به گزارش ورزش سه، تصور کنید در ۱۱ سالگی وارد یکی از بزرگ‌ترین رقابت‌های ورزشی قاره شوید، روبروی رقبایی قرار بگیرید که اغلب آنها بیش از دو برابر سن شما را دارند، همه را شکست بدهید، مدال طلای بازی‌های آسیایی را به گردن بیندازید و بعد... حتی خوشحالی هم نکنید!

این دقیقا اتفاقی است که برای یوکی کوریهارا، نابغه ۱۱ ساله ژاپنی در بازی‌های آسیایی آیچی-ناگویا افتاد؛ پسربچه‌ای که در رشته ورزش‌های الکترونیکی و بازی Puyo Puyo قهرمان شد و یکی از جذاب‌ترین داستان‌های این دوره از بازی‌ها را ساخت. او بر اساس گزارش‌های منتشرشده، جوان‌ترین ورزشکار تاریخ ژاپن در بازی‌های آسیایی است و از او به عنوان یکی از جوان‌ترین (و احتمالا جوان‌ترین) قهرمانان طلای تاریخ این بازی‌ها یاد شده است.

مسیر کوریهارا برای رسیدن به فینال اصلا شبیه یک بازی کودکانه نبود. او در نیمه‌نهایی مقابل تاناراک وونگ‌کیتکون از تایلند قرار گرفت؛ بازیکنی ۲۸ ساله که بیش از دو برابر سن او داشت. نتیجه؟ یک پیروزی سنگین ۱۰ - یک برای پسر ۱۱ ساله ژاپنی.

بعد نوبت به مسابقه فینال رسید؛ جایی که کانگ دونگ‌شین، بازیکن ۲۴ ساله کره جنوبی منتظر او بود. کوریهارا حتی شروع خوبی هم نداشت و یک بازی عقب افتاد اما خیلی زود کنترل مسابقه را به دست گرفت و در نهایت با نتیجه خیره‌کننده ۱۰ -۲ مدال طلا را به دست آورد.

اما چیزی که بعد از مسابقه اتفاق افتاد، شاید از خود نتیجه هم جالب‌تر بود.

سؤال خبرنگارها از این پسربچه طلایی ژاپنی‌ها این بود: چرا خوشحالی نمی‌کنی؟
کوریهارا بعد از این برد تاریخی برخلاف چیزی که از یک کودک ۱۱ ساله انتظار دارید، جشن بزرگی نگرفت. آرام بود، تقریبا بدون تغییر چهره و حتی روی سکوی اهدای مدال هم فقط یک تعظیم کوچک کرد و برای تماشاگران دست تکان داد.
وقتی از او پرسیدند چرا بعد از چنین قهرمانی‌ای واکنش احساسی‌تری نداشته، جواب بامزه‌ای بود:«راستش را بخواهید کمی خجالت می‌کشیدم و نمی‌توانستم خیلی حالت صورتم را تغییر بدهم.»
اما ظاهراً پشت آن چهره آرام، یک بچه کاملاً هیجان‌زده ایستاده بود. او درباره مدال طلایش گفت:«واقعا خوشحالم. مدال طلا خیلی زیبا، براق و سنگین است!»
و بعد نکته‌ای را اضافه کرد که شاید بهترین بخش مصاحبه‌اش باشد:« عروسکی که جایزه گرفتم هم خیلی بامزه است و اینکه طلایی‌رنگ است، خیلی باحال است!»

از کلاس اول تا شکست دادن بزرگسالان
کوریهارا بازی Puyo Puyo را از همان سال اول دبستان شروع کرده و خیلی زود وارد مسابقات شده است. او در آوریل امسال مجوز حرفه‌ای خود را دریافت کرد و پیش از حضور در بازی‌های آسیایی هم سابقه شکست دادن بازیکنان بزرگسال را داشت.
البته زندگی یک قهرمان ۱۱ ساله آن‌قدرها هم ساده نیست. خودش پیش از بازی‌های آسیایی گفته بود که هماهنگ کردن مدرسه، کلاس‌های تقویتی و تمرین‌های حرفه‌ای سخت است اما همچنان از انجام این کار لذت می‌برد. رسانه مشهور آسوشیتدپرس در گزارش خود درباره این نابغه ۱۱ ساله نوشته که او روزانه حدود هشت ساعت تمرین می‌کند و همزمان باید درس‌های مدرسه‌اش را هم دنبال کند.
حالا یک مدال طلای بازی‌های آسیایی هم به کارنامه‌اش اضافه شده؛ مدالی که شاید برای خیلی از قهرمانان بزرگ، رویای یک عمر باشد.
برای یوکی کوریهارا اما فعلا فقط یک مدال «براق، زیبا و سنگین» است و یک عروسک طلایی که به گفته خودش خیلی بامزه است!