به گزارش ورزش سه و به نقل از مهر، ناکامی‌های اخیر جوجیتسو ایران در رقابت‌های بین‌المللی، بار دیگر ضرورت بررسی عملکرد مدیریتی این رشته را مطرح کرده است. تکرار نتایج نامطلوب که نه شکست محض در بازی‌های آسیایی طی سه دوره متوالی، شکست در مسابقات قهرمانی آسیا و بازی‌های ساحلی، در کنار ابهام در نحوه انتخاب ورزشکاران و کادر فنی، نشان می‌دهد که این مسئله را نمی‌توان صرفاً به نتیجه چند مسابقه محدود کرد. آنچه بیش از هر چیز اهمیت دارد بررسی سازوکار اداره این رشته، کیفیت تصمیم‌گیری‌ها و میزان پاسخ‌گویی مسئولان مربوطه است. 

جوجیتسو در ایران با برخورداری از ظرفیت‌های تخصصی و فعالیت سبک‌های مختلف، قابلیت توسعه و حضور مؤثرتر در عرصه بین‌المللی را دارد. با این حال، بهره‌گیری از این ظرفیت‌ها مستلزم برخورداری از ساختاری منسجم، برنامه‌ریزی بلندمدت، معیارهای شفاف برای انتخاب تیم‌های ملی و نظامی مشخص برای ارزیابی عملکرد مدیران و کادر فنی است. موضوعاتی که از سوی مدیریت فعلی انجمن جوجیتسو نادیده گرفته شده تا حواشی آن روز به روز پررنگ تر از روز قبل شود.

در واقع هرگاه نتایج ورزشی با پرسش‌های جدی درباره شیوه مدیریت همراه می‌شود، بررسی دقیق ساختار موجود ضرورتی انکارناپذیر خواهد بود.

ابهام در تصمیم‌گیری‌ها؛ مسئله‌ای مهم در ثبت نتایج ضعیف
یکی از محورهای اصلی انتقادهای مطرح‌شده درباره عملکرد انجمن جوجیتسو، نحوه انتخاب ورزشکاران و اعضای کادر فنی است. انتخاب نفرات اعزامی، تعیین مسئولان فنی و ارزیابی عملکرد تیم ملی باید بر اساس ضوابط روشن، معیارهای تخصصی و مستندات قابل بررسی صورت گیرد. در این خصوص هم انجمن شفاف عمل نکرد، انتخاب نفراتی که دو ماه قبل در قهرمانی آسیا به میزبانی قزاقستان ضعیف ظاهر شده و درناگویا همان دور اول حذف شدند.

در چنین شرایطی، پرسش اساسی این است که آیا سازوکار فعلی به اندازه کافی امکان نظارت مستقل بر تصمیم‌های مدیریتی و فنی را فراهم می‌کند؟ چگونه است که کمیته فنی با حضور همه افراد ذیصلاح برای بررسی شکستی تشکیل می شود که خود عامل آن بودند؟ عملکرد مسئولان در انتخاب‌ها و اعزام‌ها چگونه و توسط چه افرادی ارزیابی می‌شود؟ موضوع اصلی در نتایج بررسی کمیته به ظاهر فنی پس از ناکامی‌های بین‌المللی، به شناسایی ریشه مشکلات و اصلاح رویه‌ها منجر می‌شود یا صرفاً به تشکیل جلسات و ارائه توضیحات محدود می‌ماند؟ 

ضرورت بررسی مستقل حواشی مربوط به اعزام و دوپینگ
در همین خصوص موضوع دوپینگ و حواشی مطرح‌شده درباره حضور ورزشکاران در فرایند نمونه‌گیری پیش از اعزام به بازی‌های آسیایی و گزارش‌های مربوط به نتایج آزمایش‌های ضد دوپینگ نیز از موضوعاتی است که باید با دقت و بر اساس مستندات رسمی بررسی شود. 

در این زمینه، تفکیک میان غیبت احتمالی در زمان نمونه‌گیری، گزارش یافته غیرطبیعی آزمایشگاهی و اثبات نهایی تخلف ضد دوپینگ ضروری است. اینکه ادعا می شود، ورزشکاری که در زمان تست دوپینگ حضور نداشته، در سالنی همان حوالی مشغول تمرین وزنه بود نیز باید با دقت بیشتری مورد بررسی قرار گیرد! در این مورد باید قصور یا ضعف مدیریتی احراز شود، باید مسئولیت‌ها به‌صورت روشن مشخص و اقدامات اصلاحی متناسب اتخاذ شود. 

واگذاری مدیریت؛ راهکاری برای اصلاح ساختار، نه حذف جوجیتسو
در مواجهه با مشکلات موجود، یکی از راهکارهای قابل بررسی، واگذاری مدیریت انجمن جوجیتسو به فدراسیون انجمن‌های ورزش‌های رزمی است؛ فدراسیونی که مسئولیت اداره چند انجمن و رشته رزمی را بر عهده دارد.

جوجیتسو می‌تواند فعالیت‌های تخصصی خود را در قالب انجمن ادامه دهد و در عین حال، مسئولیت‌های کلان مدیریتی، نظارتی و اجرایی آن در چارچوب فدراسیون تعریف شود.

اصلاح ساختار باید با برنامه عملیاتی همراه باشد
هرگونه تغییر مدیریتی زمانی می‌تواند به بهبود شرایط منجر شود که با مجموعه‌ای از اقدامات مشخص همراه باشد. انتشار ضوابط انتخابی تیم‌های ملی، مستندسازی دلایل انتخاب ورزشکاران و مربیان، ارزیابی مستقل عملکرد کادر فنی، بررسی نتایج اعزام‌ها و تعیین شاخص‌های قابل سنجش برای پیشرفت رشته، از جمله اقداماتی است که باید در اولویت قرار گیرد. 

زمان بازنگری در شیوه اداره جوجیتسو فرا رسیده است؟
تکرار ناکامی‌ در مسابقات مختلف و تکرار آن در سال های متوالی، سایه شوم دوپینگ ابهام‌های مطرح‌شده در برخی تصمیم‌های مدیریتی و ضرورت شفافیت بیشتر در فرایندهای انتخاب و اعزام، دلایلی هستند که بررسی جدی ساختار اداره جوجیتسو را توجیه می‌کنند. ادامه وضعیت موجود بدون ارزیابی دقیق و برنامه اصلاحی روشن، نمی‌تواند پاسخ‌گوی انتظار جامعه جوجیتسو و ورزشکارانی باشد که برای حضور موفق در رقابت‌های بین‌المللی تلاش می‌کنند.