به گزارش "ورزش سه"، اندریک به مبارزه با هر چیزی عادت دارد. با انتظارات، با بی‌صبری، با کمبود دقایق بازی و با واقعیتی که هر بار که به نظر می‌رسد در آستانه اوج گرفتن است، تهدید می‌کند که تکرار شود. اتفاقی که فصل گذشته برایش افتاد، زمانی که مجبور شد به صورت قرضی به لیون برود تا دوباره به جایگاهی که در رئال به دست نیاورده بود، برسد.

در آنجا او دوباره با فوتبال ارتباط برقرار کرد، در 21 بازی هشت گل و پنج پاس گل به ثبت رساند و ثابت کرد که با تداوم، جسارتش می‌تواند به یک مزیت رقابتی تبدیل شود. با این حال، در این فصل، به نظر می‌رسید که شرایط دوباره شبیه به آن زمان است. به خصوص تا زمانی که ژوزه مورینیو به برنابئو آمد. این بازیکن برزیلی تنها چهار دقیقه بازی کرد.

یک آسیب‌دیدگی عضلانی در دوران پیش‌ فصل باعث شد که او با تاخیر شروع کند و پس از بهبودی، اندریک همچنان نتوانست جایگاهی در برنامه‌های مورینیو پیدا کند. با این که امباپه بیشتر در مرکز توجه قرار داشت و کارلوس اسپی جایگاه خود را تثبیت می‌کرد، این بازیکن برزیلی دوباره به فکر خروج احتمالی در ژانویه بود. به طرز عجیبی، رم که در تابستان به جذب او نزدیک بود، دوباره به عنوان یک گزینه ظاهر شد.

اما مورینیو مداخله کرد تا از این اتفاق جلوگیری کند و به نظر نمی‌رسد که قصد تغییر نظر داشته باشد. این مربی پرتغالی انتقال او را متوقف کرد چون پتانسیل این بازیکن برزیلی را می‌دانست و می‌خواست او را به عنوان یک گزینه هجومی حفظ کند. پس از نمایش خیره‌کننده‌اش در ورزشگاه المپیکو، او در مورد آینده‌اش قاطع‌تر صحبت کرد: «غیرممکن است که او را به صورت قرضی به باشگاهی دیگر بفرستند، من می‌دانم که او هنوز چه چیزهایی می‌تواند به ما ارائه دهد.» این بازیکن برزیلی یک فرصت را به یک نمایش قاطع تبدیل کرد: او هر 88 دقیقه یک گل در لیگ قهرمانان اروپا به ثمر می‌رساند.

رئال با نتیجه ۱-۳ عقب بود، زمانی که این بازیکن برزیلی در دقیقه 59 وارد زمین شد. بازی به یک واکنش نیاز داشت و اندریک با یک طوفان پاسخ داد. از سمت راست، همان منطقه‌ای که او در دوران حضورش در لیون، فضاهایی را برای بهره‌برداری پیدا کرده بود، حمله رئال را با سرعت، نفوذ و اصراری که دفاع رم را از هم پاشید، به هم ریخت و او شرایط را تغییر داد. روی گل دوم رئال هم ضربه سر او باعث شد که دروازه‌بان یک دفع انجام دهد و اسپی از آن برای نزدیک‌تر کردن رئال به پیروزی استفاده کرد. تنها دو دقیقه بعد، اندریک دوباره به هوا پرید و با ضربه سر، گل سوم را به ثمر رساند. او به عنوان بهترین بازیکن بازی انتخاب شد و با تشویق هم‌تیمی‌هایش از زمین خارج شد.

این جهش آنقدر قاطع است که باعث می‌شود یک سوال قدیمی دوباره مطرح شود: اگر اندریک بیشتر بازی کند، چه مقدار بیشتر می‌تواند ارائه دهد؟ زیرا این همان حسی است که این بازیکن برزیلی را همراهی می‌کند. او کم بازی می‌کند، اما کارهای زیادی انجام می‌دهد. او 20 سال دارد و هنوز به بهبود جزئیات، انتخاب بهتر در موقعیت‌های خاص و یادگیری نحوه مدیریت انرژی نیاز دارد که گاهی اوقات به نظر می‌رسد بی‌نهایت است. اما یک چیز وجود دارد که نیازی به بهبود ندارد: توانایی او در به هم ریختن بازی‌ها. اندریک فوتبالیست است که با زدن دو سنگ آن را به آتش تبدیل می‌کند.

با این حال، این بازیکن برزیلی از موقعیتی که در آن قرار دارد آگاه است و نمی‌خواست تصور کند که شرایط او تغییر خواهد کرد: «نمی‌دانم که بازی امروز وضعیت من را تغییر می‌دهد یا خیر»، در حالی که می‌دانست که آخرین تصمیم با مربی است. بدون هیچ گونه درخواست علنی یا انتقاد اما با نمایشی که خودش برایش صحبت می‌کند و با دری که پس از محرومیت وینیسیوس در لیگ، در چهار بازی آینده به روی او باز می‌شود.

به همین دلیل، یک بار دیگر، اندریک با همه چیزهایی که به نظر می‌رسید در مورد فصل او نوشته شده است، مبارزه می‌کند و او این کار را به تنهایی انجام نمی‌دهد: «من روی نیمکت نشسته بودم و با خدا صحبت می‌کردم. وقتی به اطراف نگاه کردم، نونو من را صدا زد. رفتم و همچنان با خدا صحبت می‌کردم، چون فکر می‌کردم که خیلی زود وارد بازی نخواهم شد. وارد بازی شدم و توانستم کاری را انجام دهم که بیشتر از همه دوست دارم، یعنی فوتبال بازی کردن.»