| او با انتشار شعری از فریدون مشیری عشق خودت به وطن نشان داد. تا بوده همین بوده… عده ای از بودنت خوشحالن،عده ای از نبودنت! کسانی از نبودت ناخوشن و کسانی از بودت! ما هستیم،ما وجود و حضور داریم برای اونایی که ما رو خوش دارن. سرتون سلامت رفقا.ما اینجاییم…زیر سایه تون. من این جا ریشه در خاکم… من اینجا عاشق این خاک اگر آلوده یا پاکم… من اینجا تا نفس باقیست،می مانم من از اینجا چه می خواهم…نمی دانم! امید روشنایی گر چه در این تیره گی ها نیست من اینجا باز در این دشت ِخشک ِ تشنه می رانم من اینجا روزی آخر از دل این خاک با دست تهی گل بر می افشانم من اینجا روزی آخر از ستیغ کوه چون خورشید سرود فتح می خوانم… شعر ِ زیبا سروده ی جناب فریدون مشیری. عکس،بهاره فراهانی عزیز  |