به گزارش "ورزش سه"، لویئز پدرو فریرا در روزنامه آبولا نوشته است: در بازی پینگ‌پنگی که پس از ترک اردوی تیم ملی توسط کریستیانو رونالدو به راه افتاده، سرویس بعدی بر عهده ژرژ ژسوس است. نمی‌توان فرمان یا دستورالعملی صادر کرد که کریستیانو رونالدو حتماً فیکس باشد یا روی نیمکت بنشیند؛ حالا توپ در زمین ژرژ ژسوس است.

کمیته انضباطی با در نظر گرفتن تخفیف‌های قانونی، جریمه‌ای متوسط به همراه حداکثر جریمه مالی (۲۵۵ یورو) برای کاپیتان تیم ملی در نظر گرفت، اما نکته مهم‌تر این است که محرومیت او به شکلی پایان یافت که برای دعوت بعدی به تیم ملی پرتغال در دسترس باشد. سخنان زیادی در سالن‌های کنفرانس خبری، بیانیه‌ها و استودیوهای تلویزیونی مطرح شد، اما اکنون وقت عمل است.

مگر اینکه کریستیانو رونالدو خودش علناً موضع‌گیری کند، در غیر این صورت ژرژ ژسوس نخستین کسی خواهد بود که دست به اقدام می‌زند؛ زیرا او باید تصمیم بگیرد که آیا باسابقه‌ترین بازیکن تاریخ پرتغال را دعوت کند یا اینکه اتفاقات کپنهاگ و پیامدهای آن را غیرقابل چشم‌پوشی می‌داند.

بر اساس اخبار، از نگاه سرمربی و فدراسیون فوتبال پرتغال، این پرونده باید مختومه شود. از این رو پیش‌بینی می‌شود ژرژ ژسوس، کریستیانو رونالدو را برای بازی‌های پیش‌رو مقابل دانمارک در براگا و ولز در کاردیف دوباره دعوت کند.

 سپس انتظار می‌رود سرمربی طبق وظیفه خود عمل کند: تفکر درباره بهترین ترکیب ممکن در آن مقطع زمانی برای تثبیت صدرنشینی گروه در دیدار با دانمارک و مواجهه با تیم دوم گروه در مرحله یک‌چهارم نهایی.

ژسوس کاملاً این حق را دارد که کریستیانو رونالدو را دعوت کند و او را در بازی اول، بازی دوم یا هر دو مسابقه روی نیمکت بنشاند؛ عکس این موضوع نیز صادق است.

با این حال، نکته بسیار مهمی که باقی می‌ماند این است که ببینیم واکنش کریستیانو رونالدو به این مجازات (چیزی که خودش هم پذیرفته بود باید رخ دهد) و به‌ویژه به دعوت احتمالی چیست. زمانی که ژسوس فهرست بازیکنان را برای این دو مسابقه اعلام کند و رونالدو به سایر بازیکنان ملحق شود، از نظر و موضع او مطلع خواهیم شد؛ البته اگر مشکل جسمانی خاصی مانع حضورش نشود.

یک نکته پایانی: اکنون تمام دنیا فهمیدند هزینه ترک اردوی تیم ملی چقدر است و چه عواملی باعث تخفیف در مجازات می‌شود، اما خود ما نیز فهمیدیم که دنیا درباره فوتبال پرتغال و آیین‌نامه‌هایش چه فکری می‌کند؛ واژه‌ای که در رسانه‌های بین‌المللی تکرار شد یک چیز بود: «مضحک».