به گزارش "ورزش سه"، بوندسلیگا به طور خاص و فوتبال آلمان به طور کلی که به زندگی در سایه لالیگا و لیگ برتر عادت کرده‌اند، توپ طلای هری کین را نیز به عنوان جشن خود برگزار کردند. 

۴۵ سال پس از آنکه کارل هاینتس رومنیگه به عنوان آخرین فوتبالیست بایرن و ۳۰ سال پس از ماتیاس سامر به عنوان آخرین بازیکن برتر رقابت‌های آلمانی آن را دریافت کردند، کین جایزه‌ای را به دست آورد که شاید به دلیل کم‌توجهی به بوندسلیگا و عملکرد باورنکردنی این هافبک تمام‌عیار انگلیسی فراتر از گل‌هایش، در پایان مراسم در لندن توسط بیش از یک نفر کوچک شمرده شد.

در آلمان قضیه کاملاً برعکس بود. یان کریستیان دریسن، مدیر اجرایی مونیخ گفت: «هیچ‌کس بیشتر از او مستحق این نیست. اینکه یک بازیکن از یک باشگاه آلمانی برای نخستین بار پس از ۳۰ سال دوباره توپ طلا را می‌برد، نشانه بزرگی برای بوندسلیگا است.» 

برای بایرن که شاهد نادیده گرفته شدن فرانک ریبری (۲۰۱۳)، ماننو نویر (۲۰۱۴) و رابرت لواندوفسکی (۲۰۲۱) در زمانی بود که هیچ‌کس بیشتر از آن‌ها مستحقش نبود، این نوعی آشتی با توپ طلا بود.

 به خصوص با در نظر گرفتن این موضوع که بازیکن آن‌ها همچنین بیشترین آرا را به خاطر چیزی به دست آورد که دنیای فوتبال امروز به شدت از آن بی‌بهره است: تواضع. یا به قول خود کین: «در سکوت سخت کار کن. بگذار موفقیت صدایت باشد.»