روزنامه خراسان: در حالی که برخی با بزرگ‌نمایی اختلاف‌های جزیی میان ترامپ و نتانیاهو، جسته گریخته مدعی بودند رییس‌جمهور آمریکا مایل است نخست‌وزیر کنونی اسراییل در انتخابات پیش‌رو کنار برود تا از شر او خلاص شود، ترامپ برای دوست اسراییلی‌اش سنگ تمام گذاشت و عملاً به کارزار تبلیغاتی او پیوست. او پس از تعریف و تمجید فراوان از نتانیاهو نوشت:«این پیام را به منزله ‌‌حمایت کامل و بی‌قید و شرط من از بی‌بی نتانیاهو در کارزار پیش‌روی او برای تصدی مجدد سمت نخست‌وزیری اسراییل بدانید.» او سپس خطاب به اسراییلی‌ها افزود: «بی‌بی نتانیاهو هرگز شما را ناامید نخواهد کرد.» ترامپ تاکید کرد که ماندن نتانیاهو در قدرت برای تداوم همکاری علیه ایران ضروری است. این موضع‌گیری و مداخله آشکار ترامپ در انتخابات اسراییل حامل دلالت‌ها و پیام‌های مهمی است:

نخست این که رییس‌جمهور آمریکا، آشکارا نگران شکست نتانیاهو در انتخابات است و از همین رو «تمام‌ قد» به میدان آمده تا مانع باخت او شود. بی‌تردید اگر چنین بیمی وجود نداشت، نیازی به این سطح از موضع‌گیری و اعلام «حمایت مطلق» نبود. دوم این که ترامپ با پیش کشیدن پرونده ایران در تبلیغ خود به نفع نتانیاهو، او را «تنها کسی» معرفی می‌کند که به گفته او «می‌تواند با ایران مقابله کند». ترامپ با آگاهی از جایگاه محوری پرونده ایران در انتخابات 27 اکتبر اسراییل، دقیقا روی این نقطه دست گذاشته است تا احساسات رأی‌دهندگان اسراییلی را به نفع نتانیاهو برانگیزد. در واقع، این سخنان متضمن نوعی تهدید ضمنی علیه اسراییلی‌ها نیز هست؛ با این پیام که در صورت ناکامی نتانیاهو، تقابل با ایران با چالش جدی مواجه خواهد شد.

ترامپ هرچند در پست خود می‌گوید در صورت انتخاب یک نخست‌وزیر «نامناسب»، آمریکا مجبور است به ‌تنهایی با ایران مقابله کند، اما بلافاصله می‌افزاید که او تمایلی به اقدام انفرادی در این باره ندارد. در حقیقت رییس‌ جمهور آمریکا به جامعه اسراییل هشدار می‌دهد که بدون حضور نتانیاهو، واشنگتن تقابل با ایران را به‌تنهایی پیش نخواهد برد. سومین پیام و دلالت اظهارات ترامپ پاسخی است به کسانی که کل راهبرد تهاجمی ترامپ را صرفاً محصول فشارها و تحریک‌های نتانیاهو تلقی می‌کنند. رییس‌جمهور آمریکا با این نوشته خود نشان داد که نگرانی‌اش از شکست نتانیاهو نه صرفاً برخاسته از علقه‌ شخصی به نزدیک‌ترین متحد اسراییلی‌اش، بلکه متأثر از این بیم مضاعف است که رویکرد تهاجمی خود او در قبال ایران بدون نتانیاهو در سایه نتایج احتمالی انتخابات میان‌دوره‌ای کنگره به نحو مطلوبش پیش نرود. واقعیت این است که هرچند نخست‌وزیر اسراییل نقشی فعال در جهت‌دهی به سیاست‌های کنونی کاخ سفید علیه ایران داشته، اما فروکاستن دو جنگ اخیر و راهبرد کنونی واشنگتن به صرف فشار نتانیاهو بر ترامپ خوانشی نادرست است.چهارم این که چنین حمایت انتخاباتی بی‌قیدوشرطی، از شیفتگی بنیادین ترامپ به رهبرانی سرچشمه می‌گیرد که برای طولانی‌ترین زمان ممکن در قدرت بمانند. از آن‎جا که نتانیاهو حدود سه دهه است در رأس هرم قدرت در اسراییل حضور دارد، ترامپ ترجیح می‌دهد همچنان با او همکاری کند تا یک نخست‎وزیر تازه کار؛ موضوعی که با تمایل جسته گریخته‌ خود او به تداوم ریاست‌جمهوری‌اش فراتر از محدودیت‌های قانونی بی‌ارتباط نیست.