به نقل از مهر، داروخانه ها به عنوان حلقه آخر در زنجیره تأمین دارو، نقش مهمی در ارائه خدمات دارویی به مردم و بیماران دارند. زیرا، هر گونه خلل در خدمت رسانی این موسسات، باعث می شود روند درمان بیماران دچار اختلال شود.

بنابراین، وقتی صحبت از کمبود دارو می شود، ناخودآگاه نگاه ها به سمت داروخانه ها می رود؛ در حالی که این موسسات هیچ گونه دخل و تصرفی در بروز کمبودهای دارویی ندارند و فقط حلقه واسط میان تامین و عرضه دارو هستند.

بیش از 18 هزار داروخانه در کشور، مسئولیت عرضه دارو را عهده دار هستند و روزانه ده ها هزار نفر با مراجعه به این موسسات، درخواست داروهای بدون نسخه و نسخه پیچ شده را دارند.

حالا فکر کنید نصف مراجعه کنندگان نتوانند به داروهای مورد نیاز خود دسترسی پیدا کنند، چه اتفاقی خواهد افتاد. قطعا، با موجی از انتقاد و اعتراض ها مواجه خواهیم شد که در وهله اول، داروخانه ها را نشانه می روند.

روز گذشته، محمدرضا ظفرقندی، وزیر بهداشت در نشست با وزیر اقتصاد، نسبت به بروز بحران نقدینگی و مطالبات معوق مراکز درمانی و...، هشدار داد.

در همین حال، فعالان حوزه دارو، مشکل اصلی زنجیره تأمین دارو در کشور را کمبود نقدینگی عنوان می کنند.

برای اثبات این ادعا، هادی احمدی، سخنگوی انجمن داروسازان ایران، گفته است که داروخانه های سراسر کشور بیش از 85 همت از بیمه ها و سازمان هدفمندسازی یارانه ها طلب دارند.

این میزان بدهی، توان اقتصادی داروخانه ها را با مشکل مواجه کرده و تاکنون بیش از 8 همت چک برگشتی ثبت شده است.

حالا، این سئوال مطرح می شود که چرا باید چنین وضعیتی شکل بگیرد که باعث شود سازمان های بیمه گر به تعهدات قانونی خود عمل نکنند. همین پرسش درباره سازمان هدفمندسازی یارانه ها نیز مطرح است.

به نظر می رسد یکبار برای همیشه، باید مشکل زنجیره تأمین دارو در کشور حل شود تا هر روز شاهد اعتراض های موسسین داروخانه ها نباشیم. زیرا، داروخانه به عنوان ویترین نظام دارویی کشور شناخته می شود که در تیررس مردم و بیماران قرار دارد و پرتاب اولین سنگ، موجب شکسته شدن ویترین دارو خواهد شد.