف دیگر، شخصیت بسیار عجیبی بود و خساست و رفتارهای منفی او به توجه بیشتری نیاز داشت. من نمی خواستم این تصور ایجاد شود که یک روان شناس به دلیل شغلش الزاماً چنین ویژگی هایی دارد یا نماینده ای منفی برای تمام روان شناسان باشد. به همین دلیل تلاش کردم برخی از ویژگی های شخصیت را تعدیل کنم، چون طبیعتاً همه افرادی که در این حرفه فعالیت می کنند، چنین رفتارهایی ندارند.

این بازیگر تصریح کرد: واقعیت این است که نمونه مشخصی را برای این نقش ندیده بودم. من معمولاً تلاش می کنم شخصیت را در ذهن خودم خلق کنم و لزوماً به دنبال پیدا کردن یک نمونه عینی در جامعه نیستم. بازیگر باید بتواند از تخیل و شناختی که از انسان ها دارد، برای ساختن یک کاراکتر استفاده کند. البته شخصیت هایی که خلق می کنیم، ممکن است به شکل های مختلف مابه ازای بیرونی داشته باشند؛ چون رفتارها و ویژگی های انسانی در زندگی واقعی هم وجود دارند. با این حال، این نقش بیشتر حاصل تخیل خودم بود و آن را بر اساس یک فرد مشخص طراحی نکردم.

نقشی که برای رابعه اسکویی یک چالش است

اسکویی با اشاره به دشواری های ایفای این نقش بیان کرد: تمام این نقش برای من چالش بود؛ از خساست شخصیت گرفته تا تحقیر کردن دیگران و شیوه برخوردش با آدم های اطرافش. اجرای چنین رفتارهایی برای من که از نظر شخصیتی فاصله زیادی با این کاراکتر دارم، آسان نبود. پیش از این هم نقش هایی داشته ام که از خودم بسیار دور بوده اند. برای مثال، شخصیت طلا در سریال مستوران مدام با کشتن و خون ریزی سروکار داشت و این ویژگی ها با روحیه من تفاوت زیادی داشت. ایفای آن نقش هم برایم چالش برانگیز بود و در نسخه آزمایشی نیز با شرایط مشابهی روبه رو شدم. با این حال، همین فاصله برای من جذاب است. همیشه برایم جالب بوده که ببینم اگر خودم با چنین ویژگی هایی زندگی می کردم، چه رفتاری داشتم و چطور فکر می کردم. در نهایت، شخصیت این نقش را دوست داشتم، هرچند مدل رفتاری و اخلاقی اش را نمی پسندیدم. همین تفاوت میان علاقه به یک شخصیت نمایشی و تأیید رفتارهای او، بخشی از جذابیت تجربه بازیگری است.

مسعود اطیابی صرفاً بر خنداندن مخاطب تکیه ندارد

این بازیگر با اشاره به شیوه کارگردانی سیدمسعود اطیابی گفت: به نظرم تفاوت این سریال با سایر سریال های کمدی را باید تا حد زیادی به نگاه و تفکر آقای اطیابی و شیوه ای که ایشان از بازیگران بازی می گیرند، مرتبط دانست. کمدی این مجموعه صرفاً بر خنداندن مخاطب تکیه ندارد و دست کم در سکانس هایی که خودم در آن ها حضور داشتم، موقعیت هایی وجود دارد که آدم را به فکر کردن درباره شخصیت ها و داستان وادار می کند. این هم نوعی کمدی جذاب است؛ کمدی ای که قرار نیست فقط مخاطب را بخنداند، بلکه می تواند او را با رفتارها و تناقض های شخصیت ها روبه رو کند. وقتی مخاطب بعد از دیدن یک موقعیت به رفتار یک شخصیت فکر می کند یا درباره تصمیم های او از خودش سؤال می پرسد، اثر توانسته فراتر از سرگرمی عمل کند.

این سریال حتما حرفی برای گفتن دارد

اسکویی در پاسخ به این سوال که آیا به نظرش این سریال در کنار سرگرمی، حرفی برای گفتن دارد یا نه اظهار کرد: حتماً حرفی برای گفتن دارد. من هنگام کار روی سکانس های خودم، بعد از پایان هر روز به شخصیت و موقعیت هایی که اجرا کرده بودم فکر می کردم. برایم مهم بود که بدانم این شخصیت چه چیزی به مخاطب منتقل می کند و آیا می تواند زمینه ای برای فکر کردن درباره رفتار انسان ها باشد. شخصیتی که من بازی می کنم، روان شناس حاذقی است و کارش را به خوبی انجام می دهد، ولی در زندگی شخصی و رفتار با دیگران ویژگی های بسیار نامطلوبی دارد. همین دوگانگی برای من جالب بود؛ اینکه یک نفر می تواند از نظر علمی و حرفه ای توانمند باشد، ولی لزوماً در تمام جنبه های زندگی خود رفتار درستی نداشته باشد.

این بازیگر ادامه داد: نباید تصور کنیم که صرف مراجعه به روان شناس، به تنهایی همه مشکلات را حل می کند. فرد باید ابتدا بپذیرد که با مسئله ای روبه روست و بعد برای بهتر شدن تلاش کند. خود من هم در این کاراکتر وقتی شرایط روحی مناسبی نداشتم، با استادم صحبت می کردم و از این طریق می توانستم مسائل ذهنی ام را بهتر بررسی کنم. این موضوع این درس را در خود دارد که حتی یک روان شناس نیز ممکن است به فضایی امن برای گفت وگو و تخلیه روانی نیاز داشته باشد. به همین دلیل، دوست داشتم شخصیتی که در این سریال بازی می کنم، نمونه ای افراطی و غیرمعمول باشد، نه تصویری که مخاطب آن را به همه روان شناسان تعمیم دهد.

هر سریالی، حتی اگر خیلی موفق نباشد، می تواند نکته ای برای دیدن و فکر کردن داشته باشد

اسکویی در پایان گفت: به نظرم هر سریالی، حتی اگر خیلی موفق نباشد، می تواند نکته ای برای دیدن و فکر کردن داشته باشد. گاهی ممکن است از تماشای یک اثر ناراضی باشیم یا با بخشی از آن ارتباط برقرار نکنیم، ولی همین واکنش نیز می تواند ما را متوجه موضوعی کند که پیش از آن به آن فکر نکرده بودیم. به نظرم در آثار نمایشی، حتی در نمایش رفتارهای نادرست هم می توان نکته ای برای یادگیری پیدا کرد. نسخه آزمایشی مجموعه ای است که تنش ها و مسائل مختلف جامعه را در قالب شخصیت ها و موقعیت های متنوع به نمایش می گذارد. در این داستان با قشرهای مختلفی روبه رو هستیم و حتی حضور ربات ها و موجودات فرازمینی این امکان را ایجاد می کند که تصور کنیم اگر آن ها وارد جامعه ما شوند، با چه رفتارهایی مواجه خواهند شد، چه چیزهایی برایشان قابل درک خواهد بود و از چه موقعیت هایی فاصله خواهند گرفت.

این بازیگر ادامه داد: در این مجموعه، حتی مراجعه یک دختر به روان شناس برای پیدا کردن شرایط بهتر زندگی، بخشی از داستان است. شخصیت ها با مشکلات، فراز و نشیب ها و تجربه های متفاوتی روبه رو می شوند و هر مخاطبی ممکن است در یکی از این موقعیت ها، تجربه ای شبیه به زندگی خودش پیدا کند. شاید یک رفتار، یک تصمیم یا حتی یک اشتباه در داستان بتواند به مخاطب کمک کند که درباره زندگی خودش فکر کند و راه بهتری برای مواجهه با مشکلات پیدا کند. به همین دلیل، تماشای مجموعه های نمایشی و به ویژه نسخه آزمایشی می تواند فرصتی برای سرگرمی و در عین حال آشنایی با جنبه های مختلف رفتار انسان ها باشد. مهم این است که مخاطب بتواند در میان داستان ها و شخصیت ها، نکته ای پیدا کند که برای زندگی خودش مفید باشد.