به نقل از همشهری آنلاین، درد زانو، لگن، شانه یا مچ پا گاهی آن قدر آزاردهنده می شود که حتی پیاده روی کوتاه، بالا رفتن از پله ها یا انجام کارهای ساده روزمره را دشوار می کند. در چنین شرایطی، شاید اولین واکنش این باشد که کمتر حرکت کنیم و به مفاصل استراحت بدهیم؛ اما متخصصان سلامت دانشگاه هاروارد هشدار می دهند که محدود کردن بیش از حد حرکت می تواند با ضعیف کردن عضلات، مشکلات مفصلی را تشدید کند. در بسیاری از موارد، ورزش های مناسب و اصولی می توانند به کاهش درد و بازگشت توان حرکتی کمک کنند.

وقتی مفصلی درد می گیرد، پرهیز از حرکت هایی که درد را تشدید می کنند، طبیعی به نظر می رسد. بااین حال، کم تحرکی طولانی مدت می تواند قدرت عضلات حمایت کننده از مفصل را کاهش دهد و انجام فعالیت های روزانه را دشوارتر کند.

عضلات قوی و انعطاف پذیر به حفظ عملکرد مناسب مفاصل کمک می کنند. به همین دلیل، انجام تمرین های متناسب با شرایط جسمانی، در صورت انتخاب و اجرای صحیح، می تواند بخشی مؤثر از برنامه کنترل درد باشد. برای بعضی افراد، این تمرین ها حتی ممکن است نیاز به جراحی را به تأخیر بیندازند یا کاهش دهند؛ البته نتیجه به علت درد و وضعیت هر فرد بستگی دارد.

انعطاف پذیری عضلات برای حفظ دامنه حرکتی مفاصل ضروری است. وقتی عضلات کوتاه و سفت می شوند، حرکت دادن مفصل در دامنه طبیعی دشوارتر خواهد شد و فشار بیشتری به ساختارهای حرکتی وارد می شود.

برای مثال، نشستن طولانی مدت ممکن است باعث سفتی عضلات پشت ران شود. این وضعیت می تواند صاف کردن کامل زانو را دشوار کند و در راه رفتن اختلال ایجاد کند. از سوی دیگر، عضلات سفت هنگام انجام ناگهانی فعالیت های سنگین ممکن است بیشتر در معرض کشیدگی و آسیب قرار بگیرند.

بنابراین، تمرین های کششی منظم می توانند به حفظ انعطاف پذیری عضلات و آسان تر شدن حرکت کمک کنند.

به گفته متخصصان سلامت دانشگاه هاروارد، اگرچه کشش تمام گروه های عضلانی می تواند مفید باشد، بهتر است برای حفظ توان حرکتی، توجه ویژه ای به عضلات درگیر در راه رفتن و جابه جایی داشته باشیم.

مهم ترین نواحی عبارت اند از:

عضلات ساق پا: برای کمک به حرکت مچ پا و راه رفتن.

عضلات پشت ران: برای حفظ انعطاف پذیری پاها و کمک به حرکت زانو.

عضلات خم کننده لگن: برای حرکت مناسب لگن و ران.

عضلات جلوی ران: برای پشتیبانی از عملکرد زانو.

عضلات شانه، گردن و کمر: برای حفظ انعطاف پذیری و آسان تر شدن حرکات روزمره.

گنجاندن تمرین های کششی در برنامه روزانه می تواند به حفظ دامنه حرکتی کمک کند؛ بااین حال، نوع و شدت تمرین باید متناسب با وضعیت جسمانی فرد باشد.

ورزش برای همه مشکلات مفصلی جایگزین جراحی نیست، اما در برخی شرایط می تواند به کاهش درد، تقویت عضلات و بهبود عملکرد حرکتی کمک کند. تمرین های مناسب برای زانو، لگن، شانه و مچ پا ممکن است انجام فعالیت های روزمره را آسان تر کنند و به حفظ استقلال فرد در سنین بالاتر کمک کنند.

نکته مهم این است که هر ورزشی برای هر نوع درد مفصلی مناسب نیست. تمرینی که برای یک فرد مفید است، ممکن است برای فردی با آسیب یا بیماری متفاوت مناسب نباشد. به ویژه در صورت درد شدید، تورم، آسیب تازه یا محدودیت قابل توجه حرکتی، ارزیابی پزشک یا متخصص فیزیوتراپی پیش از شروع تمرین ضروری است.

پیام اصلی متخصصان هاروارد این است که درد مفاصل لزوماً به معنای توقف کامل فعالیت بدنی نیست. انتخاب تمرین های مناسب، اجرای صحیح حرکات و حفظ تحرک متناسب با توانایی بدن می تواند به سلامت مفاصل کمک کند.

اگر درد مفصل دارید، به جای کنار گذاشتن تمام فعالیت ها، علت درد را بررسی کنید و برای انتخاب تمرین های ایمن از متخصص کمک بگیرید. هدف، حرکت کردن به هر قیمت نیست؛ هدف این است که با حرکتی درست و متناسب با شرایط بدن، توانایی انجام کارهای روزمره را حفظ کنید.